Bölüm 39

Mehri beni tekrar öptü, İşte o an içimde yine birşeyler hayata geçtiİçimden gelen tutku, disimla yanan o acı ve benimle olan o keder kokusu;Bedenimi sararken, Mehri benimle yanacakti.Bende onunla..."Seni seviyorum," dedim tutkulu gözlerle nefes nefese bakarken, saçlarım tek omzunda birleşmişti."Biliyorum." dedi kendinden emin bir sesle.-----0----Mehri beni kaldırdığında beni yatağa taşıdı.Beni yatağa bıraktığında bir kutu çıkardı, yine o kremdi.Boynumu ona doğru gösterdim, morardigindan emindim ama bu sorun değildi,Narince bana doğru sürmeye başladı."Çok aciyormu?" dedi "Hayır," ve dudağının köşesinin kivrilisini izliyordum o sırada kremi narince suruyordu"Surmezssek ne olur?" dedim "Benim gibi sefil bir yaratık olursun." dedi acı çekerek gülümsedi"O zaman sürme." dedikten sonra şaşırdı ve durarak bana baktı."Senin gibi olmak istiyorum." "Olmaz, kabul etmiyorum." dedi ve güldü."Senin gibi bir güzellik, benim gibi bir türden olamaz." dediğinde dudaklarina bir.........---------0--------Boynumda onun izini taşırken gururluydum ama kağıt üstünde Robert deden adi şerefsiz ile evliydim.Ama benim gerçek kocam, Mehri idi.Tüm gece Mehri uyanık kalmişti, ellerini arkasinda birleştirmiş sırtı cama doğru dönük bir biçimde, tüm gece boyunca öyle kalmisti. Emindim.Ben ise tekrar uyumuştum.Rüya"baba...." derken bile titrek sesime engel olamadım, baba....baba....benim babam...Önümde durmuş, beni izliyordu. Sanki hesap sorarcasına."Neden Zei?" dedi sert bir sesle, "Neden!" dediğinde irkildim"Aşık oldum baba!" haykırdım....içindekileri söylemek istedim!Ama o dinlemedi beni yargılamaya devam etti, sonra önüme kocaman bir cehennem belirdi, kapısı açıldığında heryerim o pis cehennem kokusu ile doldu!Bacaklarım titriyordu.Mehri arkamda belirdi.Belimden tuttu ve benimle içeri doğru eşlik etti. Köprüden geçerken bile titriyordum. Ucunda cennet vardı.En sevdiğim koku....Sanki içimde uyandıran bir his, bir haz dı bu.Sonra bişey oldu, "Üzgünüm." denen bir ses, ardında bıraktığım anilarimla beni köprünün aşagisina doğru itti.------0-----"Aaaaaaaaaah!" diye bir sesle uyandım.Bu benim sesimmiydi?Gözlerimi araladiginda göğüs kafesim hızla inip şişiyordu. Hissedebiliyorum..Mehri ise baş yanımda uzanmış bana doğru bakıyordu. Beni o sırada kollarının arasına sarmıştı,"Zei?" dedi yeni uyanmış kalın bir sesle."Neler oluyor?" dedim sanki onu ben uyandırmamış gibi."Kabus sadece, geçti." dedi beni teselli eder bir sesle ve kendisine daha çok bastırdı."Babam...." diye fısıldadım.Onun kolları arasında sakinleşmek için çabalarken bir yandan düşünmeden duramiyordum;Babamın hesap sorması....Cehennem kapılarının açılması ve...Mehrinin beni aşağı atması.... İşte bu en korkuncuydu.