-Ne yapıyorsun burada?
-Bekliyorum.
-Kimi?
-Onu.
-O kim?
-Batı.
-O kim!?
-Bilmiyorum. O sadece Batı.
-Kızım delirdin mi sen? Beklediğin kişiyi neden bilmiyorsun?
-Bilmiyorum çünkü. Bilmemem gerektiğini söyledi.
-Kim kızım bu!?!
-Bilmiyorum!
-Gelince göreceğiz artık.
-Ben göreceğim. O benim gözlerime geliyor.
-Ne diyorsun kızım sen?
-Gider misin? Gelecek şimdi.
-Of of!
-Gel hadi Batı.
Gelsene.
Gel artık.
Bekliyorum.
Sadece benim gözlerim var burada. Gelebilirsin.
-Geldim Mavi.
-Hoş geldin.-
-Kimseye demedin, değil mi?
-Sadece adını söyledim.
-Sadece, değil mi?
-Sadece Batı. Bilmiyorum dedim.
-Teşekkür ederim. Ben kimse değilim zaten. Ben sadece Batı'yım.
-Emin misin?
-Ne oldu ki?
-İnsanlar sadece isimleri olmaz ki.
-Evet ama ben sadece ismimden ibaretim.
-Neden anlatmıyorum seni, neden anlatmıyorsun kendini?
-Öyle olmalı.
-Bunu gerektireni öğrenmek istiyorum. Dudaklarının bunu söylemesini istiyorum.
-Sakin ol Mavi. Bunu sana söyleyemem.
-Ama hani sen benim gözlerime aittin? Sen hani benim dudaklarıma, kollarıma aittin?
-Ben senin dudaklarına ait değilim Mavi!
-Ama öylesin.
-DEĞİLİM! Çıkar şunu kafandan. Ben senin dudaklarına ait değilim! Sen sadece göreceksin beni, o kadar!
-Ama, ama sen benim dudaklarıma ait olmalısın.
-Kes şunu Mavi! KES!
-Hayır. Kesemem. Öyle olmalısın.
-SUS!
-Ama konuşmamı sen söylerdin.
-Konuş, ama bu konu hakkında değil. Sana çoğu kez bunları anlatamayacağımı söyledim.
-Evet ama...
-Lütfen, ama yok.
-Olsa ne olur? Ama olsa ne olur?
-Cümlenin devamı gelir ve benim kalbim kırılır.
-Sen neden bana böyle davranıyorsun Batı?
-Çünkü sen diğerleri değilsin.
-O yüzden mi beni sevmiyorsun?
-Seni seviyorum ama bazen susmak gerekir.
-Ama konuşmak eğlencelidir.
-Bak Mavi, artık büyümeli ve bunu anlamalısın.
-Ben zaten büyüğüm. On beş yaş küçük mü?
-Öyle değil. Daha doğru düşünmen gerekiyor.
-Bunu yapamayacağımı sen söyledin.
-Ama şimdi yapmanı söylüyorum!
-O zaman sen bir yalancısın! Sözlerini değiştirenler yalancıdır!
-Ama ben değilim, ben yalancı değilim Mavi. Ben sadece seni ve kendimi korumak istiyorum.
-Ama korumak böyle bir şey mi?
-Evet, ben böyle koruyorum.
-Diğer insanlar?
-Diğer insanlar seni koruyamaz Mavi. Bunu aklından çıkar.
-Neden ama?
-Çünkü sen bana aitsin!
-O zaman dudaklarına da mı aitim?
-HAYIR!
-Ama öyle olmak istiyorum.
-OLAMAZSIN MAVİ!
-Bağırma.
-Bağırttırma.
-Sadece bir şey istedim senden.
-Her şey istenmez benden. Ben böyle bir insanım. Her şeyi yapamam.
-Neden ama?
-Çünkü ben her şey değilim. Her şeyi sadece her şey yapabilir.
-Her şey nerede Batı?
-O, dünyada bile değil.
-Yazık oldu.
-Kime?
-Onu gerçekten bekleyenlere.
-Kim onlar?
-Bilmem, ama bence birileri deli gibi her şeyi bekliyorlardır.
-Olabilir. İnsan her şeyi isteyebilir.
-Ama ben neden isteyemiyorum?
-Çünkü senin yanında ben varım ve ben her şeyin dünyada bile olmadığını biliyorum.
-Bu mantıklı oldu.
-O zaman bu konuyu kapat.
-Konu mu kaldı?
-Vardır.
-Mesela senin dudaklarıma ait olman.
-Mavi, çıkar şunu kafandan.
-Ama çıkmıyor.
-ÇIKAR! ÇIKAR DEDİM!
-Bağırma.
-Bağırttırma.
-Tamam.
