Bölüm 21

Kapıyı üzerime kapatirken ben çoktan ellerindeki zincirleri çözmüştüm. Üzerimde saten gok mavisi bir gecelik vardı. Sapik herif Ondan iyice nefret etmiştim. Ayaklarımı kullanamadigim için maalesef yuruyemiyordum.Sürünmek zorundaydım. Sürünerek, modern odanın içindeki beyaz komidinin cekmecelerini karıştırdım. Ama bişey bulamadım. O anda yere uzandım."Nasıl bir belaya bulastim ben?" diye düşünmeye başladım.O sırada telefonun komidinin üzerinde olduğunu fark ettim. Hay aksi! Kilitliydi! ama ben kilidini bilmiyordum! büyük ihtimalle o yapmışti!Babam beni bulduğunda ona haddini bildirecekti. Bu seferde onu öldürecek kemiklerini bile birakmayacakti!Yere baygın bir şekilde uzaniyordum. Kapının açılan sesini duydum. Bu adamlarından biriydi.Kendimi çözdügumu görünce, elindeki telefondan birilerini aradı, büyük ihtimalle Mehriydi."Abi kendini çözmüş bu." "Benim bir adım var!" dedim ama ağzımdan sadece birkaç mirilti çıktı."Tamam abi." dedikten sonra telefonu kapatıp cebine koydu ve üzerime yürüdü. Kollarımla son bir çaba ile kendimi geriye ittim ama nafile, beni tuttuğu gibi kolumdan yerde sürmeye başladı.Ben ise çığlık atıyordum. Beni sandalyeye geri oturtup beni tekrar bağladı. Artık o zaman anladım, bu bir kaçış değildi. İşte bu oyunun yeni baslangiciydi.İhanetin o tez çığlığı, yerine benim içimi yiyordu. Bugün buradan kurtulmayı umarak yerimde kipirdamadan kaldım."Buradan kalkmaya kalkismamalisin."ve bir süre sonra beni uyarır gibi devame etti."Yoksa sana zarar verir." Bu uyarıdan sonra odadan çıkıp kapıyı kitledi.