Bölüm 35

Arya gözyaşlarını sildikten sonra telefonu eline aldı. Minik öğrencilerinin yüzleri hâlâ gözlerinin önündeydi. Kalbi sevgiyle dolmuştu. Derin bir nefes aldı, gözleri parlıyordu. Ses kaydı ekranını açtı, “Kayıt” tuşuna bastı ve sevgi dolu, ama hafif titreyen sesiyle konuştu: “Canım öğrencilerim… Mesajınızı aldım. Hepinizi tek tek izledim ve o kadar mutlu oldum ki anlatamam. İnanın, bu mesaj bana o kadar iyi geldi ki… Beni nasıl da güldürdünüz! Bende sizi çok ama çok seviyorum! Hepinizi kocaman öpüyorum. En kısa sürede iyileşip aranıza döneceğim, söz veriyorum.” Bir an duraksadı, sonra gülümseyerek ekledi: “Çok uslu olun tamam mı? Oyunları sakın bensiz oynamayın, sonra kıskanırım! Öğretmeninizi hiç unutmayın…” Kaydı bitirip minik kalplere ulaşması için gönderdi. Sonra derin bir nefes alarak telefonu göğsüne bastı. Karan onun yanına yaklaşıp saçlarını okşadı: “Güzel kalpli karım… Onlar seni ne kadar çok seviyorsa, ben de en az onlar kadar seviyorum.” Arya hafifçe gülümsedi, gözleri nemli ama kalbi umut doluydu. Arya, gözlerini Karan’a dikti. Hâlâ biraz solgundu ama bakışlarında bir kararlılık vardı. Dudaklarını hafifçe büzüp inatla fısıldadı: "Karan… Beni eve götür." Karan kaşlarını kaldırarak, yumuşak ama kesin bir sesle cevap verdi: "Olmaz Arya. Daha yeni toparlanıyorsun, bu gece buradasın. Doktor olarak da, eşin olarak da izin vermem." Arya hafifçe homurdandı, sonra gözlerini devirdi: "Ya sen de doktor değil misin? Evde bakarsın sen bana. Hem daha rahat ederim. Hastane bana iyi gelmiyor." Karan hafifçe gülümseyip yanağına bir öpücük kondurdu, ardından kollarını göğsünde kavuşturarak eğildi: "Hmm… Mantıklı konuşuyorsun canım karım." Başını yana eğdi, göz kırptı. "Ama bu gece değil. Bu gece burada kalıyorsun. Yarın sabah iyice kontrol ederiz, Yusuf’la da konuşurum. Her şey yolundaysa seni eve çıkarırız. Evdeki bakımı da… büyük bir memnuniyetle üstlenirim." Arya gülümsememek için dudağını ısırdı ama başaramadı. Hafifçe kıkırdadı: "Sana güveniyorum ama naz yapma, olur mu doktor bey?" Karan eğilip saçlarını öptü: "Sen yeter ki iyi ol. Gerisini bana bırak."