BÖLÜM 9 — GERÇEKLE YÜZLEŞME
DNA sonuçlarının çıktığı gün hastanenin bekleme salonunda herkes sessizdi.
Defne Mert'in yanında oturuyordu.
Lina Kerem'in.
İki abi de kardeşlerinin ellerini tutuyordu.
Doktor dosyayı açtı.
— Sonuçlar kesin.
Defne'nin nefesi kesildi.
— On altı yıl önce hastanede bir karışıklık olmuş.
Kimse konuşmadı.
— Defne ve Lina doğumdan sonra yanlış ailelere teslim edilmiş.
Defne gözlerini kapattı.
Mert'in eli daha sıkılaştı.
Lina başını eğdi.
Kerem gözlerini sildi.
Defne annesine baktı.
— Yani...
Sesi çıkmadı.
Sonra:
— Ben... senin kızın değil miyim?
Kadının gözlerinden yaşlar süzüldü.
— Sen benim kızımsın.
— Ama...
— Seni ben büyüttüm.
Defne'nin dudakları titredi.
— Biliyorum.
Sonra biyolojik annesine baktı.
Kadın ona yaklaşmak istedi.
Ama durdu.
Defne'nin yüzünde yılların şaşkınlığı vardı.
Bir yanda kan bağı.
Bir yanda hayat.
Ve ortada kendisi.
Defne'nin yerinde olsaydın kimi "annem" diye çağırırdın?
Kan bağı mı, birlikte geçirilen yıllar mı daha önemli?