İçeriğe geç

SON KALAN

Bölüm 4 · 2 dk okuma

SON KALAN

Bölüm 4

📘 BÖLÜM 4 – KİMSE YOKSA, BİRİ VAR

Ünye – 3. Gün / Akşamüstü

Telefon ekranına donmuş bakıyordu.

"You are not alone."

Altında kullanıcı adı: @silent_in_london

Sinan elleriyle yüzünü ovuşturdu. Uyuyor olabilir miydi? Rüya mıydı bu? Hayır, gerçekti. Kalbi hâlâ atıyordu.

Mesajı atan kişinin profiline girdi.

Profil fotoğrafı yoktu. Açıklama kısmında tek bir cümle yazıyordu:

“Dünya suskun, ama ben hayattayım.”

Gönderi yoktu. Takip ettiği kimse yoktu. Ama son çevrimiçi saatini gösteriyordu: 10 dakika önce.

Sinan hemen bir mesaj yazdı.

"Nerede yaşıyorsun? Kaç gündür yalnızsın? Adın ne?"

Gönderdi.

Bekledi.

Beş dakika geçti.

On dakika.

Yanıt gelmedi.

Yalnızlık yeniden odaya sızmaya başladı. Sanki bir gölge gibi, her neşeyi içine çekiyordu.

“Belki bot hesabıdır…” dedi kendine.

“Belki yanlış yorumladım…”

Ama umut, kapıya bir kez dayanınca kolay kolay gitmez.

Gece boyunca bekledi.

Bir mesaj, bir sinyal, bir bildirim...

Ama telefon sessiz kaldı.

Sabah olduğunda, Sinan’ın içinde artık iki ses vardı:

“Hepsi boş, kimse yok.”

“Ya biri gerçekten varsa?”

İkinci ses daha baskındı. O sesi beslemek gerekiyordu.

🧠 Sinan’ın Planı

O gün bir karar aldı.

Eğer başka birileri varsa, onlar da Sinan gibi bir işaret arıyordur.

“Ben bu işareti vereceğim.”

Laptopunu açtı. Sade ama dikkat çekici bir afiş hazırladı:

“Ben hayattayım. Türkiye / Ünye / 41.3794° N, 37.8694° E.

Eğer bu yazıyı görüyorsan, sen de hayattasın. Lütfen cevap ver.

@sinan_alive”

Bu afişi bütün sosyal medya platformlarına yükledi.

Yetmedi.

Bir yazıcı buldu. Toner hâlâ çalışıyordu.

Yüzlerce çıktı aldı.

Şehrin her yerine astı.

Duraklara, okullara, hastane girişlerine…

Bir afişi de camii minaresine yapıştırdı.

Dünyanın dört bir yanına ulaşamıyorsa, en azından kendi şehrine ulaşacaktı.

📍 Akşamüstü

Güneş batarken evine döndü.

Yorgundu ama içinde ilk kez bir parça amaç vardı.

O gece uyuyakaldı.

İlk defa uykusuzluktan değil, yorgunluktan.

🕯️ RÜYA

Rüyasında yine o boş dünya vardı.

Ama bu sefer bir ses duydu.

İngilizceydi. Kadın sesi.

"You can find us."

Bizi bulabilirsin.

Uyandığında ter içindeydi.

Ama ilk kez gözlerinde korkudan çok ışık vardı.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.