Bölüm 6

..... (3 saat sonra) Gözlerimi açtığımda hava kararmıştı. Aklıma gelenle hemen telefona baktım, telefonu açmamla titremeleri bir oldu. 𝘠𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘈𝘣𝘪 +50 𝘮𝘦𝘴𝘢𝘫 +50 𝘢𝘳𝘢𝘮𝘢𝘔𝘦𝘵𝘦 +20 𝘮𝘦𝘴𝘢𝘫 +30 𝘢𝘳𝘢𝘮𝘢Ve daha niceleri. Üzerindeki tozu toprağı silkelendim ve üzerime baktım. Eve gitmeme gerek yoktu zaten daha bu sabah yıkanmış, üzerime temiz şeyler giymiştim. Son kez babama bakıp güldüm, o kadar çok özlemiştim ki... "Özür dilerim baba.. Hoşçakal.. " Dolu gözlerle el salladım ve arabaya binip hastaneye sürdüm, hala telefonum çalmaya devam ediyordu. Rüzgarın aramasını açtığımda anında bağırışmalar geldi. "Tamam! Açtı durun! " Demesiyle sesler kesildi, tek bir kişi konuştu "Ver.. Bana ver telefonu. " Kerem'in sesini duymamla bir duraksadım sonra "Geliyorum " Deyip telefonu kapattım. Hızlıca arabayı hastaneye sürdüm, sevdiğim adam uyanmıştı.. Beni babam gibi bırakmamıştı.. Hastaneye geldiğimde hemen koşarak yukarı çıktım, nası göründüğümu umursamadım. Görevliye Odasını sorup hızlıca tekrar ilerledim ve odasına geldiğimde direk kapıyı açtım.Gözlerimiz buluştu, bir endişe belirdi gözlerinde. Benimde gözlerimde aynısı varsı emindim. Yıllar sonra ilk defa nefretsiz bakıyorduk bir birimize, yıklar sonra ilk defa sevdiğim adama gerçekten sevsiğin kişiye bakıyordum. Bir an bile düşünmeden hızlı adımlarla yürüdüm ve ona sarıldım, beklemiyor olacakki kolları havada kaldı. Sıkıca sarıldım boynuna yarasına dikkat ederek, başımı boynuna koyarak ağlamaya başladım.Odadaki herkes çıktı, sadece ben ve o vardık. Kolunun birini belime doladı, diğeri ile saçlarımı okşadı. Derin bir nefes aldı içine, dinlenir gibi. İlk defa nefes almış gibi.. "Çok korktum.. " Dedim hıçkırıklarımın arasında, ne dediğimi bile bilmiyordum. "Beni-beni bırakacaksın diye çok korktum" Daha sıkı sarıldım, bu cümle fısıltı gibi çıktı ağzımdan. "Babam gibi beni bırakacaksın diye çok korktum Kerem, " Tekrar hıçkırdım ve geri çekildim, şefkatle bana bakıyordu. "Yemin ederim senden nefret etmiyorum, seni hala seviyorum nefret etmiyorum. Bir daha asla demeyeceğim. Beni sakın bir daha bırakma, dayanamam Kerem, ben.. Ben çok yoruldum Kerem.. " Dedim deli gibi ağlarken. Belimdeki eliyle beni kendine çekti. Başımın üstünden öptü. "Sakin ol, nefes al.. " Geri çekildi, yüzümü ellerinin arasına aldı, gözyaşlarımı sildi. "Şştt, gözlerime bak" Ben ağlamaktan bakamıyordum ona. "Bana bak, yapma.. " Zorlukla ona baktım. Tebessüm etti. "Affettim.. Seni affettim sakın gitme" Güldü, sıkıca sardı beni. "Ştt, ben seni nasıl bırakırım güzel gözlüm? Hm? Söylesene bana? " Bir süre sonra ağlamam durduğunda boynunda uzanıyordum hala. Biraz daha ona sokulduğumda yarası aklıma geldi ve hafif geri çekilecekken beni sabitledi. "Uzaklaşma, iyimisin?" Sadece kokusunu içime çektim, gözlerim hala doluydu. "İyiyim.. " Kapı çaldığında kalktım, Kerem bana baktı fakat ona bakmadım. Elimi tuttu. Kapıdan Rüzgar girdiğinde gözlerine baktım. "Mira.. " Gelip sıkıca sarıldığında aynı şekilde karşılık verdim, bir süre öyle durduktan sonra telefonum çaldı. Annem arıyordu. "Alo kuzum! " Sesi çok kısıktı. "İyiyim annem, geleceğim zaten" Dediğimde biraz daha konuştuk ve telefonu kapattım. Odaya geri girdiğimde herkes geri gelmişti, Savaş abiye baktım. "Abi ben bir eve gideyim annem merak etmiş. Allah korusun bişey olursa arayın" Kerem'e döndüm, başını yana eğmiş bana bakıyordu, güldüm hafifçe. "Rüzgar bıraksın seni" Dediğinde itiraz ettim ve kendim gidebileceğimi söyledim. Keremi biraz zor ikna ettim ancak ettim. "Akşam geleceğim za-" Yamam abi bana baktı, kaşlarını çattıı. "Dınlen biraz, gelme biz buradayız zaten. Git üç günün uykusunu çıkar hadi abicim" İtiraz edecekken Kerem girdi araya. "Gelme, Yaman doğru söylüyo sabah gelirsin iyiyim ben. Çok merak edersen yazarsın güzelim" Ona baktım ve el mecbur kabul ettim. "Tamam, görüşürüz o zaman" Hastaneden çıkıp eve gittim. Annemle konuştuk biraz, sonra güzel bir duşa girdikten sonra yemeklere baktım. Aç değildim, hiçbirşey yemememe rağmen canım istemiyordu. Akşam olunca Kereme yazdım. 𝙎= Nasılsın? Ağrın varmı? Geleyim mi? Yazdım ve telefomu kapattım. Kendine bir kahve yapıp geldim telefonu açtığımda yazmıştı. 🤍= İyiyim, ağrım yok, gelmenede gerek yok 🤍= Hem bu saatte niye uyanıksın sen? Dınlen diye gönderdik ya güzelim. Gülümsedim. Ve cevap yazdım saat 00.50'ydi 𝙎= Sen neden uyumadın? 𝙎= Beni uyku tutmadı. 🤍 yazıyor... 🤍= Benimde uykum gelmedi. Canım sıkıldı. 𝙎= Geleyim mi yanına? 𝙎= Açmısın? Yemek yedinmi? 🤍= Aa sende gelmek için yer arıyorsun. Hemen mi özledin? 🤍= Ben yedim bana söylüyorsunuz ama siz yediniz mi hanımefendi? 𝙎= Aç değilim Kerem 𝙎= Ve evet özledim. 🤍= Yavrum, olurmu öyle kalk ye birşeyler 🤍= Valla ne yalan söyliyim bende özledim, hemen sabah olsa keşke. Güldüm. 𝙎= Yavrun muyum cidden? 🤍= Yavrumsun, güzelimsin, nefesimsin, hayatımın anlamısın, bebeğimsin, Güzel gözlümsün sen benim. Sorduğun soruya bak. 𝙎= Kerem 🤍= Buyur Yavrum 𝙎= Canın çok acıdımı? 🤍= Yaraları diyorsan, senin olmaman dan daha fazla acıtamazlar emin ol. 𝙎= Seni seviyorum Kerem, nefret etmiyorum sinir anıyla söyledim. 🤍= Biliyorum güzelim, biliyorum. 🤍= Hadi uyumaya çalış geç oldu. 𝙎= Sende uyu ama tamam mı? Uykusuz kalma. 🤍= Tamam güzelim iyi geceler 𝙎= İyi geceler Kerem.. Telefonu kapatıp yatağa gittim ve uyumaya çalıştım.