"Uyan!" diye bir ses duydum müzikle birlikte karanlığın içinde. "Geç kalacaksın"
Gözümü açtığımda Chloe alarm çalan telefonumu kulağımın dibinde tutmuş bağırıyordu. "Sana bu kadar çalışma demiştim" diyip laboratuvarımdan çıktı."Ev kan kokuyor" dedim mutfağa geçerek.
"Ben hissetmiyorum"
"Alışmışsın"
"Kan lezzetlidir" diyince şaşırarak "Tadına mi baktın?" diye sordum.
"Neyin?" dedi bardağı masaya bırakarak "Uykunu kaçırmadan işe gitme, Ezra'ya da gününü zehir edeceksin"
Gözlerimi devirdim, "Sanki işe geliyormuş gibi"
Evden çıkmış ışınlanma durağına doğru gidiyorduk. Güneş bugün fazla parlaktı yada ışıkları hala kapatmamışlardı.
"Eskiden insanlar uçak denen şeylerle uzak mesafeleri gidiyorlarmış" dedi Chloe hevesle.
"Bizim de levitronlarımız var"
"Bunlar daha hızlı çalışıyor. Uçak denen şeylere kesinlikle benzemiyorlar"
Aslında ışınlanma durakları bu kadar pahalı olmasa insanlar levitron bile kullanmazdı.
Laboratuvara vardığımda Ezra deli gibi birşeyler arıyordu.
"Ben geldim" dedim içeri girince.
"Dün diş desenli bir kolye gördün mü burda?" diye sordu, yüzü çok endişeli görünüyordu.
Kolyeyi kırmamış olsam bulduğumu söylerdim. "Hayır."
"Yolda mı düşürmüșüm acaba?" diye sordu kendi kendine.
"Çok mu önemliydi?"
"O kolyeyi sokaktan bulmuştum. Eğer gerçek bir vampire aittiyse felaket olur"
"Neden?" dedim, sırtımı ona döndüm.
"Vampirler ölünce ruhları o kolyeye hapsolur. Kırılırsa en yakınında olan kişinin bedenini kullanıyor." diye açıklama yaparak şok olmama sebep olmuştu. Ağzımı elimle kapattım. Kolyenin içinde birşey vardıysa... şu anda benim bedenimde mi yani?
"Nasıl bir bilim insanısın sen? Böyle birşeyi bilmiyorsun" dedi ama Ezra değildi. Kadın sesi duymuştum.
Kendimi toparlayarak, "Eger öyle birşey olursa kurtulamaz mı o kişi?" diye sordum, ama arkamı döndüğümde Ezra çoktan gitmişti bile.
"Ezra güveneceğin son kişi bile değil" dedi aynı kadın sesi.
Etrafıma deli gibi bakıyordum, kimse yoktu.
Kafamın içindeydi o ses.
