İçeriğe geç

Yanık izleri ( gerçek ailem)

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Yanık izleri ( gerçek ailem)

Bölüm 1

Bölüm 1

Hangi çocuğun en güvenli yeri mahzen olurdu ki.Normal çocuklar mahzenden korkardı öcü var diye.Peki ben niye içerde öcü var yerine dışarda babam var diye korkuyordum.

Kapının pat diye açılmasıyla yerimden sıçradım.Yine o gelmişti.Dalga geçer gibi konuşmaya başladı.

"Evet sevgili kızım bu gün senden kurtuluş günümüz.Bunu bi tokatla kurtlamaya ne dersin? "

"N ne kurtulması?"

"Şöyleki Canım Kızım seni hastanede karıştırmışlar.Bende öz kızıma vuramayacağıma göre son dayağımi sana atmalıyım.Tonlamam süpedi di mi Sevgili Kızım?"

Cevap verememiştim.Buğazıma taş oturmuş gibiydi.

"Cevap versene lan!!!"

Ve okkalı bı tokat.

."Her neyse hızlıca üstününü giy"

Kapıyı çarparak çıktı.Ellerim titreyerek üstümü giyindim.Üstüme düz siyah tişört,altıma gri bı eşofman giydim.

Aşağı inmeye başladım evde bayram havası vardı.Hepsinin yüzü gülüyordu.

Ben merdivenden indiğimde gülüşleri soldu.Derya hanım yanıma geldi.Aslında annemdi ama Derya hanım dememi istiyordu.

" Vicuduna bıraktığımız mor eserleri kapat"dedi ve elime fondeten tutuşturdu.

Sonra ite kaka arabaya getirdi.

Arabaya bindim.Fondeteteni sürmeye başladım.Bitirdiğde kafamı cama yaslayıp düşünmeye başladım.

4 yıl önce abim ölmüştü.O bir askerdi.Beni babamdan korurdu.Ama o öldünde her şey daha da kötüleşti bana uygulanan şiddet arttı.Beni bir ay boyunca tek gecelik ilişkiler için sattılar.Fakat yakalandıklarında bı şekilde kıvırdılar.

Cama hunharca vurulmasıyla yerimden sıçradım.Kapıyı açıp çıktım.

Danışmaya sorup kaçıncı kat ve kaçıncı odada olduğunu öğrendik.Odanın kapısını açıp içeri girdik.Doktor daha gelmemişti.Babam beni zorla yanına oturttu ve bileğimi sıkmaya başladı.Sanırım moraracaktı.Acımı bastırarak etrafı inceledim.En başta babam olması muhtemel bi amca vardı.Oldukça dik duruyordu ama gözlerine baktığında anlıyordum ne kadar üzüldüğünü.Yanında 15 16 yaşlarında olduğunu düşündüğüm bı oğlan vardı.Etrafa nefretle bakıyordu özellikle bana bakarken.Yanında annem olması muhtemel kadın vardı .Çok benziyorduk .Bana yaşlı gözlerle bakıyordu.Bana özlem şevkat ve kaygı ile bakıyordu.Etrafta sürekli susturulğum için gözlem yeteneğim gelişmişti.Onunda yanında suratında merhamet olmayan deyişik bı kız vardı.Ona baktığımda iğreniyordum.

Ben onları incelerken içeri doktor girdi .Ben bu doktoru tanıyordum.Beni her dôvdüklerinde ertesi gün bı daha dövmek için getirirlerdi.Oda tam odak bana bakıyordu.Söylememesi anlamında kaş göz yaptım.Gözlerini açıp kapatarak onayladı.

"Evet konuyu biliyorsunuz zaten.O yüzden direk teste geçiyorum.- parmağıyla beni işaret ederek- Önce sen gel" dedi sanırım babamın kolumu sıktığını fark etmişti.

Ayağa kalkıp sedyeye oturdum.Doktor iyneyi hazırlarken etrafa baktım.Babam olması muhtemel adam çatık kaşlarla koluma bakıyordu.

Doktor geldiğinde tam karşımda durdu kulağıma eyilerek

"Korktuğunu biliyorum.Elini tutmamı ister misin Sedef?"

Hafifçe başımı salladım ve gözümü kapattım.O iyneyi yaparken birden eli çekildi ve başka bı el geldi ve bileğimi okşamaya başladı.

" Tamam bitti gözlerini açabilirsin"

Gözlerimi açıp kimin tuttuğuna baktığımda babam olması muhtemel adamı gördüm karşımda.Elimi geri çekerek oturdum yine babamın yanına.Babam oturduğum anda bileğimi sıkmaya devam etti.Ama karşıdan gelen yalancı öksürükle korkarak bıraktı.

Benden sonra diğer kız geldi.Sonrada babalar.

"Sonuçlar iki saate çıkarm" diyip çıktı

(+(++(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+(+)

Doktor odaya elinde bı kağıtla girmişti.

Kağıdı açıp okumaya başladı.

" Sedef Yalcı yüzde 99,99 ihtimalle Atlas Kaya'nın kızıdır.Sude Kaya ise yüzde 99, 99 ihtimalle Furkan Yalcı'nın kızıdır."

Boşunaymış cidden de boşunaymış acılarım,vücumdaki kemer izleri her bı göz yaşım.

(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)(0)

Wattpad den geldim buraya.Erişim engeli kalkarsa ordan devam ederim.İlk defa duyguların ön planda olduğu bı kitap yazıyorum.Nasıl olmuş?

Bölüm sonu

27 yorum