Büyük yok oluş hem şeytanları birliğe zorlamıştır hem insanları. Asami'nin kaderi bu olayla yazıldı, Riko bu yüzden bu dünyaya geldi, Sefiros ve diğer şeytanlar bu olay yüzünden insanlığa kin güdüyor.
Her şey sona erdiğinde sonunda Asami ile Riko rahatlamıştı. Riko, şifa çadırında yatan Asami'nin yanından bir saniye bile ayrılmamıştı.
Riko gelecekte neler olacak bilmiyordu ama bildiği tek bir şey vardı, şuan yanında durduğu kız yıllarca kendisinin bulunduğu durumda gibiydi.
Çaresiz, saf ve birine muhtaç. Aynı Riko'nun olduğu gibi...
Bir ses duydu ve oturduğu sandalyede eğildiği pozisyondan dik pozisyona geçerek Asami'ye baktı.
Henüz uyanmamıştı ama ses çıkarıyordu, biraz daha yaklaştıktan sonra sözlerini anlamaya başladı.
"Yemin ederim, anne."
"Gitmeyin..."
"En güçlü..."
"Seni seviyorum."
"Riko, Riko, Riko!!!"
İlk başta 'seni seviyorum' cümlesinden sonra, kendi adını duyunca, yanlış anladı ama sonra bağırınca bunun aşk itirafı değil savaş psikolojisi yüzünden olduğunu anladı.
Büyük ihtimal rüyasında yine ölümle karşı karşıyalar ve Riko için endişeleniyor.
Riko "Sen de haklısın ki, sürekli bir mücadele sürekli bir mücadele, bunları sona erdirebilecek gücü isterdim..."
Bu andan bir kaç saniye sonra içeri Elena girdi.
Elena "Hala bir gelişme yok mu?"
Bunu söylerken kendisi topallaya topallaya yürüyordu.
Riko "Ne zaman bu, işkence, sona erecek?"
ve ardından ekledi
"Söylesene Elena..."
Elena da umutsuzdu ama artık sürekli depresif durmamak gerektiğini düşünüyordu.
Elena "Söylesene Riko şimdilik bunları düşünmeyi bırakıp, ruhumuzu tazelemeye gidelim mi? Senin de Asami'ninde buna ihtiyacı var."
Riko "Şuan Asami'yi yalnız bırakmam en azından gözünü açana dek."
Elena biraz kıskanmıştı ama saklamaya çalışıyordu.
Elena "Tamam ama şuan Asami uyanık olsaydı, senin gitmen için ısrar ederdi. O da biliyor ki ikiniz de çok zor şeyler atlattınız."
Riko bir yanı yani kalbi Asami'nin yanında kalmak istese de aklıda dışarı çıkmasına ihtiyacı olduğunu söylüyordu.
En sonunda dışarı çıkmada karar kıldı.
Uzun süredir sürekli olaylar yaşadığı için içinden bir ses rahatlamaması gerektiğini söylüyordu.
Elena "Söylesene Riko Asami ile nerede tanıştın?"
Riko'nun içini bir gülümseme edası tuttu aynı zamanda yüzü de mutlu bir ifade aldı.
Riko "Aslında çok uzun bir zaman değil, Necronomicon akademisi için girdiğimiz sınav günü karşılaştık."
Elena "Hee¿"
Riko "İlk karşılaşmamız pek tatlı değildi ki birbirimizin adını bile bilmiyorduk ama sonra birbirimizi arayıp ormanlıkta birbirimizi koruyunca aramız düzeldi desem yeridir."
Elena "İlk karşılaşmanız tatlı değilse neden birbirinizi aradınız ki?"
Aslında Riko o anda Asami'yi aramıyordu, o an sadece şeytanın yönlendirmesi sayesinde o ormanlığa gitmişti. (Tabi kolye için arıyordu ama o an değil.)
Asami ise gerçekten Riko'yu arıyordu.
Riko "Sanırım kaderlerimiz birbiri ile çakışıyordu."
Elena içinden 'Hmm ama bu çok açık bir cümle, şimdi senin Asami hakkında ne düşündüğünü nerden anlıcam...' dedi.
Gezerlerken etrafta ki manavları görmüşlerdi.
Elena'nın karnı ise tam o anda guruldadı. Bu onun için çok utanç verici oldu bu yüzdende yaptığı hareket, ellerini gözünü kapatacak şekilde yüzüne götürüp, parmak araları ile görme payı açtı.
Riko tebessüm etti.
Riko "İstiyorsan birlikte bir şeyler atıştırabiliriz."
Elena bunu duyduğuna çok mutlu olmuştu. Yemek yiyeceklerine değil, yemek yiyeceklerine mutlu olmuştu.
(Virgülden sonraki cümle aynı yazıldı ama anlamı 'birlikte yemek yiyeceklerine' budur.)
İkisi birlikte bir restorana girdiler sonrasında cam kenarında olan masaya oturup, siparişlerini verdiler.
Elena "Ş-şey..."
Riko "Ne oldu? Yemeğinde bir sorun mu var?"
Elena'nın yüzü kızarmıştı.
Elena "Böyle yemek yemek ne güzel değil mi? Sanki... sanki bir çiftmişiz gibi."
Riko gülerek "Evet sanki evlenmişiz ya da liseli sevgililer gibi gözüküyoruz."
Riko dediği cümlenin karşı tarafı, ne kadar utandırdığını bilmeden, söyledi.
Şuan Elena iki kat daha kızarmıştı ve Riko aynı Asami'de olduğu gibi, elini Elena'nın alnına koydu.
Riko "Siz kızlar çok kolay hasta oluyorsunuz." dedikten sonra "Böyle anlaşılmıyor." diyip elini geri çekti ve alnını bu sefer Elena'nın alnıyla birleştirdi.
Riko'nun yüzü Elena'ya çok yakındı ve bu Elena'da artık sınırlarını dolduran hareket oldu.
Elena hızlıca kalkıp "Ben bir lavaboya gidiyorum." dedi ve ardından koşarak lavaboya gitti.
Geri döndüğünde rahatlamış gözüküyordu.
Riko hiçbir şey anlamadığı için ne olduğunu sormadı.
Birlikte sohbet ederek yemeklerini yediler.
Riko "Hesabı alabilir miyiz lütfen?"
Hesap geldiğinde Riko bir tık şaşırmıştı, nedense yediklerinin üç katı bir ücret istiyorlardı.
Riko "Sizde her zaman fiyatlar yüksek miydi?"
X "Üzgünüm efendim, ne yazık ki bir hafta önce olan fiyatın üç katı bir ücret talep ediyoruz."
Riko "Neden?"
X "Bilmiyor musunuz?"
Riko "Neyi?"
X "Tüccar arabaları bir aydır, özellikle iki haftadır. Sürekli olarak canavar saldırısına maruz kalıyor. Bu yüzden de bu olumsuzluk, fiyatlara yansıyor."
Elena "Gerçekten de son haftalarda sürekli olarak şikayetler arttı."
Riko "Neyse Elena, sen beni dışarıda bekle ben ödeyip geliyorum."
Elena mutlu mutlu dışarı çıktı.
Riko kapıyı kapattıktan sonra dışarıda onu bekleyen Elena'ya döndü.
Riko "Şimdi ne yapıyoruz?"
Elena "Bilmiyorum ama sadece gezmemiz bile çok iyi olur."
Riko ile Elena yürümeye başladı.
Günbatımı ikisinin yürüdüğü yoldan çok net gözüküyordu ve hoş bir ortam yaratıyordu.
Riko "Elena."
Elena "Efendim, Riko."
Riko "Elena, sen Necronomicon akademisinde miydin?"
Elena "Evet, bir şey mi oldu?"
Riko "Hiç, aslında bir şey olmadı. Sadece akademinin giriş sınavı sonuçları ne zaman açıklanacak merak ediyorum."
Elena "Geçen yıl bugün belli olmuştu."
Riko "Peki nasıl haberiniz oldu?"
Elena "Bizim bir şey yapmamıza gerek yoktu, bir anda önümüzde kabul edilme mektubu ile karşılaştık."
Riko bir tık şaşırmıştı.
Riko "Nasıl yani, direk karşına mı çıktı?"
Elena "Evet, bu bir büyü. Sen testte neden kan verdiğini düşündün mü?"
Riko "Sağlık kontrolü için değil miydi?"
Elena "Tabikide hayır, şapşal."
Elena'yı gülme tutmuştu. Gülerken çok tatlı bir ifade alıyordu ama Riko ona karşı bir şey hissetmiyordu.
Riko "Neyse artık dönsek iyi olur. Asami'de uyanmıştır."
Elena "Evet, bence de artık dönmeliyiz."
İkisi birlikte Asami'nin yattığı yere gitmişlerdi. Karşılarında Asami'yi görmeyince, onun yerine başkasını görünce ikiside savaş pozisyonunu almıştı.
Riko "Sen kimsin ve Asami nerede?"
Rei telaş yapmıştı ve Asami'nin yatağından kalkamadan, takılıp yere yapışmıştı.
Hem Riko hem Elena normal pozisyona geçip karşılarında duran kişinin zararsız olduğunu düşünmüştü.
Rei yapıştığı yerden kalktığı zaman Riko kızı seçmelerden anımsadı.
Riko "Sen seçmelerde gördüğüm kızsın. Burada ne işin var?"
Elena "Seçmeler mi?"
Rei "Evet ben seçmelere katıldım, beni hatırlaman mutlu etti, en azından kendimi gösterdiğimi anlamış oldum."
Rei ekledi
"Ben seni çıkartamadım sen de mi katılmıştın?"
Riko, kendi hatırlanmadığı ya da göze çarpmadığı için hayal kırıklığına uğramıştı.
Riko bir süre cevap vermeyince Rei konuşmaya devam etti.
Rei "Asami yeni uyanmıştı, sanırım şuan duş alıyor."
Rei gelen iki kişiyi gözden geçirdi. Erkek olan nedense Asami'nin anlattığı kişiye benziyordu, kızı ise ilk kez görüyordu.
Rei şüphelenip sordu
"Siz nereden tanıyorsunuz? Özellikle sana soruyorum çocuk!"
İşaret parmağı ile Riko'yu sert bir şekilde işaret ederek.
Ikiside bu anı soru karşısında şaşırdı.
İlk olarak Riko olan bazı durumları anlattı.
"İşte yumruğu yedikten sonra yerdeki kolyeyi gördüm..."
"Onu aradığım zamanın içinde, bir yaşlı bana bir işim için yol tarifi..."
"Aslında o yol tarifi veren beni tuzağa..."
"Aynen şeytanmış..."
"Sonra sorgulandık..."
"Benim tutuklandığımı duyduğu için..."
"Evet çok hoş bir kı..."
"Her yer yıkıldığında..."
Bu konuşma sona erdiğinde Elena'da hikayesini anlattı.
Rei "Hmm, demek böyle oldu. Ne şanslısınız ki hepiniz sağ salim hayattasınız."
Rei bir anda Riko'ya dönerek
"Beni dinle Riko, sakın bir daha Asami'yi tehlikeye atma. Başına gelen tüm olayların kökünde sen varsın."
Bu cümlenin hemen ardından, Asami içeri girdi.
Çok güzel giyinmişti.
Giydiği eteğin bitiminde olan kırmızı fırfırlar, üstüne açık kahverengi boğazlığı olan kazak ile çok uyumlu ve onu çok tatlı gösteriyordu.
Riko büyülenmiş gibi bakarken istemeden de olsa kızarmıştı.
Asami "Öyle deme Rei, bir kere zarar görmekten korksam veya istemesem bu güne kadar beni büyüten ve koruyan aileme saygısızlık etmiş olmaz mıyım?"
Bir daha ekledi
"Hem istemesem hiç seçmelere girmezdim, bunun için Riko'yu suçlayamayız."
Rei yaptığı hatanın farkına varmıştı ki Riko'ya dönüp
"Özür dilerim Riko, sanırım suç sende değildi."
Riko sorun değil anlamında gülümsedi ve ardından
"S-sen iyisin değil mi?"
Yavru köpek bakışıyla sormuştu bu soruyu.
Asami bicepsini sıkarak
'Bak ne kadar iyiyim gördün mü? Lütfen artık benim için endişelenme, üzülme.' demiş oldu.
Asami konuyu değiştirdi.
"Bu arada etraf enkaz içerisinde, insanlar nasıl çok fazla ölü var mı?"
Riko "Ne yazık ki, hayatın acı gerçeği, her bir sayının bile çok değerli olmasına rağmen baya yüksek bir sayıda.
Riko ekledi
"Ama normalleşmeye geçilmeye çalışıyor. Bazı manavlar, bazı dükkanlar, bazı restoranlar açık ve güzel yemek yapıyorlar."
Eyvah! Riko sıçtı. Yanlışlıkla ağzından kaçırdı, şimdi Asami sinirlenecek.
Asami Riko'nun düşündüğü gibi yapmadı.
Gülümsedi ve
Asami "Herkesin biraz hava değişikliğine ihtiyacı var. İyi yapmışsınız ama bir dahakine ben de gelirim tamam mı?"
Riko gözleri dolmuştu.
"Sen iste yeterki diyip Asami'nin elini tuttu."
Asami bu hareketten sonra baya kızardı. Ateş derecesi kırk beş oldu gibi gözüküyordu, utançtan duramadı Riko'ya bir sol kroşe ("Hyaaaaa" bu yumruğu atarken) attı.
Aralarında belli bir süre geçtikten sonra
(Sohbet, eğlenceli aktiviteler vb.)
Önlerinde bir zarf belirdi.
Zarfın ön yüzünde Necronomicon akademisi simgesi vardı.
Rei "Bu nedir"
Elena burda söze girdi ve
"Bu Necronomicon akademisinden olmalı, seçilmişleri ve seçilmemişleri böyle açıklıyorlar."
Asami "Aaa ne güzel bir uygulamaymış."
Asami "Bir dakika sen nereden biliyorsun bunu?
Riko söze girdi
"Eee Elena, Uruma'nın ekibinden hatırlamıyor musun?"
Asami hatırlamış şekilde ifade alıp
"Aaa doğru ya, Uruma'nın ekibinde olduğuna göre mecburen okuldada kaydın olması gerekiyor."
Elena ağzını buzuşturarak
"Nedense bunu 'Okulda olmanı istemiyorum' iç güdüsüyle söylemişsin gibime geldi."
Riko zarfı ilk açan oldu ve kabul edildiniz yazısını gördü.
Birlikte mutlu olmuşlardı.
Riko'nun çoktan okula kabul edildiğini görünce Asami'yi kızdırmak için.
Elena "Normalde çok daha uzun zaman sonra, kabul edilenlere zarf gönderilir acaba siz kabul edilmediniz mi?" diye sorar Asami'ye dönerek.
Asami hariç hiç kimse gönderme yaptığını anlamamıştı.
Riko "Yok ya, bence Asami'de okula kabul edilmiştir. Eğer edilmediyse onsuz okul hiç eğlenceli olmaz."
Bu cümleyi elini kafasının arkasına götürüp saçını kaşıyarak, gözleri kapalı şekilde söylemişti.
Asami Riko'nun direk olarak onu desteklemesine sevinmiş ve Elena'ya 'gördün mü?' dercesine sırıtmıştı.
İkinci zarfını açan ise Rei olmuştu.
Rei "Aman Tanrım, Aman Tanrım!"
"Seçilmişim!!!" diye haykırdı.
Riko "Zaten senin seçilmemen tuhaf kaçardı."
Riko ve Asami aynı anda katılırcasına kafalarını salladılar.
Son olarak Asami açacaktı.
Dikkatli ve tedirgin bir şekilde zarfın yapışkanını çıkardı, zarfın ağzını açtığında içerideki Necronomicon onama kağıdını aldı.
Gözü kapalıydı bunu yaparken, kağıdı çıkardığı zaman gözünü biraz açtı. Kağıdın alttaki ucunu gördüğü zaman bir daha açtı, en son ise tamamen açtı ve ne görsün, seçilmiş.!.!
'Yaşasın' diye bağırarak Riko'ya sarıldı...
Riko kıpkırmızı diğerleri ise şapşaşkındı.
Heyecana kapılarak bir anda sarılmıştı ve anladığı gibi geri çekildi. Biraz utanmış bir şekilde konuyu değiştirdi.
Asami "Şey seçilmişim sadece... ondan yani, yoksa tabi bilerek yapmadım..."
-Gerçekten de bilerek yapmadı sadece biraz fazla heyecana kapıldı.-
Riko'da konunun kapanmasını istediğini anlatmak için konuştu;
Riko "Neyse o zaman yarın hep birlikte akademiye gidelim. İlk gün olduğu için birlikte olursak daha kolay ve hızlı geçer."
Ortak olarak bu düşünceye katıldılar ve dağıldılar.
--Yarın olur--
Riko kalktığı gibi hanın yemek bölümüne iner. Güzel bir çaylı kahvaltı yapar, sonrasında ise duş almaya gider.
Soğuk duşun ardından akademide giyeceği kıyafetlere karar verir.
-Akademi'de istediğin kıyafeti giymekte özgürsün sadece akademinin verdiği siyah yonca armalı deri ceketi giymek zorunlu, bu ceketi ise ilk gittikleri zaman verecekler.-
Beyaz spor ayakkabı ile gri dar pantolon, üstüne ise sıfır beden ölçüsünde beyaz sıfır kol, kıyafetler giydi.
Riko "Sonunda hazırım." dedi dişlerini fırçalaması bittiğinde.
Yolda giderken Elena ile karşılaştı.
Riko "Ah Elena! Sen de mi bu yol üzerinde gidiyorsun?"
Elena "Evet, sen nereden geliyorsun?"
Riko bu sorudan sonra kaldığı hanın güzergahını anlattı.
Elena "Nasıl yani orada mı kalıyorsun? Orası çok sıkıntı bir yer. Eğer istiyorsan bir süreliğine... b-benim evimde kalabilirsin." -yüzü kızarır-
Riko çok iyimser olduğu için Elena'ya teşekkür eder ve kalma teklifini şimdilik reddeder.
Riko "Eğer bir sorunla karşılaşırsam, teklifini gözden geçiririm."
Riko "Şimdilik hanımda kalayım."
Bir süre yürüdüler ve Necronomicon akademesine vardılar.
Riko "Ne zaman görsem yeniden büyüleniyorum, bu akademi çok güzel."
Elena bu sözleri ilk kez duyuyordu çünkü birinin okulun yapısına güzel dediği pek rastlanır değil.
Elena "Evet, uzun süre mimarlar yapımında uğraştılar. Nereden bakarsan bak, yapı sonsuz işareti şeklini alıyor."
Riko Elena'ya döndü ve yüzüne baktı.
Elena "Bir şey mi oldu? Yüzümde bir şey mi var?"
Riko "Yapısından değil..." bunu çok kısık bir ses ile söylemişti.
Elena "Efendim? Duyamadım."
Riko bir tık ses düzeyini arttırdı ama Elena yine duyamadı.
Riko somurtmasını sonlandırdı ve Elena'ya karşı gülümsedi.
Riko "Neyse ne, boşver. Hadi gidelim."
İkisi de konuşmayı sonlandırdı ve oditoryuma girdiler.
Riko "Bu oditoryum amma büyükm-"
Riko "Aaa Asami!, AAsamiiii!" diye bağırdı.
Asami son seslenişinde Riko'yu duydu ve arkasını dönüp Riko'nun yanına geldi.
Onunla birlikte Rei'de gelmişti.
Asami "Sen Elena ile birlikte mi geldin?" bunu söylerken bir tık üzülmüş gözüküyordu.
Riko sözünü söylemeden Elena söze girmişti.
Elena "Evet ikimizde aynı bölgede oturduğumuzdan, daha çok birlikte geleceğiz."
İki tarafta kızıştığında araya giren Oditoryum'da konuşma yapmaya başlayan Morgana oldu.
Morgana "Merhaba kıymetli, yeni yetmeler. Bugün sizin için ilk bizim için ise rahatlama günü... Bu kadar hevesli ve güçlenmek isteyen insan görmek çok güzel."
Morgana "İlk olarak burada gelişmek, buraya girmek kadar, kolay olmayacak.
Morgana sistemi açıklamaya başladı.
"İlk olarak ilk yıl öğrencileri yani siz ikinci yıl öğrencileri tarafından eğitileceksiniz sonrasında ise geçmeyi başaranlar ikinci yıl öğrencisi olacak. İkinci yıl öğrencisi olmayı başaranlar hem ilk yıl öğrencilerini eğitecek hem üçüncü yıl öğrencileri tarafından eğitilecek. Yalnız ikinci yıl öğrencileri için zor olan taraf hem öğretmek hem öğrenmek değil, üçüncü yıl öğrencileri mezun olabilmek için kişisel öğrenci seçerek seçtiği kişiyi üçüncü yıl öğrencisi yapabilirse mezun oluyor. Yani ikinci yılda önemli olan şey üçüncü yıl öğrencileri tarafından seçilebilmek. Eğer bütün bunları başarabilirseniz mezun olabilirsiniz."
Morgana "Ek olarak üçüncü sınıf öğrencileri seçtiği ikinci sınıf öğrencilerini not ortalamasında geçirmeyi başarabilse bile, üçüncü sınıf öğrencisi isterse ikinci sınıf öğrencisini sınıfta bırakabilir. Dönem sonunda eğer ikinci sınıf öğrencisi geçmişse ondan sorumlu öğrenciye geçiş belgesi için onay sunulur eğer üçüncü sınıf öğrencisi bu onayı redderse, ikinci sınıf öğrencisi sınıfı geçemez."
Herkes bu konuda endişesiz gözüküyordu.
Morgana kalabalığa bakıp içinden şunları düşündü.
"Eğer bir konuda endişesizlerse, bu okulda işleri çok zor olacak..."
Tüm okulun aksine Riko çok endişeliydi.
Riko "Ya geçemezsem?"
"Geçsem bile ikinci yılı nasıl geçicem?"
"Daha seçmeleri zor geçtim!."
Elena Riko'nun omzuna elini atarak, emin bir şekilde konuştu.
"Merak etme Riko, ben ikinci yıl öğrencisiyim. Eğer istiyorsan seni özel olarak eğitebilirim."
Asami "Haaa?¿"
Riko "Nasıl, sen ikinci yıl öğrencisi miydin? Hiç bilmiyorduk."
Elena gururla "Ne sandın... Hem Uruma'nın ekibinde olan biri tabikide ilk yılı geçebilir. Bu dönem sonunda, eğer seçilirsem, üçüncü yıl bile olabilirim."
Riko'nun gözleri parladı.
Gerçekten şuan arkadaşıyla gurur duyuyordu.
Morgana oditoryumdan ayrılıp müdürün olduğu odaya gitti, içeri girdiğinde koltuğa oturup, müdüre baktı.
Morgana "Şuan üç yüz sınıf, her sınıftada kırk ilk yılımız var. Toplam öğrenci sayısı on iki bin. Sence kaçı geçer?"
Müdür Luminas "Geçen seneye göre daha delidolular, umalım ki çok daha fazla başarılı olurlar."
Müdür Luminas "Şayet, büyük savaşa yakınız, gelişemezlerse bu krallığın başı dertte demektir."
Morgana bu cümlelere katıldı.
Morgana "Baksana şimdiden canavarlara bir özgürlük gelmiş gibi...
Korkusuzca saldırıyorlar, ticari araçlara saldırıyorlar. Sanki yönetiliyormuş, savaşa hazırlanıyorlarmış gibi..."
Müdür Luminas "Ne olursa olsun, bu savaş kaçınılmaz. En büyük korkum ise hükumetin öğrencileri ön cepheye sürmesi."
Morgana "Geçen zamanlarda büyük şeytanların saldırısında hayatta kalan öğrenciler Riko ve Asami şuan gözüme çarpıyor. Yanlarında kardeşimin ekibinde olan Elena var."
-Kardeşimin ekibi dediği Urumadır.
Morgana ile Uruma öz kardeş.-
İlk günleri sınıf ve sisteme alışma olarak geçti.
İkinci günlerinde çok zorlanılmadılar hatta kendi kişisel antremanlarından bile daha kolay geçmişti.
Üçüncü gün, dördüncü gün derken ilk ayı geride bıraktılar.
Şu ana dek her gün çok kolay geçiyordu.
Şu andan itibaren tüm eğitimde üst düzey zorluk derecesine geçildi.
Kolay eğitim sadece fragmandı, en güçlüyü bile delirtecek, çok az bir dilimlik öğrencinin geçebileceği, ölümcül eğitim daha yeni başlıyordu.
Ileriki bölümlerde ne olacak...
Müdürün bahsettiği savaş nedir???
Riko ve Asami bu eğitime katlanabilecekler mi yoksa kaderin acımasız eli üzerinde yenilecekler mi???
Her şey ve sonun başlangıcı ileriki bölümlerde belli olacak...