Pekala, yine yağmurlu bir güne uyandım. Daha doğrusu uyandırıldım. Lena'nın sabırsızlığı beni uyandırdı. Büyük bir isteksizlikle ebeveyn banyoma girdim yüzüme birkaç defa soğuk su çaptıktan sonra hala ayılmamıştım. Dişimi fırçaladım, keskin nane kokusu dahi benim uykumu açmaya yetmedi. Ardından banyodan çıktım. Üzerimi giyinmeye başladım; beyaz kazak, siyah pantolon, altın ve üzerinde adım yazan kolye, siyah uzun bir palto. Ayağıma da kısa siyah botlarımı giydim. Aşağı indiğimde, Lena çoktan oradaydı, beni bekliyor bir yandan da telefonundan birşeye bakıyordu.
— Ne yapıyorsun Lena?
— Seni bekliyorum... Kahvaltı için bir yer arıyordum şey...
Büronun hemen yan tarafında bir kahvaltı salonu var eğer istersen...
— Yağmurlu bir havada gitmek için uygun mu?
— Öyle olduğunu sanıyorum. Gel benimle...
Lena'nın beşine takıldım, elimizden geldiğince hızlı bir şekilde arabaya bindik, sırılsıklam olmuştuk. Arabayı Lena kullanıyordu. Onun yüzüne baktım, gözleri farklı görünüyordu. Sorduğumda bu gün lens taktığını söyledi. Kahvaltı için düşündüğümüz yere geldik. Lena avakadolu tost tercih ederdim ben, porridge yani yulaf lapası tercih ettim. Yarım saat sonra yeniden arabadaydık. Kahvaltıdan sonra Lena americano içerken bende sıcak çikolata içiyordum.
— Geldik!
Ardından büroya girdik. İçerisi buz gibiydi ve ışıklar yoktu.
— Kate, ben kombiyi bulup açacağım istersen sende ışıkları ayarla.
— Eh bien!?
..........
Bu gün yorucu geçtiğinden (en azından benim için, zira Lena günün sonunda hiç yorgun gözükmüyordu.) defteri yazmaya devam edemedim.