BÖLÜM 10 — MERT'İN SARILMASI
O gece Defne odasında tek başına oturuyordu.
Kapı hafifçe açıldı.
Mert içeri girdi.
Bir şey söylemedi.
Defne yatağın kenarındaydı.
Mert yanına oturdu.
Uzun süre sessizlik oldu.
Sonra Defne:
— Abi...
— Efendim?
— Ben değiştim mi?
Mert ona baktı.
— Hayır.
— Ama herkes bana farklı bakıyor.
Mert başını salladı.
— Onlar bakışlarını değiştirdi diye sen değişmedin.
Defne'nin gözleri doldu.
— Ya sen?
Mert'in yüzünde hafif bir gülümseme oluştu.
— Ben mi?
— Sen bana hâlâ kardeşim gibi bakıyor musun?
Mert hiçbir şey söylemeden ona sarıldı.
Defne'nin başı omzuna düştü.
— Sana başka türlü bakmayı bilmiyorum zaten.
Defne ağladı.
Mert saçlarını okşadı.
— Sen benim kardeşimsin.
Bir süre sonra Defne:
— Bunu unutma.
Mert:
— Asıl sen unutma.
Mert'in bu sahnesi seni duygulandırdı mı?
Mert sence hikâyenin en güçlü karakterlerinden biri olabilir mi?