Bölüm 19

Yola ciktigimdan beri aklımdan Mehri ile konuşan adamın lafları gitmiyordu. Ben o sırada müzik dinleyerek hastaneye gelmiştim. İçeri girdiğim gibi hızlı adımlarla orta çalışma yerime doğru yürüdüm O sırada fisildasmalar vardı. Sebebini sormak için Seraya sordum. "Sorun nedir?" "Ahri Paraphone Katherina adlı bir mafya liderinin kardesini öldürmüş." kimse benim Ahri Paraphoneun kızının olduğumu bilmiyordu. Babam ünlü bir polisti ve aynı zamanda ünlü bir iş adamıydı. Buna rağmen biz neden malikanede oturmuyorduk anlamamıştım ama bu Katerina adlı kızın öldürülmesinde babamın payının nedenini bilmiyordum. "Ne?" dedim şaşırarak ve yanına geçip oturdum "Daha detaylı anlat Sera nasıl böyle bişey oluş olabilir?" "Kısacası," dedi "Sevgilinin kardeşini oldurmusler." "Anlamadım?" "Senin sevgilin aslında vampir varisi değil, bir mafya lideriymiş." "Bak ben sana demistim-" duraksadim "Gerçekten mi!" diye bagirinca herkez bana bakıyordu "Zei ben seni uyarmistim." diyince herşeyi anladım. Bir süre sonra endişeli bir sesle devam etti. "Onalr cok tehlikelidirler. Bu haberden sonra başka bir haber daha yayınlandı Ahri ile ilgili." Bozuntuya vermedim "Ne ile ilgili?" "Onun aslinda bir ünlü iş adamlarıdan olduğu ve gerçek işinin polis olmadığı açıklandi." NE Nasıl böyle bişey olabilirdi? Babam ünlü iş adamlarından biri miydi. "Beni bekle." diyerek hemen gizli bir çamaşırhane ye girdim. Büyük bir yerdi ama ses gecirmezdi ben konuşmalarımi hep burada yapardım. Beyaz bir yerdi Çünkü kimsenin bunu bilmemesi gerekiyordu Babam bir süre sonra açtı "Baba! bu doğrumu, sen ünlü bir iş adamı misin?" "Kızım, bunu daha erken ogrenmeni istemezdim." "Baba," gözlerim doldu "Bunu bana söylemeliydin!" sesim titriyordu Nasıl böyle bişey olmuş olabilirdi. Ünlü iş adamları ile gorusmesinin nedeni onlardan biri olduğumuydu? Kafamda bir sürü soru vardı. Arkamı döndugumde Mehri ile karşılaştım. Mehri Işıklari açti ama gözleri koyulasmisti. Sanki ağlamaktan canı çıkmış gibiydi "Sen," ağlamak uzereydim. "Bir mafya liderimisin, seninle ilgili duyduklarım doğrumu?" Üzerime yürümeye başladı. "Ne yapıyorsun-" silahını çıkardi bir eli ile beni belimden kavradı. "Şş," duraksadı "Sessiz ol." dedi Ardından, namluyu kafama dayadı. "Yoksa," gözlerimin içine baktı ama gözleri sadistce parladı. "Sevgili babacığın seni burada, cansız bedenini bulacak." "Zei Paraphone." O an ona vurmak yere sermek istedim ama içimdeki aşk ve ihanet karışımı buna izin vermedi Beynim öldur diyor kalbim; Sev onu diyordu "Ben sana ne yaptım?" Nefes mesafeme doğru eyildi "Sen ne mi yaptın?" Burnundan soludu "Bunu sevdim." "Bırak beni!" diyerek çirpinmaya başladığımda silahı cebine koydu. Ben hala cirpinirken, beni ters çevirdi, ayaklarını iki yana ayırdı ve eğildi. Nefesini ensemde hissediyordum. Kulağıma eğildi ve devam etti. "Biraz daha devam edersen," durdum "Canını yakmak zorunda kalacağım." Elini ısırdım. Ama canı yanmadı hatta tepki ne gostermedi. "Senden tiksiniyorum!" dedim tıslayarak. Kafasını kaldırdı ve alay eder şekilde güldü "Bir kaç gün önce öyle demiyordun." Bana doğru baktığını hissediyordum ama kafamı bile hareket ettiremiyordum. Beni çok sıkı tutuyordu. "Hani beni seviyordun." Boynuma eğildi "Hadi," kolumu içine çekti "Seni bayiltmadan önce beni sevdiğini söyle. Tam ağzımı açmışken, bir anda boynumda feci bir acı hissettim. Ben bayilirken beni kendisine doğru bastırıyordu. Sonra gözümün onu yavaş yavaş Karardı Karardı ve karardı.