"Hyunjin? Senin ne işin var burada?"
"Ne demek ne işim var? Gelemem mi yani?"derken odanın her bir santimini inceliyordu. Bir anda tam karşımda,bir adımlık mesafemde durarak sorusunu değiştirdi.
"Lee Know nerede?"
Elimle pencereden sahayı işaret ederken cevap verdim.
"Sahada. Antrenman yapıyor."
Gözleri bir süre sahayı buldu. Ardından kollarını birbirine bağlayarak yeniden bana döndü.
"Sen de burada onu mu izliyordun?"
"Evet. Öyle yapıyordum."
"Burası bir dans odası. Basketbol izlemek için değil,dans etmek için. Eğer basketbol izlemek istiyorsan tribünler işte orada. Oraya oturup izle."
"Tamam ya,ne kafa ütüledin? Biz bilmiyoruz sanki. Hem... Sen neden buraya geldin? Hani dans odası ya? Sana göre sadece dans etmek için olan oda. Bir dakika...Dans mı etmek istiyorsun yoksa?"
Aklıma son anda gelen şeyle gülümseyerek ondan bir cevap bekledim. O da gülümsedi.
"Edemem mi?"diye sordu. Sorusuna anında soruyla karşılık verdim.
"Edebilir misin?"
"Yapamayacağımı mı düşünüyorsun?"
"Bilmem,yapabilir misin?"
"Görmek ister misin?"
"Hmm... Neden olmasın? Ama sen... Cidden yapabileceğine emin misin?"
"Gözlerinle gör bakalım. Hadi,gönder bir şarkı." dedi ve ciddi ciddi ilerleyerek ayna karşısındaki yerini aldı.
Ben şaşkınlıkla ona bakarken başını benden tarafa doğru çevirdi ve;
"E hadi,ne duruyorsun?"diye sordu.
Gerçekten ciddiydi. Şaşkınlık içerisinde aralanan ağzımı güçlükle kapatabildim. Aklıma... Sinsi fikiler geliyordu.
Yine gülümsedim ve aynada kendisine bakan Hyunjin'e bakarak sordum.
"Kendine çok güveniyor gibisin. Buna emin misin Hyunjin?"
"Evet,eminim. Aç bakalım bir şarkı."
"Pekâlâ,açıyorum bak."
"Aç."
Kendisi kaşındı. Daha çok gülümsedim. Gülümserken müzik sistemimizin yanına yaklaştım ve müziklerimize bir göz gezdirdim.
Elim birinin üzerinde durdu. Hazırda bekleyen Hyunjin'e yeniden bakarak sinsi sinsi son defa sordum.
"Açıyorum bak,ona göre."
"Aç."
"Açtım."dedim ve başlattım.
"Twice~TT" şarkısı tüm odayı doldurmaya başladığında Hyunjin sertçe bana döndü.
"Yah!"
"Ne? Şarkı aç dedin ben de açtım işte."dedikten sonra kahkaha atmama engel olamadım. Sesli sesli gülüyordum şimdi.
"Hayatta olmaz. Erkeklik gururumu tamamen ayaklar altına sermek olur bu."
Kahkahalarım arasında güçlükle;
"Neden? İki kıvırtacaksın sadece." dedim ve gülmeme devam ettim. Hyunjin'i bu şarkıyla dans ederken göremesem de aklımda canlanmasına engel olamamıştım. Onu öyle düşünmek bile yetiyordu.
"Yah! Gülme. Gülme dedim sana. Hayatta öyle bir şey yapmayacağım. Doğru düzgün bir şarkı aç Yeon Soo. Mümkünse şimdiki gibi kız değil,bir erkek grubunun şarkısı olsun."
"Ama neden? Bence kız gruplarının şarkıları da gayet güzel ve yetenekli. Hem... Üstelik bu bir cesaret işi. Eğer sen bir erkek olarak bir kız grubunun şarkısını yapmak istemiyorsan sende cesaret denen bir şey göremem ben. Kusura bakma."
"Öyle mi düşünüyorsun?"
"Kesinlikle,öyle düşünüyorum."
Bir an düşünür gibi oldu. Sonra yine bana dönerek bağırdı.
"Yah! Beni oltaya getirmeye çalışıyorsun değil mi?! Yemezler Yeon Soo-sshi(Yeon Soo Hanım)!"
Gerçekten yemedi. Gülmemi bastırmaya çalıştım ancak başaramadım. Bir süre sonra o da gülme seansıma katıldı. Ancak... Benden daha çabuk bastırabildi.
Yanıma doğru geldi.
Tebessüm ederek bana elini uzattı. Uzattığı ele kaşlarımı çatarak baktım. Neden uzattığını bilemiyor, tahmin edemiyordum çünkü.
"Eğer bana eşlik edersen yaparım. Seninle beraber... Dans ederim."
"Sen... Yine ciddi misin?"
"Evet,ciddiyim. Maksat eğlenmek değil mi? Uzun zamandır ciddi anlamda böylesine eğlenmemiştim. Hadi gel,dans edelim. Hem de Twice eşliğinde. Ama... Bu konudan bir başkasına bahsedersen..."
"Bahsedersem... Ne yaparsın?"
"Seni öperim."
