İçeriğe geç

Tehlike/MİNSUNG

Bölüm 9 · 4 dk okuma

Tehlike/MİNSUNG

Bölüm 9

Kan mı?

Han jisung'tan

Bu gün cumartesiydi. Az önce gelmiştik yarışmanın olucagi binaya. Hayran buluşmasından sonra ilk defa kamera önüne cikicaktik. Bu gün canlı yayın olucakti. Yarışma birincisi canlı yayında oylamalarla belirlenicekti. Bizim performansımız bilerek en sona bırakılmıştı. Amacı, zaten son zamanlarda yasadiklarimizla çok fazla ilgi çektiğimiz için hayranları bekleterek daha da heycanlandirmak reyting toplamakti. Bizimde işimize gelmişti aslında.

Sahneye cikmamiza son bir grup kalmıştı. Gösterileri gayet iddialı ve sasaliydi. Birincilige oynadıkları çok açıktı.

Gözlerimi gösteriden alıp yanımdaki uylere döndüm. Hepimiz mikrofonlarımızi alip kulaklıkları ayarliyorduk. Bir tek minho hyung en geride durmuş ellerini küçük bir çocuk gibi önünde birleştirmiş bizi izliyordu. Bizimle sahneye gelmeyi ne kadar istediğini anlayabiliyordum. Maalesef bu günlük mümkün değildi.

Onu neselendirmek için yanına gitmeye karar verdim.

Yanına geldiğimde yüzündeki buruk gülümsemeyle izlediği üyelerden gözlerini alip benimkilerle buluşturdu.

-oyle bakma hyung. Yakında sende bizimle geliceksin. Sadece bir kerelik.

-biliyorum ama yinede keşke gelebilseydim...

-cok değil en fazla dört beş gün sonra tekrar dans etmeye baslayabilirsin. O zamana kadar sabırlı olmayı dene.

(Yani saldırı üstünden yaklaşık 2-2,5 hafta geçmiş olucak)

Bir elimde mikrofonumu tutuyordum. Boşta kalan elimide minho hyungun omzuna koyarak hafifçe sivazladim. Yanin da olduğumu bilmesini istiyordum.

O an bir şey fark ettim. Bana yine o günkü gibi bakıyordu. Hayran buluşmasında, sahneye çıkmadan hemen önce... Sahne arkasında sarildigimiz o an. Gözleri tıpkı o günkü gibi parlıyordu.

​​​​​​Ben fark ettiğim bu detayla gözlerine baka kalırken aramizaki mesafeyi kapatıp kollarını sırtıma sardı. Omzunda olan elim hafifçe boynuna dolanmisti. Tıpkı o gunki gibi sarılıyordu bana.

Normalde birbirmize temas ettiğimizde heycanlanmazdim. Normaldi benim için. Ama bu sefer kalbim normalden daha da hızlı attı. Nedeni neydi?

Arkadan gelen uyarılarla birbirimizden ayrıldık. Bize son kez şans diledikten sonra gözlerime bakıp sıcacık gülümsemişti.

AKLİMDA GULUMSEMESİ VARKEN VE KALBİM BOYLE ATARKEN NASIL PERFORMANS SERGİLİYCEKTİM!!

Panik yapmamliydim. Adımız anaos edilirken derin derin nefesler aldım ve gözlerimi kapadım. Biraz daha sakinlestigimde sahne ışıkları bizim uzerimizdeydi...

Herşey mükemmel geçmişti. Minhonun bizi sahne arkasından izlemesi benim için büyük avantajdi. Eğer sahnenin önünde bizi izleseydi herşeyi batirabilirdim. Cünkü onu gördüğüm ilk an kalbim tekrar çarpmaya başladı. Bana neler oluyo?

​​​​​​Tum gösteriler bitmisti. Artık tüm yarismacilarin sahnede toplanicagi ve oylamalarin yapilicayi andaydik. Sahne çok kalabalıktı. Birbirini tanıyan tanımayan herkes selamlasiyor. Kazanan hakkında fikirlerini paylaşıyordu.

Sunucuların konuşmaya başlamasıyla herkes pür dikkat dinlemeye başladı.

Bu sefer minho hyung da bizimle sahnedeydi. Her zamanki gibi hemen yanımda duruyordu.

Oylamalar bittiğinde adımız salonda yankılandı. Çok şaşırmamıştık. Şüphesiz bu comebackimiz en dikkat cekeniydi. Kötü bir şekilde olsada...

Yüzlerce alkış eşliğinde Chan hyung verilen ödülü hemen yanında duran jeonginin ellerine bıraktı ve ona uzatılan mikrofonu aldi.

Şirket çok detaylı olmasada yeteri kadar açıklama yapmamizi sağlayan senaryolar vermişti bize. En azından içine yalan bilgiler katmadan, sadece bazi küçük detaylari saklayarak durumu anlatiyorduk staye.

Chan hyung sözlerini bitirince mikrofonu minhoya verdi. Şimdi tüm dikkatim ondaydi. Gözlerimi bir an olsun ayırmadan onu dinliyordum. Ona odaklanmıştım. İşte bu yüzden tehlikeyi fark edemedim.

Minho konuşmasını bitirince mikrofonu changbin hyunga uzattı. Changbin hyungun daha bir kaç cümlesini dinleyebilmistim ki sağ kolumda inanılmaz bir acı hissettim.

Aciyla istemsizce çığlık attigimda salondaki herkesin gözü benim üzerimdeydi.

Ani refleksle sol elimi acının olduğu yere bastırmıştım. Daha da çok acımıştı...

Gözlerimi koluma cevirdigimde kolumun tamamen kan içinde kaldığını gördüm. Kan mi?

Kesik çok yaniyordu. Çok aciyordu. Kan, stres ve korkudan başım dönmeye başlamıştı.

Etrafımda olup bitenleri algılamakta güçlük çekiyordum. Aciyla gozlerim dolmuş ağlamaya başlamıştım.

Minho hyung sesimi duyar duymaz yanıma koşmuştu. Bir eliyle kanamayı durdurmayı deniyor diğeriyle dusmemi engelliyordu. Bana seslendiğini ve bir şeyler dediğini duydum ama acıdan dolayı konuşamıyorum.

Sol tarafima geçip bir elini belime sardı. Beni de kendiyle birlikte sahne arkasına götürmeye başladı.

Sahne arkasında sağlık görevlileri olmalıydı. Burda olma nedenleri performans sırasında bir idolun anksiyete geçirmesi, bayilmasi yada düşüp incinmesi gibi şeylerdi. Kesinlikle kolundan bıçaklanmış bir idol daha önce gormemislerdi. Kimse görmemişti.

-----------

Lee minho'dan

Sözlerimi bitirip mikrofonu changbine uzattım. Onu dinlerken hemen yanımda acı dolu bir çığlık duydum. Başımı cevirdigimde cigligin sahibinin jisung olduğunu fark ettim. Yüz ifadesi bir şeylerin ters gittiğini anlatıyordu. Kesinlikle acı çekiyordu!

Gözlerim hemen eliyle tuttuğu koluna gitti. Kan icindeydi. Parmaklarından zemine damlayan kanı gibi gözlerinden de yaşlar damliyordu.

Hemen kesiğin olduğu yere elimle baskı uyguladim. Diğer elimle omzundan tuttum. Defalarca seslenip konuşmayı denedim ama çektiği açıdan dolayı bana bakamiyordu bile.

Onu böyle görmek dehşet vericiydi. Kesinlikle çok korkuyordum. Ona bir şey olmasından delisine korkuyordum.

Hafifçe sendelediginde hemen elimi beline attim. Etrafımizda muhteşem bir kaos vardi. Bunca karmaşanın arasında çocuklara seslendim.

-chan! Biri hemen ambulansı arasın. Birinizde biz gelene kadar arkaya gidip sağlık görevlilerini uyarsın.

Beni duymalariyla Chan menajerine ambulans cagirmasi için seslendi. Hyunjinde hemen sahne arkasına koştu.

Jisung kan kaybından ve acıdan sersemledigi için çok hızlı gidemiyorduk.

Tam bu sırada menajerimin salon kapısından dışarıya aceleyle çıktığını gördüm. Orda ne işi vardı. Çok takilmadim.

Şu anda bütün dikkatim ve odagim kollarimin arasında ki minik sincabimda olmaliydi. Önemli olan tek şey onun iyiligiydi...

-------------

İyi okumalar bebeklerimm >

Bölüm sonu

2 yorum