BÖLÜM 8 — ŞÜPHE
Defne'nin annesi de o gece eski dolabı açtı.
Yıllardır dokunmadığı bir dosyayı çıkardı.
Dosyanın içinden hastane belgeleri çıktı.
Bir fotoğraf.
Bir bileklik.
Bir doğum kaydı.
Kadın fotoğrafa baktı.
Sonra Defne'nin odasına.
Kapıyı açamadı.
Çünkü bazı gerçekler insanın ağzından çıktığında geri dönmez.
Defne aşağı indiğinde annesini ağlarken buldu.
— Anne?
Kadın hemen yüzünü sildi.
— Bir şey yok.
— Ağlıyordun.
— Eski bir şey geldi aklıma.
Defne yanına oturdu.
— Bana anlatabilirsin.
Kadın kızının saçını okşadı.
Bir süre sonra:
— Seni ne kadar sevdiğimi biliyorsun, değil mi?
Defne şaşırdı.
— Tabii.
— Ne olursa olsun?
— Ne demek bu?
Kadın cevap vermedi.
Defne ilk kez annesinin ondan bir şey sakladığını hissetti.
Defne'nin annesi gerçeği söylemeli mi?
Sence annesinin korkusu ne?