---
21. Bölüm – Kan ve Seçim
Koridorda tek bir nefes bile alınmıyordu.
Seth’in damarları şişmiş, gözleri öfkeyle kıpkırmızıya dönmüştü.
— “Aria… sen… SEN ONU SEÇEMEZSİN!” diye kükredi.
Kai küçümseyici bir gülüşle başını yana eğdi.
— “Çok geç. Kararını verdi.”
O an Seth’in gözleri karardı. Yumruğu yıldırım gibi indi. Kai’nin çenesi yana savruldu, dudaklarından kan fışkırdı. Kan koridora damladı.
Mira çığlık attı:
— “SETH! DURRR!”
Ama Seth daha da ileri gitti. Yumruğu bu kez Kai’nin karnına indi. Ses boğuk bir yankıyla koridoru doldurdu. Kai’nin ağzından koyu kırmızı kan boşaldı. Yere tükürdü, elleri titredi.
Kai bir an dizlerinin üzerine çöktü, nefes alamaz gibi öksürdü. Mira feryat ederek yanına koşmak istedi ama Seth arkasından bir yumruk daha savurdu. Kai’nin omuzları sarsıldı, duvara çarptı.
— “Onu koruyorum!” diye haykırdı Seth, gözlerini bana dikerek.
— “Sen görmüyorsun, Aria! O seni mahvedecek!”
Kai, kanlı dudaklarının arasından hırıltıyla konuştu:
— “Senin yumrukların… onun kalbini değiştiremez.”
Seth’in gözleri alev alevdi. Bir yumruk daha attı, Kai’nin başı yana savruldu, kan saçıldı. Ama Kai hâlâ düşmedi. Titreyerek doğruldu.
Mira’nın çığlığı kulakları parçaladı.
— “YETER ARTIK SETH!”
Seth bir anlık şokla geri çekildi. Yumrukları kanlıydı, nefesi düzensizdi. Gözlerinde hem öfke hem korku vardı.
Kai dizlerinin üzerine çöküp karnını tutarken Mira ve Lara hemen yanına koştu. Mira elleriyle onun yüzünü tuttu, gözyaşları akıyordu. Lara mendiliyle ağzındaki kanı silmeye çalıştı.
Ben de yanlarına çöktüm, Kai’nin omzunu sardım. Kai’nin gözleri bana kilitlendi, kanlı dudaklarından kısık bir fısıltı döküldü:
— “Aria… ben… düşmeyeceğim.”
Elimi yüzüne koydum.
— “Sus. Konuşma. Seni yalnız bırakmam.”
Kai titreyerek ayağa kalkmaya çalıştı. Omuzları kan içindeydi, ama yine de dimdik durdu. Gözleri bana kilitlenmişti.
— “Ben… ayaktayım. Çünkü Aria beni seçti.”
Koridorda ölüm sessizliği çöktü.
Mira hıçkırıklarla ağlıyor, Lara’nın elleri kan içinde titriyordu.
Ben ise Kai’nin yanında, onu tutarken kalbimin parçalandığını hissediyordum.
Seth birkaç adım geriledi. Yumrukları hâlâ sıkılıydı ama bakışları çaresizleşmişti. Dudaklarından kısık bir ses döküldü:
— “Aria… seni kaybediyorum.”
O an herkes fark etti: artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
---