Ve kendimi karanlığa teslim ettim mi demiştim ben?
Unutun siz onu uyumak kim ben kim?
Kırk yılın başı gündüz uyuyacağım dedim onda'da uyku tutmadı!
İki saattir bir oyana bir bu yana dönüp duruyorum.
Seslice oflayıf yatığım yerden doğruldum.
Komidinin üstünde duran telefonu elime alıp kendimi geri yatağa atım.
Telefonun kilidini açıp Instagrama girdim.
Ben küçükken çekindiğimiz Bir fotoğrafı paylaştım.
Alisa.dmr: özledim ♥️...@selma.dmr
Annemi etiketleyip paylaştım.
Gönderime karşılık vermiyecek olsa bile...
Gönderiyi atar atmaz telefondan bildirim sesleri yükseldi umursamayıp telefonu sessize aldım.
Sonra bakardım,50k takipçim vardı.
Bu kadar takipçiyi nasıl yaptım bende bilmiyorum.
Aslında biraz Erdil sayesinde olabilir,bir yotube kanalı var 1,5M aboneli
Ve haliyle Instagram takipçisi de var erdil sadece 4 kişiyi takip ettiği için o 4 kişinin içinde'de bende olunca böyle oluyor.
Erdil değimişken bayağıdır konuşmuyoruz.
Numaralara girip erdili aradım.
Beyin yoksunu🧠 aranıyor...
Evet erdil'i böyle kaydettim.
Çünkü kendisi tam bir süzme salak. İtalya'da yaşadığına falan bakmayın.
Kendisi öz be öz Türk.
Tambir İbo bağımlısı.
Şarkılarına bayılıyor.
İtalya'da büyüdü ama İtalya'dan çok Türkiye'yi daha çok seviyor.
Kim memleketini sevmezki?
Eğer erdil'in İngiltere'de yaşadığını bilmesem kesinlikle has Bir Türk evladı derdim.
Sıksık gelir gider Türkiye'ye beyefendi.
Telefon açıldığında konuşmaya başladım.
"Ne yaptın bakalım çakma Thor?"dedim.
Evet kendini Thor aşkıma benzetiyor beyefendi ama uzaktan yakından alakası yok
Salak şey.
"Bavulumu hazırlıyorum .bekle beni bebeğim ilk uçakta yanına geliyorum"dedi.
Buraya mı geliyor?
"Buraya mı geliyorsun?"dedim
Bir kaç hışırtı sesinden sonra
"Evet babam ve annemle beraber geliyoruz, iki-üç gün kalıp döneceğiz,hem gelmem şart sana nasıl davranıyorlar?konforun nasıl? iyimisin?kötümüsün?Görmem lazım"dedi alayla.Güldüm
"Ne zaman burda olursunuz?"dedim heyecanla
Erdil bir aydır falan Türkiye'ye gelmiyordu
Annesi bu aralar yalnız bırakmaması lazım.
Çünkü Bizim çakma Thor'a kardeş geliyor.
Ela abla hamile.
Ela abla Ali abinin eşi çok iyi biridir, annemle tıpkı Ali abi gibi çok yakın'dı
Ve çok Zor bir hamilelik süreci geçiriyor,o yüzden bu süreçte pek gelememişti Erdil.
Annem'in vefat ettiği zaman biraz tansiyonu yükselmişti ela ablanın, annemle çok iyi anlaşırdı öldüğünü duyunca birden fenalaştı.
O yüzden annem'e veda etmeye gelememişti Erdil de aynı şekilde sadece Ali abi gelmişti beni yalnız bırakmamak için.
Ben gelememesini söylemiştim ela ablanın durumu yüzünden ama o gelmişti.
Annemle Ali abi tıpkı Bizim erdil'e olduğumuz gibi arkadaşlardı
Ali abide çok sarsıldı annemin ölümünden sonra ama bakması gereken bir karsı ve oğlu vardı onlar sayesinde toparladı biraz.
"Yarın akşam orda oluruz"dedi
" Anladım,ela abla ve bebiş nasıl?"dedim.
"İyiler bir hafta önce kontrolü vardı ikisede iyi şimdi"dedi
"Ela abla söylemedi değilimi size hala cinsiyetini?"dedim gülerek
6 aylık hamileydi 4.ayda bebeğin cinsiyetini öğrendi ama kimseye söylemedi.
Sürpriz yapmak istiyor ve yaklaşık üç aydır Ali abi ve Erdil ela ablaya yalakalık yapıyorlar cinsiyetini öğrenmek için.
İkisi de çatlamak üzere ellerine geçen her fırsata ağzımdan laf almaya çalışıyorlar.
Evet ben biliyorum cinsiyetini,ela abla bana ve anneme söylemişti.
Erdil bir kız abisi olacak ve Ali abide kız babası.
İkiside zaten kız olsun istiyor,eminim İlk öğrendiklerinde sevinçten havalara uçacaklar.
Telefondan erdilin oflama sesiyle daldığım yerden ayrıldım.
"Evet bide o var söylemiyor bir türlü tutturdu sürpriz olacak diye"dedi bıkın Bir sesle
Tekrar gülüp konuştum.
"Artık doğuma kadar bekliyeceksin"dedim.
Telefondan onaylayan mırıltılar çıkardı
"Neyse boş ver,sen nasılsın? İyimisin? Nasıl davranıyorlar sana?"dedi ciddi Bir sesle
Söz konusu ben olunca hep böyleydi.
Çok korumacı bir çocuk.
Aynı şekilde bende onun için çok korumacı ve kıskancım!
Daha fazla bekletmeyip cevap verdim.
"Evet iyim ve bana iyi davranıyorlar hata kuzenlerimle bile tanıştım burda sohbet ettik çok iyi insanlar bana çok samimi davrandılar"dedim.
"Demek öyle çok iyi çocuklar çok samimi davrandılar?"dedi kıskaç Bir sesle ve hemen ardından tekrar konuştu
"Umarım pabucum dama atılmaz"dedi üzgün bir sesle
Başladık gene
Erdilin kıskançlık mod online...
Sürekli kıskanır beni, kız veya erkek fark etmez onların Kendi yerini alabileceğini düşündüğü için.
Ama bilmiyor ki onun yerine kimse alamaz.
"Ya ben sana boşuna beyin yoksunu demiyorum!bunca yıldır yanımdasın hala anlayamadın mı senin yerini kimsenin alamayacağını şapşik!sen benim kardeşimsin senin yerin bende hep ayrı"dedim.
Şu an yüzünde gülümseme olduğuna eminim.
Erdil çok alıngan ve kırılgan Bir çocuk ve sürekli ihtimalleri hesap Edip öyle bir iş yapar.
"Zaten öyle birşey yapmazsın çünkü sen yaptığın an bende gider hemen kendime sevgili yaparım"dedi sahte bir tehtidle
"Hadi sen bir sevgili yap ben senin o özenerek bakım yaptığın saçlarını nasıl yoluyorum!"dedim kıskançlık la
İkimizde birbirimizi çok kıskanıyorduk.
Tabiki onun sevgili yapmasını önlemem o işin dalgası.
Oda benimkini önlemez aksine kararlarıma saygı duyar.
Ama şu zamana kadar ikimizde doğru kişiyi bulamadık.
Benim hiç sevgilim olmadı.
Erdil'inde aynı şekilde, peşinde koşan çok kız var ama o istemiyor.
Kendini mutlu edebilecek yada mutlu edebileceği birini arıyor.
Onu bütün kalbi ile sevebilecek birini.
Bende öyle ve ne yalan söyleyeyim şu an hiç böyle şeylerle ilgilenmiyorum.
Yaklaşık 16 senedir olduğu gibi ben pek sevmem öyle takılma şeylerini.
Sevdimi adam gibi sevecek biri olacak!
"Sen gerçekten nasıl hissediyorsun?"dedi üzgün bir sesle
Bilmiyorum!
İyimiyim? kötümü?mutlumu? mustusuzmu? bilemiyorum.
"Bilmiyorum Erdil sadece annemi çok özlüyorum ona o kadar alışmışım ki yokluğu bana çok koyuyor,hala bu olanların Bir rüya olmasını diliyorum, annemi çok özlüyorum"dedim ve titrek bir nefes aldım
Yine ağlıyacaktım.
"Alisa bak sana seni anlıyorum diyemem çünkü yaşamadan anlamam ama Selma abla benimde ikinci annem gibiydi senin kadar bende üzüldüm ama Hayat devam ediyor ve sen şu an babanın yanındasın düşünsene yıllarca merak ettiğin babanın yanındasın,bak sana yas tutma demiyorum ama herşey için geç olabilir diyorum ölüm her an karşınıza çıkabilir babanla mutlu olmaya çalış annenin yasını tutarken babanı unutma sen herşeyin farkına vardığında çok geç olabilir çünkü"dedi
Doğru söylüyor.
Hayat devam ediyor ve ben babamın yanındayım.
Ve gerçekten ölümün nerde yâda ne zaman karşımıza çıkacağını bilmiyoruz.
Bu yüzden hiç birşey geç olmadan bu meseleyi çözmem gerek.
"İyide ben Daha babamın beni isteyip istemediğini bile bilmiyorum?"
Herşey tamam biz Esra abla ile karar verdik ama babam beni istiyormu beni kızı olarak görüyormu?
Bunları bilmem lazım.
Ben burada babamla mutlu olacağım diyorum ama o beni kızı olarak kabul edecek mi isteyecekmi
Oflama sesi geldi telefondan.
" Kanka sen salakmısın?git sor adama geç karşısına sen beni istiyormusun de öğren bu kadar basit"
"Değil gerizekalı istemiyorum derse o zaman ne yapacağım burda mı kalacağım yüzsüz gibi Korkuyorum ters Bir cevap vermesinden"dedim.
"Alisa iki seçeneğin var ya orda babana bu soruyu sormadan kendini iç güveysi hissederek yaşayacaksın, yada babana bu soruyu sorup cevabını alacaksın için rahat edecek, ha olaki kabul etmedi devreye biz giriyoruz dedenin ne yapacağı umurumda falan değil tamam mı? sen ne karar verirsen yanındayım ben senin"
"İyiki varsın"dedim gülümseyip
"Tâbi kızım başka kim olacaktı"dedi oda gülerek
"Neyse ben kapatıyorum sende hazırlan hadi görüşürüz yola çıkmadan önce mesaj at"dedim
"Tamam kendine dikkat et ve beni bekle bebeğim seninle Mardin'in tozunu Bir atıralım"dedi gülerek
"Tamam sende dikkat et Ali abi ve ela ablaya selâm söyle"dedim
Sonrada yüzüne kapatım.
Telefonu yatağın köşesine fırlatıp yatığım yerden doğruldum.
Offf ne yapacağım.
Sanırım ikinci seçeneği seçeceğim.
Yoksa burda huzurla uyuyamam o sorunun cevabını öğrenmem lazım!
Yatağın karşısında duvarda asılı olan saate baktım
17:27 geçiyor
Babam gelmiş olmalı.
Ayağa kalkıp kapıya doğru ilerledim,odadan çıkıp etrafıma baktım ve evin köşesindeki merdivenlere ilerlemeye başladım.
Merdivenlere gelince etrafıma bakarak aşağı inmeye başladım.
Merdivenlerden inerken son kata geldiğimde
Evin kapısı alacaklı gibi çalınmaya başladı.
Merdivenler bitince en alt katta ulaşmıştım.
Avludaki oturma gurbunda bütün erkekler oturuyorlardı.
Kapının şiddetli bir şekilde çalmasıyla hepsi birbirine bakıp ayağa kalktı.
Bende köşede sessizce onlara bakıyordum.
Sanki hissetmiş gibi hepsi birden benim olduğum tarafa bakmaya başladı
Utandım.
Baran hızla onların yanından ayrılıp benim yanıma doğru ilerlemeye başladı.
Kapının arkasından bir kaç bağırış sesinden sonra kapı hızlı Bir şekilde açıldı.
İçeri bir sürü kişi girdi.
Baran olduğu yerde durup girenlere baktı
Herkes içeri girmişti bir sürü erkek elerinde silahla.
Arkalarında Bir kaç tane kadın.
Ne oluyor ya?
Kim bunlar?
Niye geldi?
Aralarında en yaşlı olan erkek konuşmaya başladı
"Agâh ağa duyduklarım doğrumudur Arslan'ın gayrı meşru bir çocuğumu var!?"dedi sinirle bağırarak
Yerimden sıçradım bir an.
Ne ara duydular?
Kötü haber tez yayılır derler.
Şimdi ben kötü habermi mi oldum?
"Önce sesinin tonuna bir Alçat Haşmet"dedi dede bey Sert ve otoriter bir sesle
Evdeki sesleri duyan Esra ablagil hızla önünde durduğum merdivenlerden inmeye başladı
Esra abla benim durduğum yerde durup kolumu tutup kendine çevirdi
"Alisa sen odana çıksan daha iyi olur canım"dedi endişeli gözlerle,kafamı saladım.
Esra abla yanımdan ayrılıp Haşmet denilen adamın yanına koştu
"Baba sen ne yapıyorsun silahla Konak basmakta ne!?"dedi
Baba?
Babasımı?
"Sen çekil!abilerinin yanına geç Esra! Benim konuşacaklarım o kocan olacak şerefsizle!"dedi Esra ablayı yanına hafif iterek.
Ben hala sessizce olayı izliyordum.
Birden Haşmet Bey'in bakışları bana döndü.
Onun nereye baktığını merak Eden herkes yine bana baktı.
Haşmet Bey'in gözlerinde yine o herskin baktığı bakış vardı.
Benim alışkın olduğum bakış.
İğrenme.
Bana iğrenerek baktı herkes gibi.
Artık bu bakışlarla kendimi üzmüyorum hata takmıyorum bile
Dünyaya bu şekilde gelmek benim suçum değil!
"Baran alisa'yı odasına çıkar!"dedi sert bir şekilde babam ona baktım sinirli gözüküyordu
Evdeki erkeklerin eli hepsi tetikteydi sanırım onlarda'da silah var ve olası Bir durumda kullanmak için hazırda bekliyorlar.
Baran buraya doğru gelirken gözüm Haşmet denilen adamın arkasında duran Akif abiye kaydı bana şaşkınca bakıyordu.
Onun burda ne işi var?
Elinde silahla?
Kafam karıştı be!
Akif abi bana doğru Bir adım atıp konuştu
"Pamuk şeker"
Bende ona doğru bir adım atıp konuştum.
"Akif abi?"dedim şok olmuş bir şekilde
Akif abi hızlı adımlarla bana gelirken sarılmak için kollarını açtı ama ben elimle dur işareti yaptım.
Elinde tuttuğu o şeyi gösterdim.
Ne demek istediğimi anlayan Akif abi elindeki şeyi hem beline yerleştirdi.
Sonra gelip bana sarıldı bende ona.
"Alisa senin burda ne işin var annen nerede?"dedi benden ayrılırken.
Asıl senin ne işin var elinde silahla Akif abi off
Herşey karıştı.
"Akif abi o adamın bahsettiği çocuk benim"dedim Haşmet denilen adamı gösterirken
Herkes bizi izliyordu,akif abi gösterdiğim yere bakıp bana döndü ağzını açıp kapatı
Bir şey söylemek istiyordu ama söyleyemiyordu
"S-sen Arslan'ın kızımısın?"dedi titreyen sesiyle
Kafamı salladım.
"Annen nerede senin buraya gelmene nasıl izin verdi?"dedi
Akif abi annemin öldüğünü bilmiyordu.
Akif abi annemin arkadaşlarından biriydi İstanbul'da yaşamıyordu ama sık sık gelip giderdi o zamanlar mutlaka bizimle de buluşurdu
Hata Benim Pamuk şekeri ne kadar sevdiğimi bildiğinden her gelişinde bana pamuk şeker alırdı.
Zaten bana o yüzden Pamuk şeker diyor.
Ama şu son iki yıldır gelmemişti telefonda konuşuyorduk.
Şimdi asıl sorun ben annemin öldüğünü Akif abiye nasıl söyleyeceğim?
Annemin hiç bir arkadaşı onun hasta olduğunu bilmiyordu.
Evet yaptığımız çok kötü bir şey annemin yakın arkadaşı ve ona annemin hasta olduğunu ve öldüğünü söylemedik.
Ama bunu annem istedi kimsenin cenazesine katılmasını istemedi hastalığını söylemediği gibi
Annemin zaten sınırlı sayıda arkadaşı vardı annem hastalığını kimseye söyleyip onun için endişelenmelerini istemedi
Annem hep iyileşeceğini düşünüp kimseye söylemedi ama olaylar öyle olmadı annemin durumu her geçen gün Daha kötüye gitti yapılan tedavi işe yaramadı
Annemde son zamanların benimle geçirmek istediğini söyledi.
Başka kimseyi istemediğini söyledi
Ben o zamanlar hiç iyi değildim hiç kimseyi düşünemiyordum sadece annem onu düşünüyordum.
Zaten şu son 5 ayda hiç bir arkadaşıyla görüşmemişti hep Bir bahane bulmuştu.
İstesede görüşemezdi çünkü, tedavi için Ankara'ya gitmiştik nerede olduğumuzu soranlara'da İngiltere'de Ali abinin yanında olduğumuzu söylemiştik.
Anneme Bir çok kez söylemesi için diretim ama o kimsenin onun için endişelenip yanına gelmesini istemedi sadece benimle vakit geçirmek istedi.
Ölmeden önce bile arkadaşlarını düşünüyordu.
Güzel kalpli annemm.
Sadece Ali abi biliyordu.
Cenazede ben,Ali abi ve meltem abla vardı,birde cami hocası
Dediğim gibi zaten pek tanıdığımız yoktu.
Annemin arkadaşlarının da sonradan haberi oldu
Ama Akif abiye söylememiştik.
Meltem abla komşumuz annemin hastalığını Ali abigilden sonra bilen tek kişi.
Titrek Bir nefes aldım,Birazdan alacağım tepkiden Korkuyordum.
Babama baktım yaşlı gözlerle bize bakıyordu ne olduğunu anlamaya çalışıyordu diyerleri gibi.
Akif abiye döndüm.
"A-annem ö-öldü Akif hıh abi"dedim hıçkırarak gözümden yaşlar düştü
Akif abi sadece bakıyordu ciddi olup olmadığıma.
Keşke yalan olsa Akif abi...
Gözlerinde yıkımı gördüm, Akif abi annemin en büyük destekçisi idi
Annemin butiği açmasından çok yardımı dokunmuştu.
Annemle çok iyi arkadaşlardı.
(Lütfen burda linçlemeyin 'hani en yakın arkadaşı Ali abi'diye bir insanın sadece Bir arkadaşı olacak diye Bir kural Yok çünkü,hem zaten Ali abinin yeri ikisinde de ayrı)
"Nasıl?"dedi fısıldayarak, Benim gözümden yaşlar hala düşüyordu.
Etraftakiler bizim konuşmamızdan bir şeyler anlamaya çalışıyordu.
Derin Bir şekilde nefes alıp kafamı gök yüzüne çevirdim Güneş Birazdan batacaktı.
Bakışlarım Akif abiye kaydı şoka girmişti.
Bende girerdim en yakın arkadaşımın öldüğünü öğrensem.
Hemde böyle Bir şekilde.
"Kanserdi...kimseye söylemedi, kimsenin onun için üzülmesini itemedi,kendi Kendini ö-ölümüne hazırladı,tedavi gördü ama işe yaramadı bir süre sonra doktorlar hiç U-umut kalmadı her an herşey olabilir dedi...a-annem kimseye belli etmese de çok üzüldü Kendi için değil benim için bana ne olacağı için,i-iki hafta önce ö-öldü sadece 4 kişiydik cenazede kimsenin gelmesini istemedi bu yüzden haberin yok"dedim ağlayarak
Akif abi beni kendine çekip sarıldı.
Bende ona sarılıp ağladım.
"İki haftadır telefonlarımı açmıyordu iki ay önce oraya geleceğimi söylediğimde İstanbul'da olmadığınınızı söyledi bu yüzden mi?"dedi
Kafamı omzundan ayırmayıp salladım.
"Evet iki ay önce durumu kötü olduğu için hastenede yatıyordu o yüzden" dedim boğuk çıkan sesimle
"Akif ne oluyor!?ne anlatıyor bu kız sana!?nasıl sarılırsın bu kıza!?"dedi Haşmet iğrenç birşeyden bahsedermiş gibi
"Baba"
"Baba"
Dedi Esra abla ve akif abi aynı anda uyarıcı Bir tonda
Babamı?
Akif abinin babasımı?
Doğruya yoksa Akif abi burda ne yapsın esra ablanın abisi demeki.
"Esra sen bu kızın burda kalmasına nasıl izin verirsin!?kocan seni aldatmış ama sen bu kızın burda kalmasına izin veriyorsun!"dedi yaşlı Bir kadın
"Anne ben ne zamandır aldığım kararları size soruyorum!evet ben kendim istedim alisa'nın burda kalmasını hata Alisa'yı iki gün içinde nüfusumuza alıyoruz!"dedi sinirle
"Nee ne yaptın!?nasıl bu kızı nüfusuna alırsın!?kafayı mı yedin sen!? kocan seni aldattı farkında mısın!?bu kızı göndermen gerekirken onu birde nüfusu na almaktan bahsediyorsun!?"dedi bunak teyze
"Anne siz şu an mantıklı düşünemiyorsunuz eğer biraz mantıklı düşünürseniz bu olayın suçlusunun Alisa değilde arslan ve alisa'nın annesi olduğunu anlarsınız! ben okumuş ve görmüş biri olarak bu olayın suçunu alisa'ya atmam atamam! şimdi sizde gidin kendinize gelin! beliki duyduğunuz gibi buraya gelmişsiniz!yarın akşam gelin öyle konuşalım."dedi Esra abla kendinden Emin Bir şekilde
Helal kız.
Ne güzel konuştun.
"Esra kızım doğru söyler yarın akşam gelin konuşalım Haşmet"dedi dede bey
Haşmet denilen adam arkasındaki lere bir bakış atı sonrada hepsi geldikleri gibi geri giti.
Onların hepsi konaktan çıkarken Akif abi kalmıştı sadece.
Konakta büyük Bir sessizlik varken herkesin bakışı bize kaydı.
"Akif siz Alisa'yla nereden tanışıyorsunuz?"dedi Esra abla
Akif abi Esra ablaya hiç bakmadan konuştu
"Esra sonra anlatacağım ama önce Alisa ile konuşmam lazım"dedi
Sonrada elimden tutup merdivenlerden çıkaramaya başladı.
"Nerede odan?"dedi
"En üst katta"dedim en üst kata çıkmaya başladık
En üst katta gelince merdivenin hemen karşısında Duran odayı gösterdim.
Benim kaldığım oda.
İçeri girdik sonra ikimizde yatağın üstüne karşılıklı oturduk.
"Her şeyi eksiksiz en başından anlatıyorsun!"
