İçeriğe geç

Ufak Tefek Karışıklıklar

Bölüm 3 · 7 dk okuma

Ufak Tefek Karışıklıklar

Bölüm 3

Vote please 🥺

gözlerim kapalıydı fakat etraftaki sesleri duyabiliyordum

üstümde bi ağırlık vardı ve sol elimde bi ıslaklık vardı

en son gece 3 te birden uyanıp yaptığım edebiyattan sonra

keremle suanki halimiz daha çok her gece beraber uyumamaliymisiz gibiydi

uyandığımi belli etmeden seslere kulak verdim

" ne isi var keremin bu kızın yanında " bunu diyen demirdi

" kizi nasi sarmalamis köpek" kenandi bu tabiki

"ayy çok tatlılar " söylememe gerek varmi bilmiyorum ama elif hanımdı

" anne çekip durmasana şunları ya kız kereme bisi verdiyse bi test yapalım " poyrazdi tabiki

" abart abi yuh abi iyice sacmaladiniz" yalındi

" pardon bölüyorum ama uyuyoruz farkındaysaniz cikarmisiniz" evet bu bendim neden bilgilendirme yaptım bilmiyorum

o an yakamdan tutulup kaldirildim gözlerimi açmıştım sonunda karşımda Demir vardı

" naptin kardeşime neden senin yanında, bişeymi verdin çocuğa "

hala nedenini bilmediğim şekilde kırılıyordum

kan çekiyordu sanırım ve en büyükleri olduğu için içten içe sahip çıkmasını istemistim

gözlerimde bi anlik gözüken kırgınlik onu şaşırmıştı fakat bana üstünlük kurmasina izin vermeden elini yakamdan çektim tabi öyle yapınca yatağa geri düşmüş oldum ama kafam yatak başlığına çok sert şekilde çarpti

sese uyanan kerem gözlerini açtı " abla iyimisin o ses neydi"

" ablami" ayni ağızdan çıktı bu ses arada böyle ayni anda konusuyorlardi bi gun bende yakalicaktim , havali olurdu ortamlarda , umarım ağzıma vurup sen sus aileden değilsin falan demezlerdi -beklerdim-

" evet abla , nie bu kadar şaşırdınız abi , ablama abla dememe

dün özür diledim oda affetti , kardeşiz sonuçta aramiz kötü olsun istemedim ayrıca kenan abim birşeyleri farketmemi sağladı, eğer ben üvey ciksaydim ve öz ailem bana böyle davransaydi, bilmiyorum iradesiz biriyim zaten kendime bişey yapabilirdim"

odaya giren kemal beyle keremin yada diğerlerinin bişey demedine fırsat kalmadi

" hadi kahvaltıya herkes aşağıya hadi hadi hadi " sonra bana göz kırptı " günaydın biricik kizim ve favori evladim kahvaltıya çağırıyor annen sana özel portakal suyu sıkmış " dedi ve ıslık çala çala aşağı indi

neşeliydi yada bana özeldi

açıkçası bana geldiğimden beri yakındı ama sanırım samimiyetimizde level atlamıştik ,beğenmiştim .

diğerleri homurdana homurdana aşşağı indiler keremde odasına üstünü değiştirmek için gitti bende elimi yüzümü yıkayıp direk indim pijamalarimla

takim ayıcıkli kırmızı ve düğmeli bi pijamaydi

yarım saat sonra aşşağı inebilmistim sonunda , asla abartmiyorum

bu sefer kimse sesini çıkarmamisti geç inmeme

açıkçası ben geç kalkan biriydim saat sabahın dokuzunda kahvaltı yapmamizin mantığını anlamiyordum

" başlayabilir herkes" kemal beyden gelen sinyalle herkes kahvaltıya başladı

elif hanım saçımı okşayıp " sana portakal suyu sıktım kuzum"

" yaa teşekkür ederim" dedim gülümseyip, bilerek yapmamistim

azıcık sevgi görünce yanlisikla şımariyordum sonra farkedip boğazımı temizleyip yemeğe döndüm

demire tuhaf gelmiş olmaliki bakışları üstümde oyalandi bi süre

" kuzum okulllarin açılmasına 1 aydan az kaldı sende istersen seni abilerinin gittiği okula yazdırmak istiyoruz "

yalina döndüm hemen hevesle gözlerime bakıyordu , Kenan bu sabah neden yoktu acaba

" olur farketmez benim için"

" hiç arkadaşın yokmuydu okulunda neden hemen kabul ettin" dedi çayindan yudum alırken sağol poyraz bu soru için çok yardımcı oldun üstüne düştü çünkü sormak

" sınıf arkadaşlarımla iyi anlaşıyorum ama öyle çok yakın olduğum biri yok dil sınıfı zaten 8 kişiyiz 7 si erkek "

öksürük sesi yükseldi

" nasi 7 si erkek tek kız senmisin" poyrazdi bu

" bırak Poyraz işine geliyordur onun hatta" demire döndü gözlerim

hiçbirimiz ondan böyle bişey beklemiyorduk konusurkenki mimikleri söylediği şeyler birleşince bana yaptığı ima igrencti

gözlerim doldu hemen çünkü öz abimden böyle bişey beklememistim gözlerimi gören demir dediğinden pişman olmus gibi baktı

gözünün içine bakıp sadece " iğrençsin" dedim titrek sesimle

bana bu o kadarda ağır gelmemisti tabiki içimde birşeyler kırılmıştı ama aglamazdim böyle biri için ama sesimi bilerek titretmistim sürünsundu umrumda değildi bu saatten sonra

çantamı alıp evden çıkarken o sırada zil çaldı

(poyrazdan)

Demir abimden beklemiyorduk böyle bişey

tamam ayni ortamda olmaktan bile nefret ediyorum ama 16 yaşındaki bi kiza böyle bi ima yapılması

bilmiyorum kime yapılırsa yapılsın kötü biseydi

adanin gözleri doldu demir abimin pişman olduğunu görüyordum

diğerleri abime birşeyler derken ben birşey demeyi tercih etmedim

kötü bi imaydi

ama belkide kiz zaten öyle biriydi bilmiyorduk

diğerleri nasi hemen guvenmisti aklim almiyordu

abime bu kiz için bağırmadım tabikide

tam ada çıkacağı sirada zil çalmıştı bu saatte biri gelmezdi bizim eve genelde

aslında hiç gelmezdi

şüpheyle ayağa kalktim ama benden önce demir abim kalmıştı

adanin çığlığını duyunca hepimiz kapıya ilerledik apar topar

gördüğümüz görüntüye sasirmistik açıkçası

ada boyu nerdeyse 190 olan ve yapılı olan bi adama sarılıyordu

demir abimin gözündeki öfkeyi gördüm

ya haklı çıktım der gibi gözlerimize bakıp kafasiyla kapıyı işaretledi

tam o sırada ada " abim " diye soylemeye başladı

donduk kaldik abimi?

nasi abi?

abi abi?

bizden başka abisimi vardi?

ada üstelik öyle seviyor olmaliki ağlıyordu

kiskanmamistim tabikide sadece sinir bozucuydu o kadar

en azından bize saygisindan abi diyebilirdi kaç yas vardı aramizda

o sırada sizce saygıyı hakediyormusunuz diyen iç sesimi susturdum

hala sarılarak ağlıyorlardi ve bu iş sıkıcı bir hal almaya başlamıştı oturmus onlari izliyorduk

harbi neden onları izliyorduk

içeri gidicek gibi duran varmi diye baktım ama kimsede gidicek gibi değildi ben gidersem sonra ne olduğunu kimseyede soramazdim ben kafamda bu düşüncelerle uğraşırken babamin dedikleriyle ona döndüm

" hoşgeldin evlat kızım bizi tanistirmayacakmisin"

ada gözyaşlarıni sildi babama baktı

" ay evet unuttum nie kapının ağzındayiz hepimiz içeri geçelim"

kimse neden öyle olduğunu bilmesede içeri geçtik annem hemen bisiler hazırlayıp getirdi çocuk zahmet oldu diyip duruyordu

" abim ege 24 yaşında tıp okuyordu amerikada çok görüşemiyorduk ama hep telefondan haberlesiyoruz

okulu yeni bitti iste benim durumları öğrenincede hemen ilk uçakla gelmeye çalıştı aslında ama büte kalmis onu verip geldi sonundaa hemen " diyip heyecanla konuşmaya çalışıyordu ayni kelimleri bi kac kere söyleyip durdu en son cümlesi bitince yüzünde kocaman bi gülümseme oldu

o an farketigim şeyle boğazıma yumru oturdu, dün aksam sofrada sahipsiz imasi yapmıştık şimdide abisi olduğu için onunla gurur duyuyor bize içten içe sahipsiz olmadığını söylüyordu demir abimle göz göze geldik o sırada

abisi onun bu tatli heyecanını görüp gülümsedi ve yanağını ısırdı ,

ada alışık olmaliki şaşırmadı ama bizim için bu sasirticiydi

ilk olarak abisiyle araları çok iyiydi yani iyi bir kız kardeş olmalıydı mantık olarak ikincisi ise adayi ilk defa böyle neşeli mutlu konuskan goruyordum susmak bilmiyordu suanda , biz arkasindan ne kadar donuk sessiz bi kız diyorduk. bilmiyorum kafam çok karışikti diğerlerine baktığımda onlardada aynısını gördüm , hepimiz içten içe ada bizimle büyüseydi bizdemi böyle olurduk diye düşünüyorduk

ada hala yerinde duramiyor abisine bi sarılıp bi öpüyor biseyler anlatiyordu

" abi sonra bende dedimki " biseyler anlatiyordu hala ne konuşası varmis onunda abisi adanın sözü bitince

" afferin benim kızıma" diyip anlindan öptü

tam konuşmaya katılacakken babam benim yerime konuya girdi

"ada sen Rusçami biliyorsun"

" hihim evet kursa gidiyorum "

ada o kadar heyecanliydiki babama kisa bi cevap verip hemen abisine döndü

Rusça bildiğinimi söylemişti abisine ne demistiki duymamıştım ben o sırada abisinin , adanın saçlarındaki ellerine bakıyordum

bu annemle babamin yüzünde bir gülümsemeye yol açtı

kızları mutlu olsun istiyorlardi sadece kim tarafından olduğu önemli değildi ama bu çocuk gözüme iyi biri gibi gelmemisti begenmemistim ege diye abi ismimi olur abi dediğin poyraz falan olurdu yani ege daha ilkokul çocuğu adi gibi saçmalıktı işte umrumda değillerdi

telefonumla ilgilenmeye çalıştım ama ada hala abisine bisiler anlatma derdindeydi birden sustu hepimizin bakışı ona

döndü , abisi geldiğinden beri o kadar konuşuyorduki verdiği su molasi hepimizin ona dönmesine sebeb olmuştu

nasi baktiysak su boğazına kaçtı

en sonunda abisine odasıni gösterme bahanesiyle yukarı çıktı peşinden abisini sürükleyerek

demire baktığımda bacağını titrettigini ve sinirli olduğunu gördüm

babam kudurtmak için hiçbir fırsatı kaçırmazdi

" noldu oğlum yine niye sinirlendin kıza bu sefer hani yüzüne bile bakmadı senle konuşmadı bile "

demir abim babama döndü

"haa sorun galiba zaten bu" diyip tabiri caiz ise anirdi

annemde ona katıldı

demir hızla odadan çıktı bende peşinden gittim umarım kiskanmak gibi saçma şeyler gecmemistir aklından

(adadan)

o kadar konuşmuştumki yorulmuştum ki suan abimin göğsünde sessizce yatıyordum sadece oda saçlarımı okşuyordu , o kadar mutluydumki suan gerçek manada evlerinde evindeydim o nasıl oluyordu bilmiyorum ama oluyordu işte

" su poyraz la demiri gözüm hiç tutmadi"

" merak etme bende iyi anlasmiyorum zaten "

"sana birşey yapmadilar dimi *

" yok ya napabilirler bana boşver"

abimin sinirliyle uğraşlmazdi eğer şuan anlatsaydim ikisini birbirine vura vura dövebilirdi ama gerek yoktu

abim o ikisi hakkında pekde hoş olmayan küfür dolu içeriklerini sayarken ( sanırım içine sinmisti abimin)

benim gözlerim saclarimin okşanmasiyla yavaş yavaş kapanmaya başladı abimin saçımı öptüğünü hisettim en son

*********

oy ve yorum yazmayı unutmasak?

Bölüm sonu

12 yorum