---
**Gece 01:40 - Villa, Havuzun Arkasındaki Eski Misafir Evi**
Ada ve Kıvanç gizlice dışarı çıkmıştı. Herkes uyuduktan sonra bahçeden geçip eski misafir evine gitmişlerdi. Oda loş ışıkla aydınlanıyordu. Sadece dışarıdan sızan ay ışığı ve küçük bir abajur vardı.
Kıvanç kapıyı kapatır kapatmaz Ada’yı duvara yasladı. Elleri kızın belini sıkıca kavramıştı.
Kıvanç: (kalın ve derin bir sesle)
Bütün gün seni izledim… İkizler sana bakarken içim içimi yedi.
Ada: (nefes nefese, mavi gözleri parlayarak)
O zaman neden bu kadar geç kaldın?
Kıvanç cevap vermedi. Dudaklarını Ada’nın dudaklarına sertçe bastırdı. Öpücük aç ve tutkuluydı. Ada kollarını Kıvanç’ın boynuna doladı, parmaklarını saçlarına geçirdi.
Öpücük derinleşti. Kıvanç Ada’nın alt dudağını ısırdı, kız hafifçe inledi. Ellerini Kıvanç’ın geniş sırtında gezdirdi.
Kıvanç: (dudaklarını kızın boynuna indirerek)
Sen çok tehlikelisin… 18 yaşındasın ve beni böyle delirtiyorsun.
Ada: (nefes nefese, inleyerek)
O zaman delir… Beni istiyorsan al.
Kıvanç Ada’yı kucağına aldı ve yatağa taşıdı. Üstüne çıktı. Elleri kızın vücudunda dolaşıyordu. Boynundan göğüslerine, oradan beline indi. Her dokunuşu daha ateşliydi.
Ada Kıvanç’ın tişörtünü çıkardı, kaslı vücuduna hayran hayran baktı ve tırnaklarını sırtına geçirdi.
Ada: (fısıltıyla)
Kıvanç… seni istiyorum.
Kıvanç kızın kulağına eğildi, sıcak nefesi Ada’nın tenini yaktı:
Kıvanç:
O zaman alacağım… Ama yavaş. Bu gece tamamen benimsin.
Dudakları tekrar birleşti. Bu sefer öpücük daha vahşi, daha aç ve daha tutkuluyddu. İkisi de nefes almak için ara veremiyordu. Kıvanç Ada’nın boynunu öperken kızın inlemeleri odayı dolduruyordu.
Ada: (titreyen sesle)
Kimse… bizi duymasın…
Kıvanç: (gülümseyerek)
Duysunlar… Artık saklanmayacağım.
---
**Sabah 04:12**
Ada, Kıvanç’ın kollarının arasında yatıyordu. Saçları dağılmış, dudakları şişmişti. Kıvanç ise kızın saçlarını okşuyordu.
Ada: (mutlu ama endişeli)
Emir ve Alp… öğrenirse çok kızarlar.
Kıvanç: (soğuk ama kararlı)
Bırak kızsınlar. Sen artık benimsin. İkizler ne kadar uğraşırsa uğraşsın, bu değişmez.
Ada doğrulup Kıvanç’ı uzun uzun öptü. Öpücük yeniden alevlenmeye başladı.
Ada: (dudaklarının arasından)
O zaman bir kez daha… benim ol.
Kıvanç gülümsedi ve Ada’yı kendine çekti.
---
**Bölüm Sonu**
---