İlk İfade
Pazar sabahı Venera Akademi'de okuyan hiç kimse normal uyanmadı.
Çünkü herkes aynı haberi almıştı.
Ece Karahan hâlâ bulunamamıştı.
Sosyal medya bu haberle çalkalanıyordu.
Mesaj grupları susmuyordu.
Söylentiler her dakika büyüyordu.
Kimileri Ece'nin kaçtığını söylüyordu.
Kimileri kaçırıldığını.
Kimileri ise çok daha korkunç şeyler konuşuyordu.
Mavi kahvaltı masasında otururken telefonuna gelen bildirimleri kapattı.
Annesi durumu fark etti.
"Bir şey mi oldu?"
"Yok."
Yalan söylemişti.
Ama ne anlatabilirdi ki?
Bir parti.
Kaybolan bir kız.
Tehdit mesajları.
Ve Kayra Demir.
Bunların hiçbirini anlatamazdı.
Öğleden sonra öğrencilerin çoğuna polis tarafından ulaşılmıştı.
Partide bulunan herkesin ifadesi alınacaktı.
Bu durum söylentileri daha da artırdı.
Duru görüntülü arayınca Mavi hemen açtı.
"Ben çıldıracağım."
"Ben de."
"Polis beni çağırdı."
"Beni de."
Duru yatağına düştü.
"Hayatımda ilk kez polisle konuşacağım."
"Suç işlemediysen sorun yok."
"Ya heyecandan suçlu gibi davranırsam?"
Mavi istemsizce güldü.
Bu kızın panik hali gerçekten komikti.
Pazartesi sabahı okul alışılmadık derecede sessizdi.
Koridorlarda kahkaha yoktu.
Kimse yüksek sesle konuşmuyordu.
Öğrenciler gruplar halinde fısıldaşıyordu.
Mavi dolabına giderken bir afiş dikkatini çekti.
Ece'nin fotoğrafı.
Altında:
"Görenlerin okul yönetimine bilgi vermesi önemle rica olunur."
Bir anda durum daha gerçek geldi.
Ece gerçekten kaybolmuştu.
İlk ders başlamadan önce polisler okula geldi.
Öğrenciler tek tek görüşmeye çağrılıyordu.
Mavi'nin sırası öğleden sonra geldi.
Küçük bir toplantı odasına alındı.
İçeride biri kadın biri erkek iki polis vardı.
Kadın polis gülümsedi.
"Gergin olma."
Kolaydı söylemesi.
"Partide Ece Karahan'ı gördün mü?"
"Evet."
"Ne zaman?"
"Gece."
"Yalnız mıydı?"
Mavi düşündü.
Sonra başını salladı.
"Hayır."
"Yanında kim vardı?"
İşte bu soru gelmişti.
Mavi bir an duraksadı.
"Kayra Demir."
Polis not aldı.
"Başka?"
"Ece konuşmak istediğini söyledi."
"Sonra?"
"Birlikte gittiler."
Kadın polis başını kaldırdı.
"Nereye gittiler?"
"Bilmiyorum."
Bu doğruydu.
Gerçekten bilmiyordu.
İfade bittikten sonra koridora çıktı.
Derin bir nefes aldı.
Tam o sırada başka biri odadan çıkıyordu.
Kayra.
Göz göze geldiler.
İkisi de birkaç saniye sustu.
Sonunda Mavi konuştu.
"Polis ne sordu?"
Kayra omuz silkti.
"Herkese sorduğunu."
"Ve?"
"Ve cevapladım."
Bu çocuk gerçekten insanı delirtirdi.
"Seninle konuşabilir miyim?"
Kayra'nın sesi beklenmedik şekilde ciddiydi.
Mavi şaşırdı.
"Şu an mı?"
"Evet."
Okulun arka bahçesine yürüdüler.
Burası neredeyse boştu.
Kayra birkaç saniye sustu.
Sonra doğrudan konuya girdi.
"Polise ne anlattın?"
Mavi kaşlarını çattı.
"Gerçeği."
"Ne kadarını?"
"Bu ne demek?"
Kayra derin nefes verdi.
"Ece'nin benimle konuştuğunu söyledin mi?"
"Söyledim."
Kayra başını eğdi.
Sanki bunu bekliyormuş gibiydi.
"Tamam."
"Tamam mı?"
"Evet."
Mavi artık sinirlenmeye başlamıştı.
"Bir şey açıklamayı düşünüyor musun?"
"Hayır."
"Harika."
"Mavi..."
"Hayır."
Bu kez sözünü o kesti.
"Sürekli bana bir şeyler saklıyormuşsun gibi davranıyorsun."
Kayra birkaç saniye sustu.
Sonra:
"Çünkü saklıyorum."
dedi.
Mavi'nin nefesi kesildi.
Bu kadar dürüst bir cevap beklemiyordu.
"Ne?"
"Sana söyleyemeyeceğim şeyler var."
"Bu hiç normal değil."
"Biliyorum."
"Ve ben neden buna katlanıyorum bilmiyorum."
Kayra ilk kez hafifçe gülümsedi.
"O kısmı ben de bilmiyorum."
Mavi'nin kalbi istemsizce hızlandı.
Lanet olsun.
Bu çocuk tam bir problemdi.
O gün okul çıkışına yakın büyük bir söylenti yayıldı.
Önce birkaç kişi konuştu.
Sonra herkes.
Ders sonuna gelindiğinde bütün okul bunu biliyordu.
Bir öğrenci nefes nefese koridora koştu.
"Ece'nin telefonu incelenmiş!"
Bir anda herkes dönüp ona baktı.
"Ee?"
"Son aradığı kişi bulunmuş."
Sessizlik.
Mavi'nin kalbi hızlandı.
Öğrenci devam etti.
"Kayra Demir."
Koridor buz kesti.
Dakikalar içinde haber bütün okula yayıldı.
Öğrenciler fısıldaşıyordu.
Şüpheler büyüyordu.
Bakışlar değişiyordu.
Ve ilk kez...
İnsanlar Kayra'ya suçlu gibi bakmaya başlamıştı.
Akşamüstü Mavi dolabını kapatırken telefonuna mesaj geldi.
Bu kez bilinmeyen numara değildi.
Numara gizlenmişti.
Mesajda yalnızca bir fotoğraf vardı.
Mavi'nin kanı çekildi.
Fotoğrafta parti gecesi görünüyordu.
Kalabalık.
Işıklar.
Ve iskelenin yakınında duran iki kişi.
Ece.
Ve Kayra.
Ama asıl korkunç olan fotoğrafın altındaki yazıydı.
Katili korumaya devam edecek misin?
Mavi'nin elleri titremeye başladı.
Çünkü ilk kez biri açık açık cinayetten bahsediyordu.
Ve ilk kez...
O da Kayra'dan şüphelenmeye başlamıştı.