(NASTYA’NIN ANLATIMIYLA)
Bu yaşadıklarıma rağmen yaşamam bir mucizeydi. Sanırım yaşamak için bir amacım var. Aryaz’dan bir çocuğum olsun istiyorum. Anne olmak bu duyguyu tatmak istiyorum, annemi görmek istiyorum.
Son 2 ada kalmıştı. Artık ümidim yok kadar azdı ama Aryaz ümidini koruyordu. Artık ben mantığımla o duygularıyla hareket ediyordu sanki.
Bir sonraki adaya daha çok yolumuz vardı. O yüzden üstümüzden şokları atabiliyorduk. “Nastya, sakin kalırsan sana söylemem gereken bir şey var.” deyince nabzım kontrolden çıktı. Korkudan ellerim titriyordu. “O p!ç beni öptü…”
“NE?!?!!?!?!?”
“Ayağı takılmış gibi yaptı, yanına gittiğimde öptü ama hemen kendimi çektim.”
“Ben Urla’yı tanıyorum Nastya. Amcamlar yönetimin başına geçince onun adasındakilerle bir sürü anlaşma yaptı ve bunların arasında…”
Yutkundu.
“Ve bunların arasında onunla evlenmek de vardı.”
”Yani sen…”
”Hayır Nastya…”
”Neden beni oyaladın!?!?! Neden benim duygularımla oynadın?”
”Nastya beni dinle! Yönetimin başına ben geçtim ve ilk işim sözleşmeyi feshetmek oldu ama bana takıntılı hale gelen bu kız bunu kaldıramadı.”
”Onu neden bizle aldık peki?!?!?!?!”
”Nastya! Benim feshedemediğim kadar büyük antlaşmalar var. Bunlardan biri de onun zorda kaldığını görürsem onu güvene almak.”
Karya söze girdi.
”Ama onu buradan kovduk.”
”Ama sonuç olarak ona güvenli bir yer sağladık.”
Derşn bir nefes aldım. “Adaya ulaşmamıza ne kadar kaldı?”
“3 gün ancak kılık değiştirip gitmemiz gerekecek çünkü orası Urla’nın halkı ve eğer Urla haberi getirmediyse beni oğulları olarak görüp evlendirmeye çalışacaklar. Eğer getirdiyse de öldürmeye çalışacaklar. İki ihtimal de kötü.”
”Tamam, kendimizi tanınmaz yapmamız gerek ama ya onları orada onların yanında tutuyorlarsa?”
”Orayı avucumun içi gibi biliyorum Karya. Orada onların bizi göremeyeceği ama bizim onları net bir şekilde görebileceğimiz yerler var. Çadırların içine de bakarız. Kaybolmuş insanlar gibi davranırsak her yeri gezdirirler.”
”Tamam, plan hazır o zaman ben uyuyacağım. Hadi iyi geceler.”
”İyi geceler Karya.”
Güverteye çıktım. Üstüme bir örtü aldım. Aryaz üstü çıplak bir şekilde iki seksen yatıyordu.
“Kalk kalk! İki seksen yayılmışsın.”
”Sen yanıma gel.”
Cevap vermedim. Kalktı ve üstüne bol bir tişört giydi. Kaslı kollarıyla üşüyen bedenimi sardı. Omuzlarımdaki örtüyü ona verdim. “Anlaşılan sen burada uyuyacaksın. Ben senin yanını değil, yatağımı tercih ediyorum. En azından senin gibi horlamıyor.”
Şaşkın bir ifadeyle bana baktı. Yatağıma giderken “Ben gerçekten horluyor muyum?” diye sorup beni darladı.
”Ayy, şaka yaptım şaka!”
“Haha çok komik (!)”
”Somurttu ona bir öpücük verdim ve özür diledim.
”Özrünüz kabul edildi. Şimdi uyuyun geç oldu.” dedi. Güldüm be uyumaya gittim.
“İyi geceler Aryaz.”
”İyi geceler sevgilim.”
