Gözlerimin dolduğunu fark etmemiştim bile. Ağladığım zaman annem ve babam duymasın diye sessizce ağlardım.
Ortam içinde ağlamayı sevmediğim için dışarı çıktım. Bankalardan birinde ağlamaya başladım. Alışkanlık oldu sanırım bağıramadım. Küçükken söylemlerle ağlardım beni döverlerdi.
Sırtıma bi el kondu teselli edercesine sıvazlamaya başladı sırtımı. Tam başımı kaldıracakken
"Bakma birazdan gitmem lazım. " dedi.
Sesi abimin sesine çok benziyordu.Barut ve sigara kokuyordu. Tam sarılacakken uzaklaştı.
"Kızım hadi gidiyoruz. "
Gözyaşlarımı silip karşıma baktım. Öz annem ve babam beni bekliyorlardı. Yavaş adımlarla yanlarına gittim.
"Geliyorum."
Dedim.
Arabaya doğru gitmeye başladık. Onlar önde ben arkadan ilerliyordum. Çok güzel bi arabaya bindik. Hayatımda bindiğim en güzel arabaydı. Arabaya çalıştırıldığında.
" Asla ablam olmayacaksın. "Dedi yanımda ki çocuk.
Sessizce " Tamam" dedim.
Yolculuğun kalanı sessiz geçmişti. Araba durduğunda etrafıma baktım. Bir sürü malikane vardı. Ama bir tanesi diğerlerine göre daha lükstü.
Arabanın kapısını açacakken baba bey açmıştı.
" Evine hoş geldin kızım. "Dedi.
Şaşkınlıkla suratına baktım ciddi mi diye. Suratında hiç bir mimik görememiştir. Sanırım gerçekten içten bi şekilde söylemişti.
Hafif gülümseyerek peşlerinden ilerlemeye başladım. Girdiğimiz evin bahçesi çok güzeldi. Eve yaklaştıkça heyecanlanmaya başladım.
Sanki farklı şeyler olacak. Anlasana hepsi bi numara. Dedi içimden bi ses.
Evin kapısını 40 lı yaşlarda bi teyze açmıştı.
" Hoşgeldiniz efendim."
" Hoşbulduk Fatma"diyerek içeri geçti baba bey.
İçerden gülüşme sesleri geliyordu. İçeri geçtiğimizde 4 tane adam vardı. Abim değiller değil mi? Çünkü onlarlara abi dersen ölen abine ihanet etmiş gibi olurdum. Hele sabah ki olayı düşününce iyice kafam karışmıştı sahi kimdi o bana sarılan.
"Çocuklar kardeşinizle tanışın. " dedi coşkulu bi sesle anne hanım.
"Hani eve getirmeyecektinniz" dedi.
"Bartu oda senin kardeşin. Hatta kardeşiniz. Bu konu kapanmıştır anlaşıldı mı? "
Hepsi isteksiz bi şekilde "tamam" dedi.
"Bak Sedef bu senin en büyük abin Baran 32 yaşında. Bu ikinci en büyük abin Bartu 30 yaşında. Üçüncü abin Karan 28 yaşında. 4. abin Semih 24 yaşında ve kardeşin Berk 15 yaşında. Ben Annen Elif ve baban Atlas. Şimdi siz oturup kaynaşın bizde babanızla yukarı çıkalım. "
"Sedef sen hiç bi zaman kardeşimiz olmayacaksın. Sen de diyeri gibi bi sürtüksün biliyorum,. " dedi Bartu.
"Evet abime katılıyorum sen de aynısını ve hep öyle olucaksın asla ablam olmayacaksın" dedi Berk.
"Bende abime ve kardeşime katılıyorum. Anlasana faz lâ lık sın. " dedi Karan.
"Umrumda bile deilsin hiç olmayacaksın. " dedi Semih.
Seni susturacak kimse yok konuşabilirsin
Dedi içimden bi ses
Sahi konuşabilirim kimse yok bana vuracak ya da kızacak.
"Siz kendinizi ne sanıyorsunuz? Kendi küçük dünyanız da ne uydurdunuz? Ben ne sizi abi olarak isterim ne de seni kardeş olarak. Benim bi abim var oda ölümlerden en iyisini seçti zaten onun her bir parçası benim kalbimin toprağında gömülü hiç birinizin abiliğine ihtiyacım yok o hep vardı zaten hep kalbimdeydi. " dedim.
Odada koca bi sessizlik oluştu. 2 dakika boyunca öylece bekledik donuk suratlarla.
"Evet çocuklar kaynaştınoz mı bakalım? Diycektim ki işler yolunda gitmemiş sanırım.
" Elif hanım bana kalabileceğim bi yeri gösterebilir misiniz?"
"Tabii ki tatlım. "
Eliyle beni takip et işareti yaptı. Bende peşinden gitmeye başladım. Bi asansörün önüne geldik. Asansöre geçip 4. Kata bastı. Ev beş katlıydı. Asansörden inince ilk kapıya geldik.
"Evet burası senin odan. Eşyalarını zaten getirdiler. Sanada iyi dinlenmeler. "
Dedi ve çıktı. Oda oldukça sade ve şıktı. 2 kapı daha vardı odanın içinde. Birisi banyo biriside giyinme odasıydı sanırım. İncelememi bitirince kendimi yatağa attım yorganı açıp içeri girdim. Sessizce ağlamaya başladım. En sonunda uyku ağır bastı ve yine ağlayarak uyuduğum bi gün oldu.
(1) (1) (1) (1) (1) (1) (2) (1) (1) (1) (1) (1) (1)
Nasıl olmuş?
Sizce tanıtım bölümü yapmalı mıyım?
Sizi seviyorum öptüm babay
