(NASTYA’NIN ANLATIMIYLA)
URLA İLE 1. GÜN
Sabah kalktım ve kendime kahve yapmaya gittim. Karya hala uyuyordu. Kahvemi içerken gördüğüm görüntü karşısında kahvemi geri püskürttüm. Urla Aryaz’a bir şeyler anlatıyor, Aryaz ise ondan kaçmaya çalışıyordu. Kahveyi ani bir şekilde püskürttüğünü için öksürmeye başladım. Aryaz koşarak yanıma geldi. Urla ise yavaş yavaş yürüyerek ve size yemin ederim ki bana gözlerini devirdi.
”Güzelim, iyi misin?”
”Ne!?!?!?!? Güzelim mi!!!! Yani şey bir anda deyince şaşırdım. Sevgili misiniz???? Ya çok tatlı bir çiftsiniz.” dedi ve gitti.
“İyiyim, Aryaz. Merak etme. O kız sana güvertede ne diyordu?”
” Küçüklük anılarını galan anlatıyordu. Offff! Kaçmak için o kadar uğraştım ki anlatamam Nastya!”
”Bir şey açıklamana gerek yok Aryaz. Kızın niyeti belli 1 hafta dayanacağız sadece.”
”Peki, Nastya.”
Öğle saatlerine doğru kimse kahvaltı etmediği için acıkmıştık. Masaya oturduğumuzda Urla, Karya ile Aryaz’ın ortasındaki yerimi kapmıştı.
Burnumdan soluyarak normalde onun geçmesi gereken yere oturdum. Yemek boyunca onlarla konuşmaya çalıştı ancak ikisi de sadece benimle konuşuyordu. Bir ara kendisi bir espri yaptı (komik bile değildi.) ve gülerken Aryaz’ın kolunu tuttu.
Yerimden kalkıp kıza bir şey diyecekken Karya kolumu tutup “Biz tuvalete gidip geliyoruz.” dedi. Odamıza gittik. Burnumdan soluyordum. Karya tek kelime etmeden yastığını bana verdi. Kafamı yastığa gömüp bağırmaya başladım. Bağırmalarım ağlamaya dönüşünce Karya bana sıkıca sarıldı ve bunlar olurken tek kelime konuşmadık.
”Elini yüzünü yıkayalım.” dedi Karya. Lavaboya gidip elimi yüzümü yıkayıp kuruladıktan sonra Karya’ya sıkıca sarıldım. “Teşekkür ederim, iyi ki senin gibi biri var hayatımda. Bir kardeşim var benim. O da sensin.”
Sıkıca sarıldıktan sonra mutfağa geri döndük. Aryaz çay yapma bahanesiyle Urla’dan kurtulmuştu. O hala bir şeyler anlatırken Aryaz’ın somurtan ifadesi çok gülünçtü. Yanına gittim. “Bıktım!” dedi kulağıma doğru. “Bende!” dedim onun kulağına doğru. Karya da masaya geçip onu dinliyormuş gibi yapıyordu. Gülmemek için kendimi zor tutuyordum. Aryaz dudağıma küçük bir öpücük kondurdu. O an Urla’nın anlatması bir anlığına durdu ve sonrasında sesi daha az enerjik bir biçimde anlatmaya devam etti.
Gülmemek için kendimi tutmaktan yüzüm kızarmıştı. “Geldiğim yerdeki erkekler hep peşimden koşardı ama hiçbiri bir Aryaz değildi.” dediği anda kızın boğazına sarıldım. “Ne diyorsun lan sen?!?!?!” Tam ağzıma geleni söyleyecekken Aryaz eliyle ağzını kapatıp diğer eliyle belimi tutup beni kendine doğru çekti.
”Aryaz, Nastya’ya söyler misin beni çok yanlış anladı. Ben ona çok iyi bir sevgili bulduğunu anlatmaya çalıştım ama galiba biraz yanlış anladı.” Karya beni odama götürdü. Tam tamına üç buçuk saat kızın dedikodusunu yaptık.
Aryaz, odamızın kapısını çaldı. “Yapışık dinlenmeye gitti. İyi misiniz diye geldim.”
“Aryaz, ben dayanamıyorum.”
”Şimdi Aryaz, Nastya çok haklı. Ben bile dayanamıyorum. Kızın çenesine vuruyor.” deyince üçümüz de kahkahalarla gülmeye başladık. O an tekrar kapı çaldı. Gelen Urla’ydı. “Bensiz eğlenmek olmaz! Anlatın bakalım n’oldu?” Hepimiz sustuk. İlk konuşan Karya oldu. “Baksana Urla, sanırım senin cidden iyi bir uyku çekmen gerek. Biz burada ciddi ve özel bir konu tartışıyoruz.” “Peki, ama sizden bir ricam olacak ben normalde Peroja Adasında yaşıyorum. Beni oraya bırakabilir misiniz?” “Urla, bizim taksiye benzer bir halimiz yok, en başta da anlaştığımız gibi seni güvenli bir yere bırakacağız hem orası daha da uzak. Hem o adanın hiç güvenli olduğunu sanmıyorum.”
”Ah, peki aslında bende bir liman şehrine gitmeyi düşünüyordum.”
“Şimdi çıkar mısın Urla?”
”Tabi ki!”
Kapıyı sert bir biçimde kapattı ve çıktı.
(URLA’NIN ANLATIMIYLA)
Ah, Nastya! Senin işin bitti kızım, gör bak bir haftada onu nasıl benim yapacağım… Neyse sesleri kesildi, odadan çıkıyorlar. Kendi odalarına gidiyorlar ama biri gidemeyecek…
”Ah! Ayağım!!!”
Aryaz salına salına yanıma geldi. Tam ayağıma bakacakken kendime doğru çektim ve onu öptüm. Bir saniye bile sürmedi hemen kendisini çekti. Utanıyorrrr… Onun Nastya’yı sevmediğini biliyorum. “Bana eski Aryaz’ı ver! Küçükken en iyi arkadaş olduğumuz Aryaz’ı.”
“Urla! Sen benim sadece arkadaşımdın sana karşı duygular beslemedim ve beslemeyeceğim. Benim duygularım sadece Nastya’ya.”
”Her şeyin bir zamanı vardır…”
Sonrasında odama gittim. Aklımdaki korkunç planı gerçekleştirecektim. Aryaz’ı kendime aşık etmeliydim.
