İçeriğe geç

VİRAN

Bölüm 13 · 5 dk okuma

VİRAN

Bölüm 13

13.Bölüm

Sabah olduğunda Giray herzaman ki gibi restorana gitmişti.Viran da evde Ayla Hanım ile vakit geçiriyordu. Viran’ın aklında her zaman ki gibi Giray vardı. Giray’ dan şu zamana kimseden görmediği sevgiyi görmüştü. Başındaki tüm belalardan kurtulmuşken mutlu olmanın tam zamanı diye düşünüyordu. Giray ne düşünüyor bilmiyordu ama eğer bir aile kuracaksa o başrolün Giray olmasını istiyordu. Bir gün çocuk sahibi olacaksa babasının Giray olmasını istiyordu. Bu yüzden risk alacaktı ve evlenmek istediğini ilk o söyleyecekti.

BİR KAÇ SAAT SONRA;

Akşam yapacağı evlilik teklifinin hazırlıklarını yapıyordu.O ara Viran’dan gelen telefonu gördü. Akşam görecek olsa da o güzel sesini duymasında bir sakınca yoktu.

“Giray! Giray n-e olursu-r-sun eve g-el!”

Ağlamaktan konuşamayan kadınla yerinden fırlamıştı Giray.

“Viran! Ne oldu ? Viran ,konuşsana ne oldu?”

Ses gelmeyince telefonu kulağından çekti ve baktı , Telefon kapanmıştı. Kalbi korkuyla atıyordu. Tam mutlu olacağız derken gelen telefon herşeyi unutmasına neden olmuştu. Koşarak restorandan çıkmış ve aynı hızla arabasını çalıştırmıştı.

Geçen birkaç dakikanın ardından evin önün de durmuştu. Evin oraya nasıl gelmişti hiç bilmiyordu. Hiç hız kesmeden eve doğru koştu. Kapıyı açıp , içeri girdi. Evin içinde Kızı aramaya başladı. Bir taraftan da sesleniyordu.

“Viran! Geldim ,güzelim. Viran!”

Hem koşmanın hem de korkunun etkisiyle kalbi çok hızlı atıyordu. Anlık durup ,nefeslenmek istediğinden durmuştu. Telaşla girdiğinden farketmediği ama şimdi farkettiği sesi dikkatli bir şekilde dinlemeye başladı. Mutfaktan slow bir müzik sesi geliyordu. Oraya doğru ilerlemeye başladı. Kapının önüne geldiğinde içeri girdi.

İçeri de hiç beklemediği bir manzarayla karşılaştı. Çok güzel bir masa ve ondan daha güzel bir Viran. Tüm korkusu ,telaşı uçup gitmişti.

“Aklım gitti ,Viran. Bir şey oldu sandım. Aklıma ,kalbime kastın mı var ,yavrum?”

Adamın sitemine sadece kocaman gülümsemiş ve yanına yaklaşmıştı. Elini adamın yüzüne götürmüş ve orayı önce tüy gibi bir dokunuşla okşamış sonra da öpmüştü.

“Özür dilerim , bitanem ama niyeti kötü değildi ,asla.”

Elini tutması için adama uzatmıştı. Adam da tutmuştu. Birlikte masanın yanına gelmişlerdi ve yan yana oturdular.

“Hadi ye, bakalım beğenecek misin?”

“Senin elinin değdiği bir şeyin kötü olma ihtimali olamaz. Hemen deniyorum.”

Kısa bir süre hiç konuşmadan yemeklerini yemişlerdi. Aralarındaki sessizliği Giray bozmuştu.

“Merak ediyorum , aklımı başımdan alacak,kalbimi kalp krizi geçirtecek raddeye getirme nedenin neydi? Ben hayatım da bu kadar korktuğu hatırlamıyorum , Viran.”

Aslında onca yaşadıklarından sonra bu yaptığı hareket yersiz olmuştu sanki. Ama güzel bir amaca hizmet edeceği için bunu daha fazla düşünmek istemedi.

“Biliyorum , onca olanlardan sonra doğru değidi yaptığım ama bunu yapmasaydım aynı etkiyi uyandıramazdım.”

Elindeki çatal bıçağı bırakmıştı. Elini adama doğru uzattı ,tutması için. Adam anlamasa da uzatmadı ve elindekileri bırakıp kızın elini tuttu.

“ Seni çok seviyorum.”

“Ben de seni çok seviyorum , güzelim. Hepte seveceğim!”

Kafasını olumlu anlamda salladı ,Viran.

“Biliyorum. Hem de çok iyi biliyorum, aynı benim de seni seveceğim gibi.”

Adam kafasını sallamıştı. Viran da konuşmaya devam etti.

“Ben çok zor şeyler yaşadım. Sen de biliyorsun. Ben hayatım boyunca mutlu olamayacağımı düşünüyordum. Hayatımın en kötü anını yaşarken sen çıktın ,karşıma. O karanlık gece de ,beni kendi karanlığımdan çıkardın. Bana sevdiğim kadar sevilebileceğimi gösterdin. Ben bundan sonra başka birini sevdiğim gibi sevemem , senden başka birinin sevgisini de kabul edemem. Sen ne düşünüyorsun bilmiyorum ama-”

Derin bir nefes almıştı. Adamın konuşacağını anlamış ama buna izin vermemişti.

“Dur! Hazır cesaretimi toplamışken konuşmak istiyorum.”

Adam bir şey demeden , kadını dinlemeye devam etti.

“Giray , ben bndan sonra sensiz yapamam. Sensiz bir hayat yaşadığımı düşünmek bana tarifsiz bir acı verdi. Ben artık hayatımı seninle birleştirmek istiyorum. Ömrümün geri kalanında yanımda ol ,istiyorum . Hayatımın geri kalanında yaşadığım tüm mutlulukları,heyacanları seninle paylaşmak paylaşmak istiyorum. Üzüldüğüm de , canım yandığın da yanımda olan kişinin sen olmasını istiyorum . Ben seninle bir aile kurmak istiyorum. Birbirimize eş ,çocuklarımıza anne-baba olalım istiyorum .”

Adam gözünü kırpmadan kıza bakıyordu. Ne tepki vereceğini bilemedi. Kalbi ağzında atıyordu ,resmen. Sabahtan beri bi ton hazırlık yapmıştı ama karşısındaki kadın tüm planlarını altüst etmişti . Ama mutluydu. Kızın kendisini sevdiğini biliyordu ama teklifini kabul etmez diye korkmuyor değildi. Ama kadın onu ters köşeye yatırmıştı. Uzun süre sessiz kalmış olacak ki kadının yüzündeki merak ve istekli ifade gitmiş ve kızın yüzü asılmıştı.

“İstemiyor-”

Kızın konuşamasına izin vermemiş , hızla dudaklarına bir öpücük bırakmıştı. O kadar hızlıydı ki kız bırak karşılık vermeyi , şaşkınlığını üstünden atamamıştı.

“ Ben bugün bütün gün plan yapıyordum. Seni nasıl mutlu ederim, seni nasıl eviliğe ikna ederim diye düşünüyordum. Yalan değil, kabul etmezsin diye de korkuyordum bir taraftan. Seninle evlenmeye , aile kurmaya çok daha öncesinde karar vermiştim. Seni ilk gördüğüm anda aşık oldum ben. Ve aşkım azalmak yerine gün geçtikçe kalbime sığmayacak kadar artmaya başladı. Seninle evlenmek istememem gibi bir durum olamaz.”

Kız da korkmuştu ama yine de adam kendisini şaşırtmamıştı. Sevgisini yine iliklerine kadar hissetmesini sağlamıştı.Hiç durmadan adamın boynuna sarıldı. Adam da belinden sarılarak iyice kendisine çekti kızı. Azıcık çekilip,kızın saçlarına sayısız öpücük bıraktı. Tekrardan kızı göğsüne yasladı. Bir süre böyle durmuşlardı. İlk çekilen adam oldu.

Evlilik teklifi yapmaya karar verdiğinden beri aldığı yüzüğü yanından hiç ayırmadı. Şimdi ki gibi… Cebinden yüzüğü çıkardı.

“Sıramı çalmış olabilirsin ama geceyi ben bitireceğim. Viran! Viran’ım , seni çok seven ve hep sevecek olan bu adama, sana eş olmak isteyen bu adama eş ,hayat arkadaşı olur musun? Böyle buruş buruşken bile yanımda durur musun?”

Elindeki yüzük kutusunu açıp ,kıza doğru uzattı.

“Severim. Senin her halini severim. Her haline varım ,ben.”

Kızın elini nazikçe tutmuştu. Yüzüğü parmağına takmış ve elinin üzerini öpmüştü. Kızı kendisine çekmiş ve sarılmıştı. Kız adamın kalp atışlarıyla huzur bulurken ,adam da kızın saçlarından gelen kokuyla mest olmuş ve gözlerini kapatmıştı.

Hayatta hüzünler de , acılar da vardır . Ama günün sonun da tüm acılar insanı sonsuz bir mutluluğa götürür. En kötü acılar, en güzel anlara çıkarır , insanı…

Bölüm sonu

1 yorum