Gözümü açtığımda bir yatakta yatıyordum daha önce görmediğim bir odada.Hastane kokusu burnuma dolunca hastanede olduğumu anladım.Ama neden burdaydım?
Tam ayağa kalkıcakken kapı açıldı ve içeri orta yaşlarında bir kadın girdi.
“Nasıl hissediyorsun?” O kadar kötü hissediyordum ki midem bulanıyordu ve başım fazlasıyla ağrıyordu oturcak halim bile yoktu.
“Başım ağrıyor.” Hemşire elindeki kağıda birşeyler yazdıktan sonra bana dönüp baktı
“Ağrı kesici birazdan etksini gösterir.” Arkasını dönüp çıkıcağı sırada “Bana ne oldu?” Kadın arkasını dönmeden “Doktor birazdan gelir.” dedi ve odadan çıktı.
Tam birşey demek için ağzımı açtığım sırada kadının çoktan gittiğini fark edip sustum.
Etrafa baktım telefonumu aradım ama hiçbiryerde yoktu.Kapı tekrar açılınca aramayı bırakıp kapıya döndüm.İçeri uzun boylu beyaz önlüklü bir adam girince soruyu direk ona sordum. “Telefonum nerede ve noldu bana?” Doktor önümdeki sandalyeye oturdu.
“Telefonun bende ve seni 2 hafta önce durakta baygın bulan biri ambulansı aramış durumun oldukça kötüydü.” Ben bir haftadır bu hastanedemiydim nolmuştu bana?
“Bir kaç test yaptık sonuçları bugün çıktı.” Doktorun ifadesi ciddileşti bana uzun uzun bakıp birşey demeyince
“Kötü birşey mi var sonuçlarda?” Az çok birşeyler hatırlıyordum ama silik silikti bir partiye gitmiştim ve çok sarhoştum sonra biri beni arabaya bindirdi sadece bu kadar hatırlıyordum.Kendimi daha fazla hatırlamak için zorlasamda hatırladıklarım bunlardan ibaretti.
Doktor konuşmaya başlayınca düşüncelerimden kurtulup ona baktım.
“Hamilesin.”
Ne hamilemiyim? Ayağa kalktım başım dönüyordu bu olamazdı olmamalıydı.
“Bu olamaz siz yanlışlık yapmışsınızdır.” Midem bir anda bulanınca tuvalete girdim ve kusmaya başladım.Doktor yanıma geldi “Tamam iyi olucaksın geçti sakinleş.” Sırtımı sıvazlıyor ve sakinleşmem için birşeyler mırıldanıyordu.Sonunda kusmayı bitirip yatağa geri döndüm.Zihnimde sadece o geceki sesler vardı
DUR YAPMA
Doktor birşeyler daha söylesede hiçbirini duymuyordum.Sonunda doktor odadan çıktığında masanın üstüne bıraktığı telefonu elime aldım.Galeriye girip o gece çektiğim fotoğraflara baktım kahretsin hiçbirşey bulamadım telefonuma gelen aramayla bir an duraksadım bilinmeyen numaraydı.Açtım
“Alo”
“Beni iyi dinle ve sakın bu aramadan kimseye bahsetme telefonu suratıma falan kapatmayada çalışma yoksa seni öldürürüm.” Bu kesinlikle insan sesi değildi daha çok sahteydi pixsel geliyordu.İç ürpetici sesle resmen kanım donmuştu sessizce konuşmaya devam etmesini bekledim.
“Hamile olduğunu biliyorum eğer o çocuğu aldırırsan seni öldürüm duydun mu beni aldırmayı aklından bile geçirme.”
Sadece kekeleyerek tamam diye cevap verebilmiştim sonrada telefonu kapattı.Kapım açılınca telefonu arkama sakladım.
“Mira tanrım yaşıyorsun.” Gelip beni sıkıca kucaklayınca sonunda tanıdık biriyle rahatladım ve ağlamaya başladım.Saçlarımda elini gezdirip “Tamam burdayım geçti güzelim.” Kafamı kaldırıp suratına baktım
“Hiç gelmiyceksin sandım Lina.” Samimi bir şekilde gülümsedi “Seni bırakırmıyım manyak.”Bir süre daha böyle kalıp ayrıldım ve ikimizde yatakta yanana oturduk.Havada elle tutulur bir sessizlik oldu bir süre ikimizde konuşmadık.Sessizliği bozan ben oldum “Hamile olduğumu biliyor muydun?”
“Evet sen uyanmadan önce öğrendim.” Gözünü benden kaçırıyordu sanki sakladığı birşeyler vardı.
“Bir sorun mu var Lina?” Sonunda gözlerini bana çevirmişti.Birşeyler mırıldandığında iyice sinilenmiştim ve daha sert birşekilde “Sorun ne?” diye sordum.
“Bunu nasıl söyliyceğimi bilmiyorum…ailende öğrendi.” Ailemden bahsedince vücudumu ona çevirip konuşaya devam etmesini bekledim.
“Artık kızları olmadığını ve eve gelmemen gerektiğini söylediler.” Üzgün birşekilde kafasını eğip parmaklarıyla oynama başlayınca resmen şok geçiriyordum. “Ne demek evlatlıktan reddettiler şaka yapıyor olmalısın onlara hiçbirşey yapmadım durduk yere bana niye böyle birşey yapsınlar ki?” Resmen çılgına dönmüştüm telefonumu elime alıp ilk annemi aradım ama numaraya ulaşılamıyor.Daha sonrasında babamı aradım onada ulaşamadım.Göz yaşlarım bende bağımsız telefonumun ekranına damlamaya başlayınca olduğum yerde kaldım.
“Mira baban senin hamile olduğunu öğrenince deliye döndü ve bu işin namus meselesi olduğunu insanların senden bir fahişe gibi bahsediceğini,onları küçük düşüreceğininle ilgili birşeylerden bahsedip durdu.Sonrada hastaneden çekip gitti annende arkasından.” Dediklerini duyunca resmen boğuluyormuşum gibi hissettim ailemi ve evimi kaybetmiştim ve sırf taciz edildiğim için.Bir anda ağlamalarım kahkahaya dönüştü.Lina’ya döndüm oldukça korkmuş gibi gözüküyordu.Sanki bana deliymişim gibi bakıyordu.
“Ben tuvalate gidiyim sonra çıkarız.” Lina tuvalete gidince bende yatağa oturdum ve onu beklemeye başladım.Zaten böyle bir nedenden dolayı beni evlatlıkan reddeden insanlara aile denir miydi? Aile ne yaparsan yap hem kızıp hemde kucak açan kişilere denmezmiydi? Seni ilk hatanda silen kişilere aile demek ne kadar doğru olurdu? Doktor içeri girince düşüncelerimden kurtulup doktora odalandım.
“Gayet sağlıklısın artık taburcu olabilirsin testlerde hiçbir problem yok.” Doktor taburcu olmam için gerekli şeyleri yapıcağını belirtip odadan çıktı.Önümde unuttuğu dosyayı açınca buraya getirildiğimdeki halime bakınca mideme kramplar girdi.Yüzüm resmen kandan tanınmıycak haldeydi ve heryerim yara ve morarıktı.Çok kötü haldeydim.
Doktor bir anda İçeri girince "Bu benmiyim?" Doktor derin bir nefes alıp "Evet seni bulduğumuzda böyle görünüyordun Kafamdaki sargılara dokundum hala çok acıyordu. "Adımı kan grubumu falan ailem mi söyledi peki? Doktor şaşkın şaşkın suratıma baktı sanki dediklerime anlam verememiş gibi bir süre ikimizde sessiz kaldık "Ne ailesi allen hiç buraya gelmedi mira iyimisin dinlensen iyi olucak muhtemelen kafana aldığın darbelerin etkisi daha geçmedi doktor gelip yastığımı düzeltti ve beni yatırdı Bense hala doktorun dediğini düşünüyordum ailem bureau hiç gelmemişti Ama Lina geldiklerini soylemişti Doktor iyi olduğumdan emin olunca uzaklaştı .
"Kimliğini seni bulan adam söyledi hakkındaki hemeyi ondan öğrendik bi sure yardımcı olup hastaneden ayrıldı."Göz ucuyla Lina ya baktım ailemle ilgili bana yalan söylemişti benim aksime sakin görünuyor ve sadece doktora gülümsüyordu Doktor odadan çıkınca hışımla Lina ya dondum "Bana niye yalan söyledin Lina? uzun bir süre sadece durup birbimize baktık Ne konu hakkında tatlım Neyden bahsettiğimden anladığına emindim bilmemezlikten geliyordu Dalga mı geçiyorsun sen benimle ailem hakkında diyorum bana neden yalan söyledin Battaniyeyi üstümden çekip ayağa kalktım "Neyse bosversene gidip kendim öğrenirim Başım dönünce olduğum yerde kaldım kafamı tutup yere çöktüm
YARDIM EDİN
BIRI İTFAİYE ÇAĞIRSIN
beynime dolan çığlıklar ateş sesleri koşan insanlar gerisi karanlık