(Çağatay::)
Kafeden çıktıktan sonra Çağatay’ın kalbi kaburgalarının arkasında davul gibi çarpıyordu. Rümeysa ya utana sıkıla hangi okula gittigini sordu "Şey…ben…yani…sadece hangi okula gittigini sormak istedim…" Çağatay, Rümeysa’nın yüzündeki ifadeyi görünce panikle "yanlış anlama lütfen!" Diye hızlıca düzeltti, yanakları hafifçe kızararak. Ne kadar da tatlıydı. Rümeysa hangi liseye gittigini söyleyince ve ikisinde aynı liseye gittigini duyunca içten içe mutluluktan havalara uçtu. Çağatay rümeysa'yı okulda görmek için heyecanla bekliyordu, bu kızı tekrar görmeliydi! Rümeysa Çağatay’ın nefesini kesecek kadar güzeldi, harikaydı, nazikti, hayallerindeki kız sanki gökten onun kollarına düşmüştü! Ne kadarda şanslıydı! Tabii…bunu rümeysa nın suratına söyleyemezdi, tekrar red yiyemezdi! Çabucak rümeysa ya bunun ne kadar da iyi bir tesadüf olduğunu söyleyip oradan sıyrıldı kafasında şu soru döndü "ya oda…böyle düşünüyorsa…?" Ve bunun uzerine Çağatay şunu yaptı…