(URLA’NIN ANLATIMIYLA)
Planımın 2. Günü
Aryaz ile yollar sonra tekrar karşılaşmamız evrenden gelen bir işaretti ve bunu anlamıyordu. Nastya’yı seviyordu. Peki sevdiği kadın olmazsa…
Nastya uyanmadan önce hem ona hem kendime bir kahve hazırladım. Tabi ki onunkinin içine bir şeyler katmam gerekiyordu. Annem bir şifacıydı ancak sadece mutfak malzemelerinden oluşan bir bayıltıcı yapmayı da o bana öğretmişti. Anneme binlerce kez teşekkür ettim. Sonunda Nastya mutfağa geldi. “Günaydın!!!” dedim gayet sıcakkanlı ve enerjik bir ses tonuyla.
”Günaydın.” dedi sorarcasına ve şaşkın bir ses tonuyla.
”Sana kahve yaptım. Bak bence birbirimizi çok yanlış anladık. Artık normale dönelim. Ha ne dersin?”
Cevap vermedi. Aryaz bu kızda ne bulmuştu ki?
Kahvesini yudumladı.”Beğendin mi? Bu benim özel tarifim.”
“Evet, çok güzel olmuş.” Birazdan ne kadar güzel olduğunu daha iyi anlayacaktı.
”Eee siz Aryaz ile ne ara sevgili oldunuz?”
“Her şey çok ani gelişti. Ben bile nasıl başladık bilmiyorum.”
”Peki.”
”Allah Allah daha yeni uyandım bir anda uykum geldi.”
” Çok erken uyandın o yüzdendir.”
”Normalde alışığımdır erken uyanmaya ve kahve de uyku açar normalde. Hay Allah! Ben biraz kestireceğim.”
Odasına giderken küt diye düştü. “Her şey yolunda mı?” diye soran Karya’nın sesi geldi. “Evet, evet. Yere düştüm. Ne kadar sakarım.” Geminin çapasını çektim. Dümenin başına geçtim. Sanırım hala uyuyorlardı. Biraz ilerledikten sonra Nastya’yı suya attım ve gemiyi sürmeye devam ettim. Biraz daha ilerledikten sonra tekrar çapayı attım.
Aryaz güverteye geldi. Nastya’yı görüp görmediğimi sordu. Bende görmediğimi söyledim. Karya da uyanınca üçümüz beraber Nastya’yı aramaya başladık. Onlar ararken Nastya’nın odasına girdim ve bir intihar notu yazdım. “Nastya bir not yazmış!” İkisi de notu okudular ve ikisi de şok oldu. Karya ağlamaya başladı, Aryaz’ın ise gözleri doldu. Notu tekrar okumak istediler ve tereddütle verdim. Karya bana baktı. “Bu onun el yazısı değil! Ders çalışırken görmüştüm. Onun el yazısı daha küçük ve i harflerini çok daha farklı yazıyor. “Bunu sen yazdın!” Aryaz boğazıma yapıştı. Nefes alamıyordum. “O nerede?!?!?” Gözleri kıpkırmızı olmuştu. Her şeyi anlatmak zorunda kaldım. Aryaz’ın kurallarını ezbere bilirdim ve bunların arasında asla bir kadına el kaldırma da vardı. Karya beni kendi elleriyle dövdü.
Hemen geri döndüler. Nastya’nın su yüzüne çıkmış bedenini gördüğü gibi suya atladı Aryaz. “Yaşıyor!” diye bağırdı. Kucağına aldı. Çok su yutmuştu ama hayata dönmüştü. Şişme küçük bir kayık verdiler ve bende ona binip karaya doğru ulaşacaktım. Ama yemin ederim ki intikam alacaktım…
