**Ertesi Akşam - Villa Bahçesi**
Ada, Defne ile birlikte bahçede oturuyordu. Elinde Emir’in aldığı kolye ve Alp’ın aldığı bileklik vardı. İkisini de inceledi.
Defne: (meraklı)
Ee? Hangisini daha çok beğendin?
Ada: (iç çekerek)
İkisi de çok güzel… Ama sorun bu değil. İkizler de çok yakışıklı ve ilgililer. Ama Kıvanç… onun yanında kendimi daha farklı hissediyorum.
Defne:
Abi bayağı yaşlı sayılır (27). İkizler ise tam senin yaşında. Ama ikizler de manyak gibi rekabet ediyorlar şu aralar.
---
**Havuz Kenarı**
Emir ve Alp Ada’yı bekliyordu. İkisi de ayrı ayrı konuşmak istiyordu.
Emir (daha soğuk ve kendinden emin olan):
Ada, seninle yalnız konuşabilir miyiz?
Ada:
Tabii…
Emir onu havuzun diğer tarafına götürdü.
Emir: (gözlerinin içine bakarak)
Seni ilk gördüğüm günden beri aklımdan çıkmıyorsun. Kıvanç abimdir ama o senden 9 yaş büyük. Ben seninle aynı yaştayım. Seninle daha iyi anlaşabiliriz. Bana bir şans ver.
Ada: (utangaç)
Emir… Sen çok çekicisin ve ciddisin. Ama…
Tam o sırada Alp yaklaştı.
Alp: (gülerek ama biraz kıskanç)
Abi, sırayla konuşuyoruz sanıyordum. Ada, ben de seninle konuşmak istiyorum.
Alp Ada’nın elini tuttu.
Alp:
Ben Emir kadar ciddi değilim ama seni gerçekten çok beğeniyorum. Seninle eğlenmek, gülmek, her şeyi yaşamak istiyorum. Bana da şans ver.
Ada ikisinin arasında kaldı. Yüzü kızarmıştı.
Ada:
İkiniz de çok iyisiniz… Ama ben… Kıvanç’ı daha çok beğeniyorum. Özür dilerim.
Emir ve Alp aynı anda dondu kaldı.
Emir: (soğuk)
Kıvanç mı?
Alp: (şaşkın)
Ciddi misin?
Ada:
Evet… Onun yanında daha güvende hissediyorum. Siz ikiniz de harikasınız ama… kalbim ona kayıyor.
---
**Gece - Kaan’ın Odası**
Kıvanç babasının odasına girdi.
Kıvanç:
Baba… Ada denen kız var ya. Bana ilgi duyuyor. İkizler de kızı çok beğenmiş. Ne yapayım?
Kaan: (içki kadehini çevirerek)
Ada güzel kız. Ama 18 yaşında. Sen 27’sin. Aile içinde sorun çıkmasın diye temkinli ol. İkizler de senin yeğenlerin. Onları kırma.
Kıvanç:
Peki ya ben de kızı beğenirsem?
Kaan: (gülümseyerek)
O zaman rekabet ederiz… Aile içinde.
---
**Bahçede Gizli Buluşma**
Ada ve Kıvanç havuz kenarında yalnızdı.
Kıvanç:
İkizler sana hediye almış. Benden ne istiyorsun Ada?
Ada: (yaklaşarak)
Seni istiyorum. Onlar iyi çocuklar ama… sen daha olgunsun. Daha güçlü duruyorsun.
Kıvanç Ada’nın beline elini koydu ve yavaşça kendine çekti.
Kıvanç:
O zaman yavaş ilerleyelim. Bu ailede acele etmek tehlikelidir.
Ada gülümsedi ve Kıvanç’ı öptü.
Tam o sırada Emir ve Alp uzaktan onları izliyordu.
Emir: (yumruğunu sıkarak)
Bu iş burada bitmedi.
Alp:
Kesinlikle bitmedi abi.
---
**Bölüm Sonu**
---