Kalbimi kaybediyorum.
Senin için evine doğru koştum, Marinette. Vardığımda anahtarı paspasın altına bıraktığını biliyordum, kapıyı açmak zor olmadı. Anahtarı tekrar yerine koyarak kapıyı yavaşça kapattım, evinde sessiz küçük bir fare gibiydim. Biraz dolandıktan sonra odana girdim, yatağına uzandım. Aşıktım, sanırım bu yüzden kıyafetlerinle uyudum ama yanında başka biriyle çerçeveliydin Mari. Kalp şeklindeydi ve gördüğüm an dünyam parçalandı. Konuşarak anlaşabileceğimizi düşündüm, dönmen için bir hafta bekledim.
Gelmedin Mari, biliyordum -çerçevede ismi yazan çocuk- Luka ile birlikteydin. O an içimde acıyla birlikte büyüyen hissi görmezden gelemedim, onu öldürmek istiyordum. Ben katil değilim Mari, sadece onu öldürmek istiyorum.
Gelecek olursan eğer, bu his uçup gidebilir ancak bir süre daha gelmezsen, onun evine gideceğim Mari. Biliyorsun ben katil değilim ama onu öldürmek istiyorum.
