Bölüm 38

Eve geldiğimde arabamdan indim korumalardan biri beni aramıştı, Zei tehlikedemiydi?Kapıyı tekmeleyerek açtım, ve o manzarayı görünce olmayan kanım dondu.Robert?"Bu ne cüret!" diyerek yere baktım,Zei onu yere sermişti ve Robert yerde kıvranıyordu Dudağının kenarı istemsizce kivrildi, İşte benim kızım..."Mehri!" diyerek üzerimde doğru koştu ve bana sarıldı, ben o sırada ihanetimi izliyordum.Babamın ölümünde...... Katerinanın ölümünde....Hep yanımda olan o kişi.... bana bunumu yaptı?Aşkıma sarkıntılık mı yapmıştı!Şakaklarimdaki damarlar belirginleştiginde, Zeinin belindeki elim sertleşti."Nasıl?" dedim "Gözünü nasıl Zei ye dikmiş olabilirsin!" "Seni aptal vampir!" dedi ve ayağa kalktı "Başından beri Zei benim," ..... "Evlilik belgesi ise yalan! benimle evli o !" Beynimden vuruldum!Nasıl olabilirdi!Zei yi biraktigimda o da şaşkındı,Karşısina gectigim gibi ayağımı tam burun hizasına geçirdim.Yere düştüğünde burnunun çatladığına emindim. Yakasından tutup suratına tekrar geçirdiğinde Zei sadistçe izliyordu.O an ihanetin ve zamanın, anıların verdiği öfke ile onu durmaksızın devam ediyordum dövmeye."Orospu çocuğu!" dedikten sonra onu bayiltana kadar dövdüm.Yerde yatarken ağzından bile kan cikiyordu. Defalarca kez karnına tekme atmıştımZei ye döndüğümde yavaş adımlarla bana geldi, onun şokumu yoksa sinirdenmi bilmem ama,"Sen, benim gerçek kocamsın." dedi"O pislik resmide geçmiş, ama," nefes mesafeme yakaştı, "Sen benim kocamsın." Çenesini tuttum,"Biliyorum."Dudaklarını hafifçe yaladı ve.........------0-----Sandalyede bağlı bir şekilde oturuyordu. O sırada Zei yukarıda uyuyordu. "Aç lan gözünü!" dedikten sonra yavaş yavaş atıldığını fark ettim.Yüzüne sert bir tokat attıktan sonra, gözlerini fal taşı gibi açtı."Mehri-" elimin havada kalan tersi ile diyer yanağına yapıştırdım.Sonra karnına sert bir tekme atarak sandalyenin anından düşüp, kafasını sert zemine çarpmasını sağladım."Benimmiş!" dedikten sonra sandalyenin düşen kısmına bir tekme daha attım."O benim," ..... "Benden başka kimsenin olamaz!" "Bunu senmi soyluyorsun?" dedi hala yüzsüz gibi gülerek "Kızı ilk kaçırdın, sonra kendine bagladin," kahaka attı "Çünkü bu hayatta kimse seni sevmedi Mehri!" dedikten sonra defalarca kaburgasinin üzerine sertçe bastım.Onu öldürerek değil, ona acı çekerek öldürecektim.İhanet....İhanetin sesi.....Kulaklarımda cinlarken o ise..... bana hiç acımadı!Kardeşim dedim ona, kardeşten öte gördüm. Katerina dan bir farki yoktu onun ama o....Bunları hak etmişti....Bir süre sonra kaburga kırılmasından öldüğüne emin olmaj için iki parmağımı eğilerek boğazının kenarına bastırdım.Artık nefes almıyordu.Son nefesini verirken yüzünun soluşunu gordum... son sözünde bile haklıydi.Beni kimse sevmezdi, o bile sevmedi.------0----Üst kata çıkarken göz yaşlarımı siliyordum. En yakın dostunu öldürmüş bir vampirim artık.Odama girdiğimde, Zeinin uyandığını gördüm, kızgın bir suratla bana bakıyordu."Aşağıda ne oldu?" diye sordu.Cevap veremedim, sanki dilim tutuldu."Öldü." diyebildim "Ben öldürdüm," .... "Ama haklıydi..." bana bakarken bağdaş yaptığı kollarını indirdi "Beni kimse sevmezki?" dedimZei bana koşarak geldi ve sarıldı, buna herşeyden çok ihtiyacım vardiOna karşılık verdim."Ben seni seviyorum," dudaklarından cümleler dökülerek "Kimse sevmiyorsa ben seni seviyorum." dediğinde ondan ayrıldım ve dolan gözlerimi Zeinin narin parmakları sildi."Ona güvendim..." diyebildim sonunda"Ama herkez iyi diye birşey yok," dedi "Kötülerde var bu dünyada..."İşte gerçek sevgi buydu sanırım, ben onu kaçırıp buraya hapsettim hatta ona kaçması için bir şens verdim ama o hala...Benimle kalmayı seçti...Zei parmak ucunda uzandı ve bana bir öpücük verdi."Ben seni hep seveceğim, ister vampir ol ister insan...." dediğinde derin bir sessizlik oldu.Birden bana tekrar sarıldığında kendimi tutamadım ve yavaşca boynuna eğildim."Yap..." diye bir cümle çıktı ağzından, duraksadım, "Durma, yap..."Dişlerimi ona saplarken, sanki kırılacak değerli bir kristalmis gibi dikkatlice sapladım.Ağzından iniltiler çıkarken bile bana sarılmayı kesmedi, sanki son gücüne kadar sarilacakmis gibi...Sonra kanını yavaşça içime doğru çekmeye başladım, sanki bundan haz alıyordum.Kanını her içime cekisimde tüm kemiklerinin titredigini hissediyordum, sanki bana gelmek istiyorlardı ilk defa.....Ama ben hiçbir şekilde insan olamacaktim, Zei ile evli bile değildim.Onun gerçek eşi ölmüştü.....Dişlerimi dikkatlice çıkardıktan sonra, bana doğru kafasını eğdi."Sorun değil." diyebildi, sanki içimi okuyordu.Ağzımin kenarından her seferinde olduğu gibi bir damla kan süzüldü.Onu seviyordum, ama bana numara yapıyor olabilirdi, sonuçta ben bir vampirdim.Çaresizce inanmak istiyorum! her halimle sana güvenmek ve barıma basıp kokunu içime çekmek istiyorum!Dudağının kenarı vahşice kivrildi"Sen, benimsin!" dedim bana gülümsedi"İster o piçle evli ol, ama benimsin!" dedim ve dudaklarımı, yine ve tekrar.....