Yolun sonuna gelmişti , adam. Tüm hırsı onun ayağını kaydırmıştı. Şimdide bileğindeki kelepçelerle ,polisler eşliğinde evden çıkıyordu.Kapının önüne geldiğinde Tomris Hanım’ı gördüğünde gülmeden edemedi Timur korkmaz.
“Senin oğlanın çıkması da yalan oldu , Tomris Hanım.Yapacak bir şey yok artık o senin yanına gelemedi ama sen onun yanına gidersin , diyeceğim de kadınlar ve erkekler ayrı koğuşta kalıyorlar . Başka bahara artık.”
Adamın siniri o kadar bozuktu ki , bu öfkesini kimden çıkaracağını bilemedi ve suç ortağına bulaşmakta çareyi buldu. Yakalandığı yetmezmiş gibi bu cins adamın söyledikleriyle cinleri iyice tepesine çıkmıştı. Ve etrafında onca polis olmasına rağmen adama saldırmaya çalışmıştı,Tomris Hanım.
“Seni gebertirim , adam! Senin yüzünden her türlü pisliğin içine girdim ben. Şimdi gelip benimle nasıl alay ediyorsun , sen? ! Sen demedin mi,kızı getir diye ? Beni tehdit ettin ,zorladın.” Dedikten sonra tekrardan adamın üzerine atıldı ama polisler adama yaklaşmasına izin vermedi.
“Öyle mi? Şimdi böyle mi oldu? Hadi bunda ben zorladım . Peki kızını bana ellerinle verirken kim zorlamıştı? Oğlunun masraflarına karşılık kızını bana verdin lan sen! Şimdi gelmiş bana ne anlatıyorsun sen ha !”
Bu ikili birbiriyle dalaşmaya o kadar dalmışlardı ki etraflarındaki insanları görmeden birbirilerinin pisliklerini ortaya döküyorlardı.
“Verdim. Verdim ama sahip çıkamadın bir kıza ! Sen elinde tutabilseydin o salağı iş buralara kadar gelmeyecekti!”
Polisler,Giray,Ömer ve Murat karşılarındaki manzarayı farklı duygularla izliyorlardı. Giray öfke ve nefretle, Ömer,Murat ve polisler şaşkınlıkla bakıyorlardı, karşılarında ki insanlara.
Ama hepsinin ortak bir düşüncesi vardı. Bir anne nasıl bu kadar vicdansızlaşabilirdi, bir insan nasıl öz evladını belki de ömrü hayatı boyunca unutamayacağı travmalar ile yaşamasına sebep olabilirdi ki? Hayvanlar bile kendi yavrularına sahip çıkarken bu kadın nasıl bu kadar gaddarlaşabilmişti , insanın aklı almıyordu , gerçekten.
Polisler bu manzaraya daha fazla dayanamamış olacaklar ki araya girmişlerdi.
“Yeter bu kadar, kesin sesiniz! Hadi ilerleyin arabaya. Burada anlattıklarınızı bi de emniyette anlatın, bakalım.Hadi gidiyoruz , arabalara dağılın!”
Giray’ a dönen Engin Amir ona yönelik konuşmaya başladı.
“ Biz bunları alıp ,gidiyoruz. Viran Hanım kendisine gelince onu da alıp ifade için gelin, Giray Bey.”
Kafasını olumlu manada sallayan Giray konuşmuştu.
“Sağolun, Bizi yalnız bırakmadınız! Viran ayılınca konuşur ona göre de geliriz.”
“Ne demek görevimiz! Bekliyoruz.”
Ardından kendisi de arabaya binmiş ve oradan uzaklaşmıştı, tüm polis arabaları. Giray giden polis arabalarından sonra Murat’a dönmüştü.
“Murat, sen de polislerin ardından git. Biz de Viran ayılınca geleceğiz. Biz gelene kadar orada ne oluyor,bitiyor öğren.”
“Tabi ,Giray Bey ! Hemen gidiyorum. Ararım, ben sizi.”
Giray’ın onu onaylamasıyla arabasına binen Murat , rotasını emniyete çevirdi.Giden Murat’ın ardından Giray ve Ömer’ de eve girdi.
“Ömer ,sen burada bekle ,ben bi Viran’a bakayım.”
“Tabi , git sen.”
Kızın kaldığı odaya gelen Giray önce kapıyı tıklatmış,ses duymayınca içeri girmişti. Kızın hala kendisine gelmediğini görmüştü. Kızın yanında ne kadar mutlu ve huzurlu olsa da kızın bu kadar zorluk çekmesi ve canının yanması adamın içinde ilkel bir varlığın can bulmasına neden oluyordu.
Bu içindeki ilkel varlık diye nitelendirdiği şey adamın normal şartlarda yapmayacağı şeyleri yapmak istemesine neden oluyordu.Misal o Timur Korkmaz denen şerefsize işkence etmek istiyordu. O pisliği Viran’ın başına saran annesi olacak o kadını dilim dilim edip ,köpeklere yem etmek istiyordu.
Ama tüm bunları yapması onu ,bu pis insanlardan pekte farksız olmadığını gösterir. Ayrıca tüm bunları yaparsa hapse girer ve esmerinden uzak kalırdı. Bu bile kendisini tutmasına yeter de artardı. İçindeki vahşi duyguları bastırmak istercesine tüm odağını kıza vermişti.
Elini kızın yüzüne uzattı. İlk önce yüzünü sevdi. Herşeyine aşıktı bu kadının. Kaşına,gözüne, burnuna,dudaklarına kısaca herşeyini seviyordu. Hele ki kokusu onu mest ediyordu. O kokuyu alınca yanından hiç gidesi gelmiyordu. Saçlarına ne demeli? Her bir teline hayrandı, Giray.Elinin o yumuşacık saçlarda gezinmesi bile kendisini dünyanın en huzurlu adamı yapmasına yeterdi . Eğilip saçına bir öpücük kondurdu. Sonra bir tane daha ,bir tane daha diye diye defalarca öptü onu.
Kız yavaş yavaş kendi kendine gelirken başında hissettiği öpücüklerle korkmuştu. Aklı bayılmadan önceki anda kalmıştı. Tam panik yapacaktı ki adamın o kendine has eşsiz kokusunu duyumsamıştı. İçindeki tüm korku uçup gitmişti. Sevdiği adam yanındaydı ve kendisi güvendeydi. Bu yüzden bu anı bozmak istemedi. Gülümseyerek gözlerini açtı , Viran.
Kızın kendine geldiğini ve gülümsediğini gördüğünde ne kadar güçlü bir kadını sevdiğini anladı . Ve onu bozmadı,kendisi de gülümsedi. Kız karşısında o kadar güzel ve masum duruyordu ki içindeki onu öpme dürtüsüne engel olamadı ve kızın yüzündeki elini çenesine getirip tuttu ve dudaklarını ,onu dudaklarına bastırdı. Derince öptü,kızı. Aynı karşılığı kızdan da gördü, tabiki.
Kısa bir süre sonra kızdan uzaklaştı. Elini kızın yüzünde gezdirirken ,bir taraftan kıza bakıyordu. Öpücüğün etkisyle kapanan gözleri açılmıştı. Değişikti ,karşısındaki kadın. Hem utanacak kadar masum hem de tekrar öptürecek kadar davetkardı.
“Utandın mı ,sen? Yavrum ,bana baksana bi . Bana bakmazsan bir daha öperim seni!”
İnatla kendine bakmayan kadınla hiç beklenmeyecek hızla onun dudaklarına eğildi ve öpmeye başladı. Daha istekli ve daha arzuluydu bu öpücük. Dudaklarını kızdan ayırıp ,yine kızın yüzüne baktı. Yine kendisine bakmıyordu.
“Ha ! anladım ben. Sen , ben öpeyim istiyorsun, o yüzden ısrarla bakmıyorsun. Tamam güzelim. İstediğin öpücük olsun, ben , seni hep öperim.”
Diyerek yine kızın dudaklarına eğilmişti ki ağzına kapatılan elle durmuştu. Gözlerini,kızın gözlerine çevirdi. Kendine bakıyordu. Bu kız nasıl başarıyor ,bilmiyordu ama bu esmer ten acayip bir şekilde kızarıyordu. Kızın bu tavrına önce gülümsemiş sonrasında kızın eline öpücük bırakmıştı. Kızın elini ağzından çekmiş ,elleri arasına almıştı.
Ne kadar bu odadan çıkmak istemese de ifade için emniyete gitmeleri gerekiyordu.
“Viran , keyfini kaçırmak istemiyorum ama ifade için emniyete gitmemiz gerekiyor. Hem o avukat bozuntusu için hem de annen için . Biliyorum zor ama az kaldı ,onlardan kurtulman için.”
Adamın söyledikleri ile tüm keyfi kaçmıştı ama sonsuza kadar kaçamayacağı için olumlu manada kafasını sallamıştı.
“O zaman ben çıkayım. Kapının önünde olacağım,birşeye ihtiyacın olursa beni çağırırsın, güzelim.”
Viran bir şey demeden tekrar kafasını sallamıştı. Adam da bir şey demeden odadan çıktı. Elbiselerini hazırlayıp ,duşa girdi. O adamın pis dokunuşlarının hissini bedeninden atması için sıcak bir duşa ihtiyacı vardı.Duştan kısa bir sürede çıkmış ve hazırlanmıştı. Makyaj yapmak hiç içinden gelmemişti. İşini halledince odadan çıktı.
Kapının hemen yanında duran adam kapının açılmasıyla yaslandığı duvardan ayrılmıştı. Kızın yanına gelmiş ve elini tutmuştu. Önce kızın elini öpmüş sonrasın da kıza gülümsemişti. Kızın da ona gülümsemesiyle onu kendisine çekmiş ve kolları arasına almıştı. Sarmaş dolaş bir şekilde evden çıkmış ,arabaya binmişlerdi.
Viran bugün olanlardan önce işlerin bu raddeye nasıl geldiğini anlatmıştı. Annesinin kendisini o adama nasıl verdiğini, o adamdan nasıl kaçtığını ve en son da bugün yaşadıklarını da anlatarak ifadesini tamamlamıştı.
Dışarıdan , annesini şikayet ettiği için vicdansız gibi görünse de annesinin kendisini bildi bileli sevmemesi ve yaşadığı şiddet onu bu şekilde hareket etmesine neden oldu. Hem bu zamana kadar bencilce davranmadı da ne oldu, yaşamadığı şey kalmamıştı. O yüzden geri adım atmadı.
Son öğrendiklerinden sonra yaptığı şeyden neden pişman olmaması gerektiğini de anlamıştı. Annesi, abisini kurtarmak için kendisini gözden çıkarmıştı . Ne kadar düşünmek istemese de bir nevi onu satmıştı,annesi. Annesi onu hiç sevmemişti ve bunu bilmesine rağmen sırf annesi olduğu için ondan nefret edememişti, onca şey yaşadığı halde. Ama sondu artık . Bundan sonra onu düşünmeyeni o da düşünmeyecek ve acımayacaktı.
Emniyetten çıkmışlardı. Geçip giden yolu izlerken bir taraftan da düşünüyordu. Gözlerinin önünden şu yaşına kadar yaşadıkları geldi. Küçüklüğünden beri ablası dışında herkesten gördüğü fiziki ve psikolojik şidettin izlerini ruhundan nasıl sileceğini veya silebilecek miydi hiç bilmiyordu.
Derin düşüncelere dalmışken elinin tutulduğunu hissettiğinde yanındaki adama döndü. Onu anlıyormuş gibi bakıyordu. Elini dudaklarına götürüp ,avuç içini öpmüştü. Yaşadığı onca kötülüğün içinde iyi ki tanımışım ,iyi ki var dediği kişiydi,Giray . O da Giray’ın elini dudaklarına götürüp, öpmüştü. Ve bu yaptığı hareket karşısında adamdan mutlu olmak için hala bir şansı olduğunu hissettirecek kadar güzel bir gülüş almıştı.
Adam elinin tersiyle kızın yanağını büyük bir sevgiyle okşuyordu. Kızı o kadar çok seviyordu ki … Ona olan sevgisi her geçen gün artıyordu ve sevgisi arttığı her dakika onu kaybetme korkusu bir kat daha artıyordu. Ailesinden sonra kaybetmekten korktuğu tek insandı , Viran.
Yanında olsa da bu ona yetmiyordu. Artık Viran’ın da ailesinden biri olmasını istiyordu. Onun eşi,çocuklarının annesi olsun istiyordu. Bunu yeni istemiyordu. Daha öncesinde de aklındaydı ama o kadar zor ve kötü şeyler yaşamışlardı ki bırak evlenmeyi, düşüncesinin yanından bile geçememişti. Ama bitmişti. Yarın , çok öncesinde her detayını hesapladığı evlilik teklifini yapacaktı. Ve çok uzatmadan nikah masasına oturtacaktı ,kızı.
Eve geldiklerinde günün Eve geldiklerinde günün yorgunluğunu atmak amacıyla odalarına dağılmışlardı. Yemek saatin de tüm aile sofrada buluşmuş ve yemek yemişti. Günün geri kalanında Viran ve Giray başbaşa huzurlu ve sakin bir şekilde vakit geçirmişlerdi. Gece geç saatlerde herkes odalarına dağılmış ve diğer güne uyanmak niyetiyle gözlerini kapatmışlardı.
