Bölüm 12

Mehri beni 40 dakika boyunca evime götürmek için en kısa yolu seçmeye calisti. Bu sırada bende onun romantik Jazz müziklerini dinlemek ve arkadaşlarımla konuşmakta mesguldum. Evimin oraya vardığimizda ben hala arkadaşımla konuşuyordum. Bir süre sonra araba durdu. Ben ise telefonu kapatıp Mehriye baktım. "Bugün çok güzel bir gündü yavrum." dedi Onla yaşadığımız romantik anlarınızı düşündükçe domates gibi kizariyordum. "Evet sevgilim." dedim Bana doğru yaklaştı ve nefes mesafemize kadar durmadı. "Umarım tekrar olur." dediğinde ona gülümsüyordum. "Umarim sevgilim." dedikten sonra yanağına bir öpücük kondurdum. "Bugün için teşekkür ederim." dedikten sonra indim. O sırada şaşırmıştı. Onu öpmek ona ve bana iyi gelmişti. O sırada ben zili çalmış ve içeri girmiştim. Oda gaza basıp gitmişti. Asansör olmasına rağmen ben, merdivenle çıkıyordum ve bana iyi geliyordu. Merdivenlerin son basamaklarını ciktigimda babamın sesini duydum. "Zei?" ve ardından "Nerelerdeydin?" diyen sesini duyduğumda karşısına geçtim. "Baba, şey biraz geç kalmış olabilirim." Gülümsedi. "Sorun değil ama bidahakine haber ver." dedi Babama sarıldım. o ise bana bıyıklarının ardından gülümsemeye devam etti. Bir süre sonra içeri geçtik. İkimizde tekli koltuklara oturduk. "Erkek arkadaşını var?" diye sordu. ben ise bakışlarımı kaçırdım. "İlk defa evet var." dedim. "Anladım." sonra derin bir nefes verdi. "Bu tür sorunları benimle konusabilirsin." dedi. "Biliyorum." "O zaman neden başını kaciriyorsun kızım, bu utanılacak bişey değil." eğik bazimu kaldırdım. "Degilmi?" "Hayır utanılacak bişey değil." Ayağı kalktım. "Seni seviyorum baba." dedikten sonra büyük mutlulukla odama gittim. Aynı 14-15 yaşlarımda hissediyor, çok mutluydum