Burada yazdıkları hiçbir mektup birbirilerine ulaşmadı sadece o kağıt parçalarında kaldı belki ulaşsa sonları böyle olmazdı 😔
⭐⭐⭐
Eğer bunu okuyorsan, büyük ihtimalle artık konuşmuyoruz. Zaten ben de bu mektubu sana ulaştırmak için değil, içimde kalanları susturmak için yazıyorum.
Başından beri her şeyin bu kadar karışacağını ben de bilmiyordum. İlk yazdığımda sadece merak vardı, boş bir an, belki de düşünmeden atılmış bir mesajdı. Ama sonra sen cevap verdin… ve o sıradan şey bir anda başka bir şeye dönüştü.
Sana kendimi doğru anlatmadım, bunu inkâr edemem. Bazen korktum, bazen de düzeltecek zamanım olur sandım. Ama bazı şeyler ertelendikçe daha da büyüyor.
Buluşma günü… her şeyin yönü değişti aslında. Senin gözündeki şaşkınlığı gördüm ve o an anladım ki, bazı gerçekler ne kadar geç söylenirse o kadar ağır oluyor.
Benim en büyük hatam belki de seni bir şeye inandırıp sonra onun üstünü kapatmaya çalışmaktı. Bu seni değil, beni de yordu.
Sana kızmıyorum. Gururunu da anlıyorum. Susmanı da. Çünkü ben olsam belki ben de aynı şeyi yapardım.
Sadece şunu bilmeni istiyorum: Seninle konuştuğum hiçbir an boş değildi. Ama yanlış başlayan bir şeyin doğru devam etmesi bazen mümkün olmuyor.
Eğer bir gün aklına kötü bir şey gelirse, bil ki niyetim kötü değildi. Sadece doğru yapamadım.
Kendine iyi bak.
Ve umarım bir gün, bu hikâyeyi düşündüğünde en azından “öğrettikleri vardı” dersin.
— F