Bölüm 20

Onu 2. malikanenin odasından birine getirip sandalyeye zincirlemistim. Onun uyanmasını beklerken, aklıma Keterina ile olan anılarım her geldiğinde aklıma, gözlerim doluyordu. O sırada telefonumdan bir fotoraf açtım. Katerina ile olan fotoğrafımdi.Daha o zamanlar çocukluk fotoraflarimdi.Ben onu kucağıma almisim o ise kollarini boynuma dolamisti. Bu fotorafı da annem çekmişti. Fotoğrafın altında 1950 yazıyordu. Biz vampirler uzun süreli yaşasakta yaslanmiyorduk Annem fanı, babam ise vampir olduğu için o anneme çekmişti. Ölebilirdi Öylede oldu. Zeinin ilk başta düşmanımın kızı olduğunu düşünmem bir hataydı. Aslında kizi Oydu. Ve ona asla acımayacaktim. Biraz daha gezinmeye devam ettim. Onunla olan mesajlarimda sürekli beni sevdiğini ve en iyi abi olduğumu söylüyordu. Keske onun yerinde ben olsaydım diye sizlandim. Onu kaybettiğim günden beri zaman benim için ilerlemiyordu. Her şey durmuş gibiydi. Saçımı okşayışını, “geçer” deyişini… Geçmedi. Hiçbir şey geçmedi. Ahrinin yaptığı şey sadece onu benden almadı, beni de yarım bıraktmişti. Bir süre sonra ilacın etkisinden uyanan gözlerini gördüm. Gözleri buz gibi bana bakmaya başladı. Ona aslında kaçmaması için felç bırakan bir ilaç enjekte etmiştim. İlaç en fazla 1 hafta süresi vardı. Eyer geçmezse bile özel doktorlarla onu ayağa kaldirabilirdim. Bir süre bana baktıktan sonra ayaklarına baktı. Ve gözleri açıldı "Ayaklarım..." dedi ve bana sinirle baktı. "Ayaklarıma ne yaptın!" diye bağırdı. "Sesini alçalt." ona doğru buz gibi baktım. "Karşında askerlik arkadaşın yok." dedim kollarımı bağdaş yapmış bacak bacak üstüne atarak. "Pislik seni." dedi sakince "Aferin." dedim " En azından emirlerime uyuyorsun." "Zorunda değilim." Ayağa kalkıp yavaş adımlarla önüne doğru yürüdüm. Kafasını kaldırıp bana doğru bakıyordu. Çenesini tuttum "Eyer." çenesini sıktım "Kurallarıma uymazsan." Gözlerimi diktim. "Bedelini ağır ödersin." Ardından yüzüme tükürdü. Tükürüğü sildikten sonra ona doğru daha sert baktım. "Bana emir veremezssin, ben senin askerlik arkadaşın değilim." dedi beni taklit ederek. Bu sefer çenesini daha sert sıktım "Demek beni dinlemiyorsun." yüzüne doğru eğildim. "O zaman sana güzel bir ders vermem gerek." Çenesini bırakıp yürümeye başladım. "Ne yapacaksın?" güldü "Beni tecavüz falanmi etmeye calisacaksin?" Birden ona döndüm. "Kimsin sen?" dedim "Kimsinde beni tanıyorsun?" "Ahrinin kızıyım." "Katilin kızı." "Benim babam, katil değil!" dedi "KARDESİMİ VE BABAMİ BENDEN ALDİ AMA!" diye kükredim o sırada kızgın bir suratla bana bakıyordu Ardından önümdeki maskeye baktım. "Bunu ağzına takacagim." "Takamazsin!" dedikten sonra hızlı adımlarla gelip zorla ağzına takmaya çalıştım. Kafasını sağa sola çevirirken ben ise takmaya çalışıyordum. Bir anda ellerinden biri benim boğazımı kavradı ve beni ani bir hareketle yere yatırdı. Bu kız hakkaten çılgındi "Seni pislik zihniyet!" diyerek ayaklarını iki yana koymaya çalıştı ama başaramadı. Üzerimdeki ağırlığı bana bulut gibi geliyordu ve hiç hissetmiyordum "4 yaşından beri özel savunma dersi görüyorum!" güldü "Sen kimsinki bana karşı geliceksin," Kahkaha attım. "Benim daha kim olduğumu bilmiyorsun." "Kimsin sen?" dedi alayla "Ben vampir varisiyim." Bir anda büyük bir kahkaha patlattı. "Senin aklı dengende bir sıkıntı mı var?" diyince ona dişlerimi gosterdim. Ardından elini sıkı tutup elini kalbime bastırdım "Sence atiyormu?" dedim. "Nasıl?" dedi ve savunmasiz anında onu iki elinden tuttuğum gibi ayağa kalktım ve onu sırtıma attım. "Hey! Bırak beni seni canavar!" "Bu laflara alisginim. Yani bana sökmez." Sırtımı yumruklamaya başladı ama inemiyordu