YALACILAR
Seçenekler
---
Kai’nin sözleri havada asılı kalmıştı:
— “Beni kabul edecek misin, yoksa… geride mi kalacaksın?”
Nefesim düzensizleşti. Arkadaşlarımın elleri hâlâ ellerimdeydi, ama içimde giderek artan bir boşluk hissediyordum. Sanki Kai’nin bakışları, beni onların arasından çekip çıkarıyor, bambaşka bir dünyanın kapısına götürüyordu.
— “Aria, sakın…” dedi Mira, sesi kırık ve çaresizdi.
Lara’nın gözleri dolmuştu. “Onu seçersen… bizi kaybedeceksin,” diye fısıldadı.
Ama o anda, Kai gözlerini yere indirip bir şey mırıldandı. Çok sessizdi, neredeyse kendine söylüyordu, ama duyduğum kadarıyla tüylerim diken diken oldu:
— “Daha birkaç adım kaldı…”
Sanki kendi kendine sayıyordu. Bir plana geri sayım gibi.
Seth, bu kez ciddiyetini kaybetmeden kaşlarını çattı:
— “Ne saçmalıyorsun sen, Kai? ‘Birkaç adım kaldı’ da ne demek?”
Kai gülümsemedi. Hiçbir şey söylemedi. Sadece gözlerini tekrar bana dikti, sanki diğer herkes yokmuş gibi.
Kalbim karmakarışıktı. Arkadaşlarım bana yalvarıyordu, aklım kaçmamı söylüyordu, ama kalbim… kalbim hâlâ ona bağlıydı.
O gece, ilk kez fark ettim: Kai sadece karanlık bir geçmişe sahip biri değildi. Daha derinde, daha sessiz… başka bir şey gizliyordu. Ve ben ne kadar direnmeye çalışsam da, bu sır beni içine çekiyordu.
Henüz bilmiyordum ama… bu karanlık, hepimizi yutacaktı.
---