Ateşler içinde uyandım. Yine aynı rüya yeter artık bıktım. Yine o iğrenç yüz. İğrenç eller. Kötü düşünceler. Dokunduğu yerleri vücudumda hissediyorum. Onun suçu neden ben kendimden nefret ediyorum? Kendimi kimseye layık görmüyorum
Daha fazla düşünme kafayı yiyeceksin.
Haklıydı yine bi kez daha. Tamam sakinim duşa girip çıkıcam ve herşey biticek. Ayağı kalktığımda başım döndü.
"Başımı döndürecek kadar güzelsin"
Yeter çık artık aklımdan
"O kadar kötü mü? Ama umrumda olmayacak kadar güzelsin"
Git artık
"Beni düşününce bile kontrolden çıkıyosun bunu biliyorum"
Rahat bırak
Olamaz kontrolümü kaybediyorum
"Böyle devam etmelisin. Çünkü ben kontrolden çıktım bile"
Kapının açılmasıyla olduğum yerden kalktım. Kurtulmuştum. Bilincimi kurtarmıştım bi kez daha beni ruhen ele geçirmesini engellemiştim.
"İyi misin ? "Soran kişiye baktığımda Baran olduğunu gördüm.
Derin nefesler içinde
" Evet "dedim
" Peki o zaman çıkıyorum "
Bu rüyadan sonra bi daha uyuyabilecek miyim sanki?
"D dur bi dakika bekle"
"Efendim? " dedi soru sorar bi şekilde.
"Kötü bi rüya gördüm de uyuyana kadar yanımda durur musun? Kabul etmezsen an-"
"Peki" dedi her zaman ki sert bakışlarıyla.
Odadaki beyaz puf lardan bi tanesine oturdu.
Derin bi uykuya daldım.
Son hatırladığım şey elimde bi sıcaklık hissetmem oldu.
Baran'ın anlatımından
Yine uyuyamamıştım. Nişanlımın o güzel yüzü nasıl aklımdan çıkabilirdi ki?
Ya onun kanlar içinde olan yüzü ve kıyafetleri onun kanıyla kaplı ellerin . Eski kardeşinin kahkahaları.
Yeter yine o hapları almak istemiyorum. Güzel şeyler düşünmeliyim.
Onun mezarına ne dersin?
Su içmeye gitmeliyim. Çerçeveyi bırakıp koridora çıktım. Yan odadan garip sesler geliyordu. Kapıyı açtığımda yere çökmüş nerdeyse ağlayacak bi Sedef gördüm. İstemeden endişelenmiştim.
"İyimisin ? " diye sordum.
"Evet" dedi.
Onun sesine benziyordu
Mezar taşı da aynı olur o zaman.
Sus ona odaklanmalıyım
Eski kardeşinde suikastı hazırlarken çok odaklanmıştır.
"Peki o zaman çıkıyorum"
Aklında onda kalmıycak mı?
Kafamı karıştırma
"D dur bi dakika bekle"
Çok korkmuşa benziyor. Neden acaba?
"Efendim? "
"Kötü bi rüya gördüm de uyuyana kadar yanımda durur musun? Kabul etmezsen an-"
Kabul etme ona yardım etmemelisin
Hayır uzak dur benden. Senin yüzünden yanlış kararlar almaktan yoruldum.
"Peki"
Gözlerini kapatmıştı o çok güzeldi. Biraz yaklaşsam uyanır mı?
UZAK DUR! KİMSEYE GÜVENME!
BENİ MANÜPÜLE ETME!
Yanına yaklaşıp elini tuttum. Derin bi nefes aldığımda siyah gülün kokusunu aldım. Bu koku beni mayıştırdi ve uykuya daldım.
Sedef'in antımından
İlk defa rahat bi uyku çekmiştim. Yatakta doğruluğu nda Baran'ın elimi tuttuğunu fark etmiştim. Gece ne olmuştu ki?
Hatırlama yine o geldi yanına
Dün gece olanlar zihnimde belirli verdi.En azından kriz geçirmemişim.Kimsenin gerçeğimi görmesini istemiyorum.
Elimi dikkatlice ellerinden çektim. Komidinin üstünde bi not vardı .
"Çok güzel uyuyordun uyandırmaya kıyamadım. "
*Annen Elif
Doğru ya akşam yemeğine uyandırılmadım.
Üstümü deyiştirmek için giyinme odasına ilerledim.
Üzeme beyaz boğazlı kazak altıma da siyah kışlık tayt giydim.Karan hala uyuyordu. Uyandırmalı mıyım?
Ya sana vurursa
Ya vurmazsa denemekten zarar gelmez yeterince zarar gördüm zaten bi Tokat'tan bi şey olmaz.
"Karan uyan saat 9"
Deyişik bi ses çıkardı. Komiğime gitmişti. Kendimi tutamayıp gülmeye başladım. Gülmem bittiğinde onu gülümseyerek bana bakarken gördüm. Ona baktığımı fark edince bakışlarını düzeltti.
Buğazını temizleyerek
"Kahvaltı hazırlanıyordur. Sen salona ın. Ben birazdan gelicem. "
Kafamı sallayarak odadan çıkıp asansöre ilerledim. Salonun onüne gelince gülüş seslerini duymaya başladım.
Yine aynı şeyler olacak. Sen inince susacak lar.
Belki öyle ol-
Adım attığım anda gülüşler kesildi. Yargılayıcı bakışlar atılmaya başladı.
Gerçekten mı? İnsanlara karşı umudun kaldı mı? Geldiğin yeri unutma, sana yaptıklarını unutma.
Peki
İçeri geçip oturdum
Atlas bey ve Elif hanım gelmemişti. Onlar bana bakmayı bırakıp konuşmalarına devam etti. 5 dakika sonra Baran gelip onşarın konuşmalarına katıldı. Hemen arkasından Elif hanım ve Atlas bey geldi.
"Çocuklar hadi kahvaltıya"
Dedi coşkulu sesiyle.
Yemek odasına doğru ilerlemeye başladık.
Herkes oturduğunda bana yer kalmamıştı.
"Ah senin yerine sandalye koymalatını söylemiştim ama ARKADAŞLAR UNUTMUŞ HERALDE. "
Sona doğru sesi yükselmişti. Korkmuştum hemde çok. Kulaklarımı kapatmak için zor tutmuştum kendimi. Yükses seslere karşı fobim vardı çocukluktan gelen.
"Mutfakta da yiyebilirdi. " dedi Karan.
"Karan sus. "
Dedi Elif hanım.
"Fikirlerimi söylemekte suç. "
"Bu konudaki düşüncelerini kimse merak etmiyo Karan. "
Dedi Atlas bey tehditkar bi sesle.
Bı sırada sandalye gelmişti. Karan beyin "Afiyet olsun" demesiyle yemeğe başladık.
Yemeğin ortalarına doğru
"Kızım sen hangi okula gidiyosun? "
Dedi Atlas bey merakla.
İyide o adam beni bi önceki dönem okuldan almıştı ki.
(2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2) (2)
Nasıl olmuş?
Bi önceki bölüme tanıtım sorusu hakkında bi şey gelmediği için yapmadım.
Karanla Sedef çok tatlı değil mi?
Öptüm babay
