Ve nihayet beni Muğlaya götürecek otobüs hareket etti. Hava o kadar sıcaktı ki sanki kendi terimde boğulacakmışım gibi hissediyordum.
Otobüsün içi dışarıdan daha sıcaktı. Çünkü kliması bozulmuş. Otobüs hareket etti ama herkes şikayet etmeye başladı.
Arkadan bir ses "abi kese getir de hepimizi kesele burası hamama döndü" diye bağırdı.
Herkes şikayet etse de yapacak birşey yoktu. Biraz zaman geçtikten sonra ter kokusuda yayılmaya başladı. Hayatımda geçirdiğim en zorlu yolculuk buydu galiba. Sonunda bir petrolde mola verdik. Ben hava almak için otobüsten dışarı çıktım o esnada çarşaflı zayif bir kadın yanıma gelerek cebinden birseyler çıkardı ve
"Al bu leblebileri yolda yersin "diyerek zorla cebime soktu.
Tam teşekkür edecekken beni dinlemeden arkasını dönüp gitti. Çok garip bu kadın neden gelip bana leblebi verdi. Neden acelesi varmış gibi dönüp gitti. Neyse bunları düşünecek vaktim yoktu. Otobüs tekrar hareket edecekti biz hemen otobüse bindik. Bir saat kadar yolculuk yaptıktan sonra arkalardan biri İlker diye seslendi Arkamı dönüp baktım ama bana sesleneni göremedim Sıcaktan bunalmıştım, galiba ben yanlış duydum diye düşündüm Ve tekrar önüme döndüm. Bari uyuyayım yoksa bu yolculuk bitmez diye düşünerek gözlerimi kapadım Tam o esnada gene İlker diye bir ses duydum Bu sefer yanlış duymadım biri bana sesleniyordu. Kim bana İlker dedi diye sorduğumda kimse ses çıkarmadı yerime tekrardan oturdum tam uykuya dalacakken arkamdaki koltuktan iki el çıkarak boğazıma yapıştı. Beni arkadan boğmaya çalışıyordu. Bir yandan ellerinin kokusu burnumu yakıyordu. Sanki çürümüş et gibi kokuyordu. "sıra sana geldi" diye bir kadın kulağıma defalarca fısıldadı. Ben artık boğulmak üzereydim Boğazımı o kadar çok sıktıki başım gövdemden kopacak sandım Zor nefes alıyordum. Bir anda derin bir nefes alarak oturduğum koltuktan yere düştüm.
Yanımda oturan amca
" iyi misin oğlum" dedi
Bende
"İyiyim amca sadece derin bir uykuya dalmışım" dedim
Uyanmıştım ama boğazımda hala acı hissediyordum ayrıca o kokuda burnumda duruyordu. Aksam olmuştu Artık yolculuğumuzun sonuna yaklaşıyorduk Gene bir yerde mola vermek için otobüs durdu. Bende hava almak için otobüsten indim. Aklıma bir önceki molada bana leblebi veren kadın geldi. Elimi cebime attım elime yumuşak bir şeyler geldi. Hızlıca elimi cebimden çıkardım birde baktım bunlar leblebi değildi. Kıpır kıpır solucanlar avcumun içindeydi. Hemen fırlattım ve otobüse bindim. Aklım çok karıştı artık korkmaya başladım. Bir yandanda pişmanlık duymaya başladım. Keşke babamı dinleseydim Ama artık çok geç yola çıkmıştım
(Devamı gelecek)