oy? 🥺
sabah uyandığımda saçlarımı okşayan eller vardı ara sıra sanki kaybetmekten korkarmiscasina öpücükler bırakıyordu abim.
uyandığımı belli etmek için kıkırdadım ona doğru döndüm
"günaaydın abii" gülümsedi
"günaydın bücür , seninle birşey konuşmak istiyorum aklima gelmişken" merak etmiştim çünkü birden yüz ifadesi sertlesmisti tam söyle diyeceğim sırada kapinin arkasındaki gölgeleri gördüm, birileri bizi dinliyordu
"ada , geleli 1 haftadan az oldu ama kilo vermişsin, gözlerinin alti mosmor ağlatmışlar,seni gözümden kaçmaz,ben seni burada birakip gitmek istemiyorum"
"abi bende seninle gelmeyi çok istiyorum ama senin daha Türkiye de bi düzenin bile yok ayrıca 18 yaşından küçüğüm,kemal bey kararı bana bırakmış gibi konuştu ama kastettiği sey o değildi , eğer seninle gelirsem velayetim onlarda beni çok rahat geri alırlar "
"bebeğim,umrumda olmaz gerekirse kaçarız polislerden, senin mutlu olman benim için herşeyden önemli umrumda olmaz adımın neye çıktığı " gözlerimin içine bakıyordu evet gelirim desem her an beni alıp gidecek gibiydi
gözümden bir damla yaş aktı
abime bunu yapamazdim yeni mezun olmuştu düzeni yoktu ve ben onla gidersem önüne taş koyarlardi,resmi olarak beni kaçırmış olurdu, çünkü ben 18 yaşından küçüktüm
" ada hayır ağlama sakın senden önemli değil,tek göz yaşına dünyayı yakarım"
"hayır abi olmaz öyle gerçekten*
itiraz istemeyen bi ses tonuyla konuştum
ablamin Munzurca parlayan gözleri söndü,ne istiyordu başına bela almak falanmi
" tamam öyle olsun ama bu konu burda bitmedi, bu evdekiler yüzünden gözünden bir yas daha aktığını görürsem yıkarım burayı"
"yaaa asikmisin bana doğruyu söyle " sesli bi nefesle güldü
kapının arkasindaki gölgeler hala duruyordu ,yataktan kalktım
sessizce kapıya ilerledim ve kapıyı çektim birdenbire dördüde içeri doğru düştü
Kenan ve yalın bekliyordum fakat demirle poyrazi gormemle gözlerim şaşkınlıkla açıldı
ege bi kardeşim olmadığı için şanslıydı kapı dinlemesine gerek kalkmamisti
" ya kızım ne diye pat diye kapıyı açıyorsun" poyraz sakamisin
" pardon kendi odamin kapısıni açarken sizin kapıyı dinleyebileceginizi hesaba katmamistim"
" dinlemek için gelmedik fakat bu abin olacak herif bizim evimize gelip seni kaçırma planları yapıyor, " abimin üstüne yürüdü
"sen kimsin kimin evinde plan yapıyorsun " bana dönüp " iyikide dinlemisim kapıyı " dedi ve abime kafa atacaktiki
abim demirin 2 kati falandi (abartiyordum)
abim onun kafasını eliyle tuttu resmen
"kendi kardeşimi biyere götürürken sana hesapmi verecektim,adam olsaydinda sahip ciksaydin kardeşime o zaman ne bu kızın hali" yumruğu geçirdi
birbirlerine girmislerdi resmen kenan belimden tutarak beni odamdan çıkarmaya çalıştı görmemem için yalınsa onları ayırmaya çalışıyordu
en sonunda kenanin ellerinden kurtulup sesimi çıkardım
" YETER"
bakışlar bana dönmüş herkes donmustu, demire döndüm
" sen iyimisin ya beni bu evde istemeyen sensin zaten sen ve kardeşin ne hakla şimdi gidip gitmeme karışıyorsun ne hakla abime laf edebiliyorsun, örnek alda abilik öğren nasıl yapılıyormus diye"
kapıyı çarpıp çıktım assagiya inecektimki merdivenleri çıkan bi adamla göz göze geldim
tanımıyordum, misafir falan olabilirdi ama yatak odalarinin olduğu katda ne işi vardi
adam öyle yapiliydiki ege abimden bile büyüktü
gözlerimin içine tanıdık biriymiş gibi baktı
arkasından kemal bey geliyordu
" oğlum dur acele etme"
"dur baba ne yapabilirim"
bir dakika babami? bu adama baba diyorsa
benim abim olmaliydi
ama en büyükleri demir degilmiydi
o an elif hanimin bizi tanistirmaya şeklini hatırladım
demiri tanıtırken " büyük abin" demişti
en büyüğü dememisti
küçük ve saçma bi detaydi ama en azından iki numarali abin diyebilirdi bence
yada ben saçmalıyordum
büyük olan abi bana yaklasirken aniden geldiğim gibi arkama döndüm , korkmustum açıkçası
arkadan bi ses yükseldi , bir dakika gülüyormuydu o?
arkami döndüm
tam karşımdaydi , hiç beklemediğim bişey yaptı
bana sarıldı , hayır boğmak için değil gerçekten sarıldı
ellerim şaşkınlıkla havada kalmisti
" bir dakika evden git falan demiyecekmisin" döndüm şaşkınlıkla ayrılırken
" o ne demek öyle yıllar sonra öz kardeşimi bulmusum neden böyle bişey diyeyim"
sert yüzünün yapılı vücudunun aksine çok yumuşak konuşuyor sürekli gülümsüyor ve gözlerimin içine bakıyordu
son zamanlarda bu evde öyle saçma şeyler yasamistimki o an çok utanç duyacağım birşeyi yaptım
"ya gel anlindan öpücem " diyip kafasından tutup anlini öptüm
gözleri şaşkınlıkla açıldı kızıcak sanarken birden kahkaha atti
beni kolunun altına aldi
" bu diğerleri sana biseymi dedi yoksa ,babamda sana bişey dememden korkuyordu"
açıkçası hiç lafımı esirgemedimde susmadimda
" evet geldiğim günden beri beni evden kovmaya çalışıyorlardi hatta az öncede abim beni yani öz olmayan abim beni burdan götürmeye çalışırken, sanki beni kovmamis gibi yaptılar ve suan içerden gelen sesler kavga sesleri abiler birbirine girdi gibi bisi" tek solukta herşeyi yarım yamalak bi Türkçeyle konusmustum
ben konuştukça onun bakışları dahada ciddilesmesine karşın devrik cümleleri uzun uzun kurmuştum
ne demiştim ben
"abiler birbirine girdi" mi
gerçekten mi?
böylemi demiştim
birazdan elime gazete ve şapka alip
abiler birbirine girdii son basim diye evi turlayacakmisim gibi hissediyordum
beni nazikçe belimden tuttu ve arkasına aldi
hızlı adımlarla sesin geldiği yere doğru yürüdü
yumuşak bi adama benziyordu diye düşünürken
" NOLUYOR LAN BURDAA" diye gelen kükreme sesi
benim neredeyse altıma işememe sebeb olacakti
" 1 kimse benim kiz kardeşimi öz babasinin evinden kovamaz " bunu derken poyraza ve Demire baktı sinirli gözlerle , soluklandi ve onların gözüne bakarak devam etti" abuk subukda konuşamaz, konuşan olursa dilini sökerim" tirsmistim açıkçası beklemiyordum böyle bi giriş beni göreli 10 dakika olmamıştı ama çok hızlı benimsemişti bu adam kesininlikle abi olmayi hakediyordu
"2 kimse benim kız kardeşimi ailesinin yanından alma teklifinde bulunamaz, nolursa olsun o bu eve ait ve ona birşey denirse kendi üstüme alınırim burnunuzdan fitil fitil getiririm o dediğiniz şeyi" ege abime dönmüştü bunu derken ,abim sinirlenmis olmaliki hemen konuşmaya başladı
" sen kimsin bilmiyorum ama kardeşim burda mutlu değil, kilo vermis gözleri mosmos ağlatmislar onu ben onu burda böyle bırakmam "
"abisiyim , anlıyorum ki sende abisisin ama bu saatten sonra onu korumana gerek yok ben varım bundan sonra yerini haddini bil saçma sapan şeylerle aklını doldurma adanin"
ben tam olay dinmis olmali diye düşünürken ege abim en büyüklerine doğru ilerledi
zaten burnu kanıyordu ve bu adam abimdende büyüktu abimi dövebilirdi açıkçası , ama abim hiçte korkmus gibi değildi
hemen aralarına girdim ortaya , sonucta bana değer veriyorlardi ikiside ben ortalarina girince durmuslardi
" Herkes odamdan çıksın çabuk"
diyip herkesi aşşağı yollamaya çalıştım açıkçası açtım ve sofrada devam edebilrdik bence
sonunda kemal beyinde odaya girip bana katılıp herkesi odadan yollamasiyla içime su serpilmisti
yatak örtüme baktığımda kan damladigini gördüm içimden umarım poyrazin yada demirindir diye düşündüm
bu beni kötü bi insan yaparmiydi bilmiyorum ama sadece sevdiklerimin zarar görmesini istemiyordum
ve demirle poyrazi sevmediğim ortadaydi
sonunda herke aşşağı indiğinde ege abim odada kalmıştı onu tabikide kovmamistim odadan, elinden tutup
odamdaki puf koltuğa otutturdum
küfür ediyordu mirildanarak herkese
edebilirdi sorun yoktu onlarda biraz misafirperver olsalardi yani
abimin burnuna biraz pamuk tutmustum ve pamukla satmıştım batikon sürmeyi ihmal etmemiştim tabiki
elinden tutup aşşağı inerken tam yemek odasına gireceğimiz sırada elini omzuma atmisti
kudurtmak için yapıyordu
yapabilirdi açıkçası
abim benim herşeyimdi
annemdi babamdi en yakın arkadaşımdı
ben bebekken annem beni emzirmeyi reddettiginde kapı kapi komşuları dolaşıp bana süt anne bulmaya çalışmısti
babam düşük not aldim diye beni dövmeye çalışırken
abim önüme geçip beni kurtarmışti
o dayaktan nasibini o almıştı beni savunduğu için
şimdide sırf bu evde küçük bi kargaşa çıkardı diye küsemezdim
böyle basit şeyler için, üstelik o kargaşayı benim için çıkarmışti
benim gözümde abim ne yaparsa yapsın haklıydı
ve kimse onun yerini alamazdi, benim ilk askim babam değil abimdi
ayrıca bana o kadar güzel prenses gibi davranıyorduki
su dady issues problemleri gibi şeyler yasamamistim hiç
hicbir erkekten sevgi beklememis hic bi zaman ilişki yapmamistim
çünkü zaten abim beni herkesten çok seviyordu
kimsenin beni ondan daha çok sevebileceğine inanmiyordum
"sizde geldiyseniz oturun bir konuşalım bakalim " dedi kemal bey abime bakarak
"öncelikle kulağıma birşeyler geldi" demesine kalmadan abim sözünü kesti
" kulağıniza gelen şeyler doğru adayi alıp gitmeyi düşündüm çünkü burda düzgün bi muamele görmediği ortada ama onada zorla birşey yaptirmak istemezdim zaten ,konuyu kendi aramızda konuşup bitirecektik aniden odaya kardeşimin sözde abileri girip
ada geldiğinden beri yapmadıkları abiliklerini şimdi yapmak isteyene kadar" diyip öfkeyle poyrazla demire baktı
herkes stresle konuşmayı dinlerken ben aç olduğum için yemek yiyordum
kenan bana bakarak alttan sırıtıyordu
bende ona bi sırıtıs gönderdim
bu çocuk kaos seviyordu ve ben eve kaos getirdiğim için mutluydu açıkçası, kimseyi ayırmaya calismiyordu
öylesine birilerini tutup tamam abi yapma diyor ama merakla ne yapacaklarını izliyordu ,benim gibi yemeğini yiyen ve ayni zamanda olacakları dinleyen tek oydu
onu sevmiştim
çünkü bende kaostan hoşlanıyordum
ben kenanla benzerligimizi düşünürken en büyükleri araya girdi
"sen kimsin kimin evinden kardeşimizi götürüyorsun"
o sırada yine ortalık kizisacakken"
elif hanimin içinden bir cadı çıktı elini masaya vurdu şak diye
" Tamam fırat yeter" ilk defa ciddi görüyordum onu
"sizede yeter çocuklar " diyip diğerlerinde gözlerini kestirdi
adinin Fırat olduğunu öğrendiğim büyük abi sinirle ellerini sıktı
ardından elif hanım abime döndü
" anlıyorum kardeşinin mutu olmasini üzülmesi istemiyorsun bu zamana kadar kızıma sahip çıkmışsın , benim diğer oğullarımdan farkın yok benim için, bu kadar sahip çıkman gerçekten güzel fakat ben kızımı yeni buldum, bırakmayada niyetim yok , anlıyorum seni fakat diğer iki abisinin davranışlarıni bende onaylamiyorum, fakat sana garanti veriririmki biz olduğumuz sürece poyrazla demir adaya birşey yapamazlar izin vermeyiz"
sözü sonra kemal bey devraldi
"bak evlat bu saatten sonra kardeşin için endiselenmene gerek yok ,ilk başta ada yeni geldiği için abileriyle birbirlerine alışması için süre vermiştik fakat süre doldu , abilerinin tavrı değişmedi onlara gereken cezayı vereceğim gözün arkada kalmasin fakat nolursa olsun kızımı benden ayiramassin" yumuşak başladığı cümleyi sert şekilde bitirmisti
bu sırada poyrazla demir sinirlenip masayi terk etmişlerdi
en sonda firat olan büyük abi söze girdi
"adayi bu kadar korumana saygi duyuyorum ama bidaha sakın onu götürmekten bahsetme ,ben eve bugün girdim ve bu saatten sonrada adaya laf ettirmem gözün arkada olmasin dedi " ve omzunu sıktı. az önce kavga eden onlar değillermiş gibi iyi anlaşıyorlardi şuan
az önce kavga eden onlar değillermis gibi sakinlerdi
sanırım ikisini ortak noktaya getiren şey bendim
" öyle olsun fakat bu saaten sonra adanin başına bi iş gelirse bu evde olacaklardan ben sorumlu değilim haberiniz olsun, teşekkür ederim herşey için , herkese de afiyet olsun" diyip masadna kalkmaya yeltendi
onu burda tutamazdim aslında tutmak isterdim ama herkesin yanında birseyler dersem seçeneği kalmayacakti onu zorlamak istemedim
hemen onunla kalktım kapıya doğru ilerlerken
"abi biraz dahami kalsan gitmesen lütfen" dedim dolu gözlerimle
anlimdan öptü "merak etme bebeğim Türkiyedeyim buralardan bi yerden ev kiralayacagim ne zaman istersen gelebileceksin. Bu arada Fırat'ı gözüm tuttu ben yokken sana o sahip çıkıcaktir eminim " diyip ceketini aldı son kez sarıldık ve gitti
iştahım gitmişti
sofraya koyduğum telefonumu aldim ve yukarı odama çıktım
" mutlumusun" poyrazdi bu
"ne"
" mutlumusun diyorum herkes senin için birbirine girdi"
benim cevap vermeme kalmadan firat abi geldi
tam poyraza doğru üstüne yürürken birden
"abi dur yapma" diye seslendim
abi demistim ve bilerek dememistim
içimden gelmişti ve çok büyüktü tutupda firat diyemezdim saygiyi hakediyordu. Üstelik abimin sevdiği herkesi otomotik severdim saygi duyardım.
benim abi dememle duraksadi dudağının kenari kıvrıldi
"hay senin anlindan öpeyim" deyip benim o ilk geldiğinde verdiğim tepkiyi verdi bu tepkisiyle gülesim geldi ve güldüm oda gülümsedi
poyrazsa firat abiye abi demem sokundaydi arkasını dönüp kapısını sertçe çarparak gitti
neyin triplerindeydi bilmiyordum
salakri sanirim biraz
firat kolunu omzuma atti ve beni dışarı doğru yönlendirdi
"ikimizinde istahi kaçtı sanırsam bu evde gel dışarda kahvalti yapalım hem birbirimizi tanımış oluruz" dedi gülümseyerek
sevecenlikle "olurr" dedim
yanlışlıkla cilve yapmıştım
güldü ve normalde gamsiz olan ben o an utandim
beni aşırı mukkemmel bi arabanın önüne getirdi ve kapımı açtı
sanırım bugün firat abiyle takılıcaktik
bana uyardı , tam gözümü evin üstünde gezdirirken farkettimki
demir kıskançlıkla arabanin içine bakiyordu
camlar filmliydi sanırım benim onu gördüğünü görmedi
en son Fırat abi gaza bastığında
arkadan hala baktığını görebiliyordum
sonunda ev gözden kaybolunca
rahatladım
geldiğim günden beri ilk defa dışarı çıkıyordum
ve ben asla ev kuşu biri değildim
bünyeme ters geliyordu
sanırım Fırat abi bundan sonra özel şoförum olacaktı
olsundu
bence oda halinden memnundu çünkü ara sıra siritarak bana bakıyordu
**********
