Davetsiz Misafir
Mavi o gece uyuyamadı.
Bir yanda gelen tehdit mesajları vardı.
Diğer yanda Ece Karahan.
Ve bütün bunların ortasında Kayra Demir.
Normalde bir insanın hayatı birkaç gün içinde bu kadar karışmazdı.
Ama Venera Akademi normal bir yer değildi.
Bunu artık anlamaya başlamıştı.
Yatağında dönüp dururken telefonunu tekrar eline aldı.
Anonim numaraya baktı.
Mesajlar hâlâ duruyordu.
Ondan uzak dur.
Yoksa zarar göreceksin.
Mavi kaşlarını çattı.
Hayatında ilk kez biri onu tehdit etmişti.
Ve en sinir bozucu kısmı da korkuyor olmasıydı.
Korkmayı sevmiyordu.
Ertesi sabah okula geldiğinde koridorlar her zamankinden daha hareketliydi.
Çünkü artık herkes aynı şeyi konuşuyordu.
Hafta sonu yapılacak parti.
Venera'nın dönem açılış partisi.
Duru, Yeşim ve Lale daha ilk dersten önce bunun hakkında konuşmaya başlamışlardı.
"Ne giyeceğimizi hâlâ bilmiyorum."
Lale'nin sesi panik doluydu.
Duru kahkaha attı.
"Senin dolabın benim evden büyük."
"Ama hiçbir şeyim yok."
Yeşim gözlerini devirdi.
"Zengin insanların problemleri."
Mavi istemsizce güldü.
Bu üçlü gerçekten eğlenceliydi.
Öğle arasında kantine gittiklerinde beklenmedik bir şey oldu.
Ece Karahan onların masasına geldi.
Yalnızdı.
Bu bile başlı başına tuhaftı.
Çünkü genelde etrafında en az beş kişi olurdu.
"Konuşabilir miyiz?"
Bu soruyu Mavi'ye sormuştu.
Masadaki herkes sustu.
Mavi şaşkınlıkla baktı.
"Benimle mi?"
"Evet."
Duru neredeyse boğuluyordu.
Yeşim'in gözleri büyümüştü.
Lale ise şimdiden dedikoduların çıkacağını anlamıştı.
Mavi yavaşça ayağa kalktı.
"Tamam."
Birlikte kantinin dışına çıktılar.
Koridor boştu.
Ece birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra doğrudan konuya girdi.
"Kayra'dan hoşlanıyor musun?"
Mavi'nin beyninde kısa süreli bir duraksama yaşandı.
"Ne?"
"Hoşlanıyor musun?"
"Hayır."
Ece dikkatlice baktı.
Sanki yalan söyleyip söylemediğini anlamaya çalışıyordu.
"İyi."
Mavi'nin sabrı tükenmeye başlamıştı.
"Bu sorgu mu?"
Ece hafifçe gülümsedi.
"Hayır."
"Peki neden sordun?"
Bu kez cevap vermedi.
Sadece:
"Dikkatli ol."
dedi.
Ve yürüyüp gitti.
Mavi olduğu yerde kaldı.
Bir dakika.
Birisi onu tehdit etmişti.
Şimdi de okulun en popüler kızı gelip dikkatli ol diyordu.
Bu okulun sorunu neydi?
Ders çıkışında Duru olanları duyunca çıldırdı.
"Ne dedi?"
"Dikkatli ol dedi."
"Hepsi bu mu?"
"Evet."
"Bu daha korkunç."
Mavi güldü.
Ama aslında Duru haklıydı.
Çünkü hiçbir şey açıklamıyordu.
O günün son dersinden sonra okul bahçesinde yürürken birinin ona seslendiğini duydu.
"Mavi."
Ses tanıdıktı.
Döndüğünde Kayra'yı gördü.
Kalbi istemsizce hızlandı.
Bu durumdan nefret ediyordu.
"Ne var?"
Kayra birkaç saniye sustu.
Sonra:
"Ece seninle konuşmuş."
Mavi şaşırdı.
"Bunu nereden biliyorsun?"
"Bu okulda sır saklamak zor."
Haklıydı.
"Dedi ki dikkatli olayım."
Kayra'nın yüzündeki ifade değişti.
İlk kez ciddi görünüyordu.
"Neden?"
"Keşke bilsem."
Aralarında sessizlik oluştu.
Sonra Mavi aklına gelen soruyu sordu.
"O gün koridorda ne konuşuyordunuz?"
Kayra'nın bakışları sertleşti.
"Hangi gün?"
"İlk gün."
Birkaç saniye boyunca birbirlerine baktılar.
Kayra cevap vermedi.
Bu da aslında bir cevaptı.
"Anladım."
Mavi dönüp gitmeye hazırlanırken Kayra konuştu.
"Bazı şeyleri bilmemek daha iyidir."
Mavi durdu.
Sinirlenmişti.
"Bu kulağa tehdit gibi geliyor."
"Tehdit değil."
"O zaman ne?"
Kayra gözlerini ondan ayırmadan cevap verdi.
"Uyarı."
Cumartesi akşamı geldiğinde Venera'nın meşhur partisine saatler kalmıştı.
Sosyal medyada herkes hazırlık paylaşıyordu.
Lale üç farklı kıyafet arasında kalmıştı.
Duru son dakikaya kadar hiçbir şey seçememişti.
Yeşim sakin görünmeye çalışıyordu.
Başarısız oluyordu.
Mavi ise aynanın karşısında durmuş kendine bakıyordu.
Gitmeli miydi?
Gitmemeli miydi?
İçindeki ses gitmemesi gerektiğini söylüyordu.
Ama merakı daha güçlüydü.
Gece saat dokuzda büyük malikânenin önüne geldiklerinde Mavi'nin ağzı açık kaldı.
Burası ev değil, saraydı.
Bahçe ışıklarla süslenmişti.
Müzik uzaktan duyuluyordu.
Lüks arabalar sırayla giriş yapıyordu.
"Bu insanlar normal mi?"
Duru güldü.
"Hayır."
Mavi ilk kez hak verdi.
Parti düşündüğünden bile kalabalıktı.
Öğrenciler dans ediyor, konuşuyor, fotoğraf çekiliyordu.
Herkes mutlu görünüyordu.
Ama Mavi nedense huzursuzdu.
Sanki kötü bir şey olacakmış gibiydi.
Ve o sırada gözleri Ece'yi buldu.
Kalabalığın diğer tarafında duruyordu.
Ama bir gariplik vardı.
Mutlu görünmüyordu.
Tam tersine...
Korkmuş görünüyordu.
Sürekli arkasına bakıyor.
Telefonunu kontrol ediyor.
Birilerini arıyormuş gibi etrafı izliyordu.
Mavi kaşlarını çattı.
Bir şeyler ters gidiyordu.
Hem de çok ters.
Ve gecenin ilerleyen saatlerinde...
Kimsenin fark etmediği bir anda...
Ece Karahan partiden ayrıldı.
Tek başına.
Sessizce.
Kimse onun gittiğini fark etmedi.
Henüz.
Çünkü birkaç saat sonra herkes onu arıyor olacaktı.
Ve bu gece, Venera Akademi'nin tarihindeki en karanlık gecenin başlangıcı olacaktı...