Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeyi gördüm tekrar gözümü kapatacakken kolumu tuttu ve beni oturur pozisyona getirdi.
-Abla kahvaltıya haydi gel!
-Banane dedim el işaretiyle
-Ne diyorsun abla anlamıyorum ki? Annem bize öğretmedi daha!
-Benim peşimi bırak efe haydi!
-Mesajlaş at bana, telefonunu yokladı. Uf almayı unutmuşum neyse kurt gibi açım.
-Bence ayı demeliydin.
-Elini yüzünü yıka gel kahvaltıya. Güldüm iyi ki el alfabesini bilmiyordu.
Efe gidince banyoya girdim elimi yüzümü yıkadım. Her odada banyo varmış. Banyodan çıkıp pembe t-shirt altıma ispanyol paça mavi pantolon giydim. Aşağı indinmek için merdivene yöneldim üçüncü kattan zemin kata kadar hızlıca indim. Astımım tutmuştu bir an nefes alamıyordum darlanmıştım merdivenin pervazına tutunuyordum. Gözlerim yavaştan kararmaya başım dönmeye başlamıştı. Hizmetçi Fatıma yanıma geldi.
-Efendim iyimisiniz?
-Astım ilacımı almam gerek nefes alamıyorum.
-Dilara hanım?
Son olarak kadının dudağından bu döküldü ve ben bayıldım.
Yazardan;
Genç kız yere düşeceği sırada efe tuttu. Annesi geldiğinde;
-Kızım Duru, ne oldu Fatıma?
-Efendim Astım ilacını almasının gerektiğini söyledi
-Nasıl? Sen el alfabesini…
-Benim kızımda konuşamıyor efendim o yüzden biliyorum. Merdivenlerden inen oğluna;
-Cihat oğlum kardeşin astım hastasıyımış hastanene götürelim çabuk. Cihat kardeşine baktı
-Tamam hızlı olun hadi
-Abi babamlara haber vereyim mi?
-Olur efe hadi gidelim.
Duru;
Herkesi yine merakta bıraktım ufff. Gözlerimi açtığımda doktor önlüklü kişi;
-Anne bak gözünü açtı. Bu diğer abilerim sen biri galiba.
-Kızım nasılsın? Neden söy- doğru dedi gözü doldu.
-Korktum sizin suçumuz değil benim söylemem hata.
-Astım ilacını kullanıyorsun değil mi?
-Yanımda hep taşırım ama eski evimde o yüzden kullanamadım. Keşke alsaydım bu hallerede düşmezdik, keşke alsaydım.
-Tamam sen dinlen kızım birazdan çıkarız. Çıktıklarında derin nefes aldım telefonumu alıp Masal ablaya mesaj attım.
Siz: Masal abla yine astımım tuttu dikkat çekmemeye çalıştıkça tersi oldu.
Siz: Bu gün görüşecekmiyiz?
Psikoloğum: Tabiki görüşeceğiz. Bir de sağlığına dikkat et tamam mı?
Siz: Tamam bu arada ailemle gelebilirmiyim?
Psikoloğum: Gelsinler tanışmak isterim. Bir ara sesini kaydeder ailene atarım :)
Siz: Bunu sevmediğimi biliyorsun konuşmam seninle.
Psikoloğum: Duru şaka yaptım.
Siz: Biliyorum ama sana güvendiğim için konuşabiliyorum biliyorsun.
Psikoloğum: Biliyorum canım söylemene gerek yok.
Siz: Hastanedeyin ben kapatıyorum. Her zamanki saat ve yer değilmi?
Psikoloğum: Evet canım söz şaka yok.
Gülümseyerek telefonumu kapattım. Doktor abim bana baktığında bir anda gülüşüm gitti yere baktım. Elimi tuttu;
-Sana yeniden astım ilacını alıcağız kullanmayı unutma her gün düzenli yürüyüş yap. Bu arada benim adım Cihat, abinim. Sahte bir şaşırmayla karşılık verdim. Abim devam etti
-Hadi taburcusun gidelim. Kan tahlilin güzel çıktı merak etme birkaç ilaç yazdım bu kadar annem bizi evde bekler izin aldım haydi. Serumu çıkardı bende ayakkabılarımı giydim.
Dışarı çıkıp arabaya doğru yürüdük. Arabaya bindik öndeki sürücü koltuğuna oturduğunda ben arkadaki sağ koltuğa oturdum. Bana baktı;
-Duru abim ile kardeşimi alıcağız biraz uzun sürecek.
-Ne zamana kadar sürebilir en fazla? Randevum var.
-Randevu mu? Ne randevusu?
-Psikolog randevusu annemle ve babama söyleyeceğim onlarla gideceğim psikoloğum çağırdı.
-Kadın mı Erkek mi?
-Kadın neden sordun ki?
-Boş ver gidelim.
Yolu izledim. Abim bir karakolun önünde durdu.
-Duru abimiz ve kardeşim burda çalışıyor onu alıp geliceğim. Beklemek istersen dışarıda otur.
-Olur dışarı benim için daha iyi sıkılmam.
-Ne istersen onu yap.
Arabadan çıkıp biraz yürüdüm sonra bir bank görüp oraya oturdum. Sonra o zaman canlandı aklımda konuşmama ve duyamama rahatsızlığımın olduğu gün. O günden sonra polislerden ve doktorlordan korkuyordum. Gözlerim doldu akmalarına izin verdim. Abimlerim yanıma geldiğini görünce sildim;
-Duru gidelim haydi.
-Saat kaç?
-Saat 12.15
-Gidelim.
Arabaya yaklaştık Cihat abim sürücü koltuğuna polis üniformalı olan abim yanına ve avukat önlüğü olan abim yanıma oturdu. Abim eve sürmeye başladı. Eve kadar yolu izledim çok güzel ağaçlar vardı. Eve vardığınızda arabadan indim kapıyı Fatıma hizmetçi açtı.
-Hoş geldin Duru
-Teşekkürler Fatıma abla sen olmasan ne yapardım.
-Bir şey değil hadi annenler sizi bekliyor.
Salona doğru yürüdüm annem koltukta babamla arasını gösterdi
-Kızım gel yanımıza otur.
-Bir şey söyleyebilirmiyim ?
-Söyle kızım ben çeviririm.
-Benim psikoloğumla randevum var saat akşam altıda, siz de benimle eşlik eder misiniz?
-Olur kızım geliriz değilmi Okan?
-Geliriz kızım birde bu polis önlüklü Vural abin, bu avukat önlüklü Kerem abin.
-Tanıştığıma mummun oldum. Annem
-Kızım sen açsındır hadi mutfağa git birşeyler ye istediğini yiyebilirsin.
Tamam anlamında kafamı salladım. Mutfağa gidip birkaç kahvaltılıp çıkarıp yemek masasına oturdum. Yemek yemeye başladım. Yemeğimi bitirdiğimde tabakları kaldırıp tezgaha koydum. Telefonum titreştiğinde arayanın Çağla ablam olduğunu görünce kapattım. Mesaj attı;
Sahte ablam: Seni ziyarete geleceğiz kardeşim.
Siz: İstemez siz yoldan geri dönün.
Sahte ablam: Yaklaştık gelmek üzereyiz hem abim de burada
Siz: Bir yerde eksik olsa şaşırırdım.
Sahte ablam: Neyse hazırlıklı ol canısı.
Telefonu kapattım sinirle neden geliyorlardı ki yaptıkları yetmezmiş gibi yüzsüzler geliyorlardı bir de. Gözlerim doldu ama güçlü duracaktım karşılarında. Salona girdiğimde kapıcsn girdiklerini gördüm abilerim de ayaklanmıştı. Ablam yanıma gelip kolumdan tuttu.
-Duru seni ne kadar özledik. Diyerek sarıldı o kadar sıkı sarıldı ki nefes alamıyorum. Geriye çekilmesiyle rahat bir nefes aldım.
-Ben sizi özlemedim ki neden geldiniz? Abim geldi
-Biz sanki seni çok özledik Duru! Kardeşim abileriyle son kez görüşmek istedi getirdik.
-Bana bağıramazsın bir kere kardeşin değilim artık.
-Zaten senin gibi kardeşim olamazdı KATİL Duru! Yine beni suçluyorlardı ama beni haksız yere yargılıyamazlar zaten haksız oldukları çıktı.
-Ben katil değilim Mağdur çıktım beni suçlayamassınız.
-Hala aynısın Duru hiç değişmedi mi abicim dedi saçımı okşayarak sonra saçımı tutup çekti.
-Aaaa! Bıraktığında ona baktım. Vural abinm elini tutmuş;
-Bırak kardeşimi çık git bu evden. Ablam
-Yağız hadi gidelim yapacağımızı yaptık.
Onlar gittiklerinde odama çıkmak için merdivenlere yönelirken Cihat abim astım ilaçımı verdi ve göz kırptı. Odama çıkıp kapımı kapattım. Resim çizmeye başladım.
Resmini asıp derin nefes aldım saate baktığında akşam beşti üstümü giyinip aşağı indim. Beyaz bir elbise giydim diz kapağının üsyündeydi. Aşağı inmek içn merdivene yönelip yavaşça indim. Zemin kata geldiğimde annem.
-Kızım yemek yiyip öyle gidelim hadi gel.
-Güzel düşünmüşsünüz. Yemekte sulu makarna vardı. Yemeğin yarısını yedim yarısıyla oynadım çok aç değildim anneme dönüp;
-Çok aç değilim geldiğimizde yarısını yesem olur mu?
-Olur kızım. Biz hazırlanalım geliyoruz bahçede bekle istersen.
-Tamam güzel fikir.
Bahçede yürüyüp çiçeklere baktım. Hamza abim yanıma yaklaştı
-Duru elbisen çok güzel sanada yakışmış ama değiştir istersen?
-Teşekkürler ama dediğin gibi bana yakıştığı için giydim.
-Çok kısa ama.
-Bir şey olmaz annemlerle gideceğim hem.
-Tamam anneme güvenim tam.
Abim uzaklaştığı da annem geldi elimi tutup arabaya götürdü. Arkaya sağ taraftaki koltuğa oturdum, annem öndeki sol koltuğa ,babam sürücü koltuğuna oturdu;
-Kızım bu klinik nerde?
-Konum atayim baba.
Konumu attım ve araba hareketlendi. Yolu izledim kliniğin olduğu mahalleye gelince kendimi çok huzurlu hissettim, kiniğe geldiğimizde indik. Masal ablanın odasının kapısında kapıyı tıklattım. Babam kapıyı açtı;
-Masal hanım merhaba.
-Merhaba, Duru canım nasılsın diye ayaklandı sarıldık.
-Geçin şöyle… Evet Durunun annesi ve babasının galiba?
-Evet.
-Şimdi Duru sen çıkmak ister misin canım?
-Dedikodumu yapacağını belli etmeseydin masal abla! Çıkıyim görüşeceğiz sonra. Kapıyı açtım ve oturma yerlerinde birinde beklerken telefonla uğraştım.
Masal
-Durunun konuşabilmesi ve duyabilmesi için size ihtiyacı var. Bakın Duru alıştığı ortamlarda duyabiliyor ve güvendiği kişilerle konuşabiliyor. Çok zor zamanlar geçirdi psikolojisi alt üst olmuştu tam toparladığımızda gerçek ailesi çıktı sizle beraber Duruyu eski haline dönüştürmemiz lazım.
-Nasıl psikolojisi alt üst oldu?
-Bu çok zor benim için bile ben Durudan dinlerken anlamıştım ama anlatması gerçekten zor… (anlatıyor)
-Gerçekten mi dedi Dilara hanım ağlayarak.
-Evet o günden sonra polislerden ve doktorlordan korkuyor.
-Abilerinden biri doktor diğeri de polis.
-Onlar Durunun güvenini alması lazım ama herkesin aynı olmadığını bildiği için zor olmaz.
-Sağ olun Masal hanım peki Duru sizinle konuşabiliyor mu?
-Evet Dilara hanım merak etmeyin zaman herşeyin ilacıdır. Duruyu çağırında onunla görüşeyim.
Duru
Babam kapıyı açıp bana gel işareti yapınca kalktım. Masal abla;
-Siz çıkın biz konuşalım. Annemle babam ayağı kalkıp gittiler.
-Evet Duru viliyorsun duvarlar ses geçirmez.
-Bu gün konuşamam onlar geldi Masal abla, abimle ançblam hala beni suçluyorlar.
-Duru onlar sana inanmasada sen haklı oduğunu biliyorsun boş ver o iki gevezeyi, bir söz var "Boş teneke çok ses çıkarır" diye.
-Doğru onlar için değmez göz yaşımı dökmeye.
-Aferim kız şöyle ol. Birde sakın ama sakın unutma herkes aynı değildir.
-Herkes aynı değildir unutmam. Masal abla gerçek ailem çok güzel davranıyorlar bana biliyor musun Hamza abim bu elbise kısa diye kızdı hatta ama Yağız abim böyle değildi aksine sevinir ve bana yakınlaşırdı.
-Bak dediğin gibi ikiside erkek ikiside abin ama farklı kişilikleri var.
-Doğru söylüyorsun Masal abla.
-Nasıl hissediyorsun resim çiziyormusun?
-Evet çiziyorum benim bu psikolojik şeylerimi atlatıp çalışma hayatıma dönmek istiyorum.
-Sen bu yıl 18 yaşına giricen değil mi?
-Evet gerçek ailemle hem de! Çok heyecanlı
-Eylülde doğmuştun 15'inde
-Doğru hatırlıyorsunuz.
-İyi bakalım hadi bu günlük bu kadar Durucuğum diğer seansta daha mutlu bekliyorum.
-Masal abla yaptığın her şey için teşekkürler.
Odadan çıktım babamla annem kalktı. Binadan çıkıp arabaya bindik. Babam eve doğru sürmeye baştadı. Eve vardığımızda ikisinede iyi geceler dileyip yattım.
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta otur
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin ama annem öğretmed
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmesi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff.
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-Hadi kahvaltıya üstünü giy gel sakın yatma!
-Kuralcı! Dedim el işaretiyle güldüm.
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-Hadi kahvaltıya üstünü giy gel sakın yatma!
-Kuralcı! Dedim el işaretiyle güldüm. Her odada banyo vardı hemen yüzümü yıkadım. Yüzümü kurulayıp nemlendirici sürdüm ve
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-Hadi kahvaltıya üstünü giy gel sakın yatma!
-Kuralcı! Dedim el işaretiyle güldüm. Her odada banyo vardı hemen yüzümü yıkadım. Yüzümü kurulayıp nemlendirici sürdüm banyodan çıkıp üstümü değiştirmek için dolaba yöneldim. Üstüme
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-Hadi kahvaltıya üstünü giy gel sakın yatma!
-Kuralcı! Dedim el işaretiyle güldüm. Her odada banyo vardı hemen yüzümü yıkadım. Yüzümü kurulayıp nemlendirici sürdüm banyodan çıkıp üstümü değiştirmek için dolaba yöneldim. Üstüme pembe t-shirt altım ispanyol paça mavi pany
Gerçekler çok zor keşke rüya olsa ama malesef ki değildi.
Beni birşeyin dürtmesiyle uyandım. Efeydi hala konuşuyordu. Duymadığımı bilmiyor mu bu? Yatakta oturur hale geldim
-Abla kahvaltıya haydi!
-Pislik dedim el işaretiyle.
-Ne dedin? ama annem öğretmedi ki!
-Ağla istersen?
-Telefonla konuş cebini yokladı. Yanıma almamışım uff. Güldüm
-Hadi kahvaltıya üstünü giy gel sakın yatma!
-Kuralcı! Dedim el işaretiyle güldüm. Her odada banyo vardı hemen yüzümü yıkadım. Yüzümü kurulayıp nemlendirici sürdüm banyodan çıkıp üstümü değiştirmek için dolaba yöneldim. Üstüme pembe t-shirt altım ispanyol paça mavi pantolon giydim.
