Okul çıkışı annemden izin istedim. Annemden ilk defa arkadaşlarımla buluşabilir miyim diye izin istediğim için şaşırmıştı. Tuğba yanımda sahte bir heyecanla bana bakarken benim tek düşündüğüm şey amacının ne olduğuydu.
.
.
.
Tuğba ile buluşmamızın ardından yaklaşık bir ay geçmişti ve hala arada yanıma gelip benimle konuşmaya çalışıyordu. O gün ise öğle arasında beni spor salonuna çağırmıştı.
Spor salonuna gittiğimde bir aydır dibimde dolaşan kız yoktu Tuğba gerçek yüzünü ortaya çıkamıştı artık. Korkunç olduğunu zannettiği yarım gülüşü ile yanıma yaklaştı ve konuşmaya başladı.
"Nasılsın sevgili arkadaşım ?" alayla söylediği bu cümlenin ardından iyi şeyler gelmemişti.
"Ben çok iyiyim ama sen iyi değilsin sanırım."
"Ne zırvalıyorsun?"
"Sana kimse başkasının eşyasını izinsiz almaman gerektiğini söylemedi mi?"
"Düzgünce birşey söylemeyeceksen gidiyorum." dedim. Tam gidecekken tekrar konuştu.
" Ayaz'ın saatini çalmışsın diyorum. Babasından kalan saati."
Ayaz denen çocuğu biliyordum. Sınıf içinde sevilen kibar ve zeki bir çocuktu birkaç kez konuştuk ama aramızda selamlaşma bile yok denebilir. Babasını 5 yıl önce trafik kazasında kaybetmiş sanırım. Tuğbanın bahsettiği saat ise babasından kalan bir saat fakat benim bu olayda ne gibi bir rolüm var hala anlamamıştım.
"Ben onun saatine dokunmadım."
"Ama senin çantanda Çağla... Bence git ve özür dile belki o kadar kızmaz."
"İnsanlara zarar vermek için kendini bu kadar düşürecek bir zavallı olduğunu tahmin edememiştim. Çok tuhaf kızsın gerçekten." alayla konuştuğumda öfkesini belli etmemek için büyük bir çaba sarf ediyordu.
Yine o iğrenç gülümsemeyle konuşmaya başladığında cidden sıkılmaya başlamıştım." Ayaz çoktan deliye dönmüştür. Git birde onun karşısında böyle konuş."
"Neden Ayaz ? Çıkma teklifini red mi etti ? Gittikçe düşüyorsun daha fazla konuşma bence." Öfketle kızardığında keyfim yerine gelmişti çünkü gerçekten Ayaz'ın onu reddettiğini biliyordum diğer arkadaşlarıyla konuşurken duymuştum ve bunu ona karşı büyük bir zevkle kullanmıştım. Sınıfa gitmekten korkmuyordum da, zaten sınıf beni sevmiyordu kaybedecek bir şeyim yoktu ki.
Sınıf beklediğimden kötü haldeydi. Ayaz denen çocuk nezaketi bir kenara bırakmış sınıfın ortasında bir yandan öfkeden ağlıyor bir yandan bağırıyordu. Sırama geçip oturduğumda tıpkı beklediğim gibi saat çantanın en küçük göüznde duruyordu. Sakince onu alıp sınıfın ortasında deli gibi bağıran çocuğa uzattım. Bir anda bana döndüğünde anlık olarak irkildim. Bie bana bir saate bakıyordu. Benim aldığıma inanmak istemiyormuş gibi bir hali vardı. Bana karşı bu gereksiz güvenine anlam verememiştim. Aynı şaşkınlıkla konuşmaya başladığındaysa hala ona bakıyordum. "Nerede buldun?" diye sordu sadece. Ne söylersem inanacak gibiydi ve ben yalan söylemek istememiştim. Olduğu gibi anlatmamı söylemişti içimden bir ses. Fakat tek bir kelimeden fazlasını söylemeyede gücüm yetmedi." Çantamda." dedim sadece. Tam devam edecek gücü kendimde bulmuşken tekrar bağırmaya başladı. "NE DEMEK ÇANTAMDA! BU SAAT BABAMDAN KALDI. ONDAN BANA KALAN TEK ŞEY BU!BUNU BİLMİYO MUYDUN?..SEN İSTEDİĞİN ZAMAN BABANLA GÖRÜŞEBİLİRSİN...ama ben onu bi daha göremem." devamını getirmek istediğini hissettim, söyleyecek çok şeyi vardı ama söyleyememişti, hani boğazınız düğümlenir hiç bir şey anlatamazsınız ya sadece karşınızdaki anlasın diye dua edersiniz içinizden, daha fazla soru sormasın diye. Bende onun istediği gibi davrandım ve birşey sormadım. Bir süre bekledi daha sonra kafasını iki yana salladı düşüncelerinden arınmak için ve aynı öfkeyle bana döndü."yürü gidiyoruz." dedi. Anlamayan bakışlarımı ona doğrulttuğumda açıklama yapmıştı."Bu yaptığının cezasız kalacağını düşünmemiştin değil mi?" okul formamın bilek kısmından tutup beni adeta arkasından sürüklemeye başladığında Tuğba'nın sınıf kapısından keyifle bizi izlediğini yeni fark etmiştim.
İdare odasının önünde durmuş kapıyı tıklatıp içeri girmişti. Okul denemelerindeki derecelerim yüzünden müdür ve müdür yardımcıları beni tanıyordu. Ayaz olan biteni bildiği kadarıyla anlatmaya başladığında ise ilk defa kendinmden bu kadar fazla utandığımı hissetmiştim. Resmen bi kız bana taktı diye hırsız damgası yiyordum ve benim yapmadığıma kimse inanmayacaktı.
Ve her şey Ayaz için sonuca bağlanırken, benim için yeni başlıyordu.
