SOYTARILAR TAHTI

Ben, binlerce güneşin doğuşunu ve batışını tek bir nefeste izledim. Sizin 'tarih' dediğiniz o kanlı nehir, benim gözümde sadece kurumaya mahkûm bir damladır. Şimdi bakıyorum da... Heran’ın o soğuk mavi taşları üzerinde yine aynı oyun sergileniyor. Oynayın çocuklarım, oynayın. Tahtın iplerini tuttuğunuzu sanın. Ancak unutmayın; ipler yukarıya, hasatçının parmaklarına uzanıyor. Ve perde kapandığında, ne tacınız kalacak geriye, ne de o sığınmaya çalıştığınız mabetleriniz. Sadece, sessizliğin içine gömülen bir hıçkırık...