Bölüm 11

Ellerimi tutugunda soğukluğu beni şaşırttı. Sanki ceset gibi soğuktu."Ellerinde kan dolaşımı problemimi var." Gülümseyerek cevapladı."Damarlarım çok ince olduğu için böyle kan dolaşımı yapamıyor," dedi"Sorun değil." ellerini ısıtmaya çalıştım."O zaman gel birlikte ısıtalım." dedimBen ise ona doğru bakıyordum, "İlk defa elimi tutuyorsun." "Daha önce kimse tutmadimi?" diyince evet anlamında başımı salladım."İlkin olmak güzel hissettiriyor." dedim"O zaman bende senin ilkin olacagim bişey şöyle yavrum." dedi"Mesela daha önce benimle kimse çıkmadı, annem olmadığı için beni hor görüp hep reddetiler." devam etti " Ama sen," "Beni ilk kabul eden insansın." "İşte bu duyguda guzel." derken O sırada, biz en tepeye çıkınca gogus kafesim şişip inmeye başladı"Yüksekten korkuyormusun?" "Evet." dedim."Benim için bindin?" Utandim."Evet." diyebildimGelip yanıma oturdu. Artık korkmama gerek yoktuBir kolunu uzatip omzumu kavradı ve kendine doğru çekti."Şimdi artık korkmana gerek yok." elini göğsüne koydum"Evet artık yok." diyince rahatladı.Asaagiya inene kadar öyle kalmıştık,Assagi indigimizde ben önden, o ise arkadan iniyorduk."Şimdi neye binmek istersin?" diye sordu"Bence bu kadar yeterli," saate baktım "Çok geç oldu.""Benim yanımda guvendesin." diyince ona sarıldım ama sadece göğüs kısmına gelebiliyordum."Seni seviyorum, Mehri.""Bende seni seviyorum, Zei." İkimiz el ele tutuşmuş arabaya doğru yürüyorduk. Mehrinin elinde kan dolaşımı sıkıntısı olduğu için elini sıkı sıkı tutuyordum.Arabaya bindiğimiz de, Mehri beni evime bırakmak için navigasyondan konumu açti."40 dakika diyor." dedi"Sorun değil," derken "seninle olmak güzel." dedim.