Sabahın erken saatlerinde alarmımın sesiyle uyandım. Cam açıktı ve içeriye giren soğuk rüzgar perdeyi ileriye doğru itiyordu. Zorlanarak yataktan kalktım ve telefondan saate baktım. Hâlâ erkendi. Adımlarımı lavaboya doğru götürdüm. İhtiyacımı karşıladıktan sonra mutfağa gittim ve kendime küçük bir sandviç hazırladım. Onu yerken mutfağa annem girdi. "Ah, günaydın kızım." Ona baktım ve gülümsedim, "Günaydın anne" deyip sandviçi ona doğru uzattım ve "ister misin? İstersen yapabilirim hemen?" Dedim. O ise hayır anlamında kafasını salladı. "Teşekkürler tatlım, ben sonra babanla birlikte kahvaltı yaparım." Dedi ve yanağıma bir öpücük kondurdu. "Sonra konuşuruz." Dedi ve mutfaktan çıktı. Bense çok oyalanmadan yemeğimi bitirip hazırlandım. Üstüme mavi, çizgili bir gömlek altıma ise hafif bol bir pantolon giydim. Beyaz, küçük çantamla da kombinimi tamamlayıp yola koyuldum. Biraz uzakta bir veteriner kliniği vardı, oraya stajyer olarak gidiyordum. Giderken Trampet Sokağının önünden geçiyordum. Tekrar Toprağı görmek umuduyla kafeteryaya girdim. "Günaydın!" Dedim ama içeride kimse yoktu. Tam o sırada karşımda Toprak belirdi. "Ah! Günaydın, seni tekrar görmek güzel." Ne gerçekten mi! "Senide öyle!" Dedim Toprağa ve yaklaşarak, "Kahve var mı?" Dedim, o ise bana daha çok yaklaşarak "Olmaz olur mu." Dedi. Gri gözleri her zamanki gibi parlıyordu. "Hemen hazırlıyorum Asel hanım." Dedi ve kahve hazırlamaya koyuldu. "Bu kadar erkenci olduğunuzu bilmiyordum." Gülümsedim, "Staja gidiyorum." "Hm, anladım. Çıkışta işiniz var mı peki? Biraz dolaşa biliriz?" Dedi kahve bardağını bana uzatırken. "Kaybolmayacaksak olur." Dedim gülerken, o da bana eşlik etti. "Bu arada bilezliğini aldın mı?" Evet anlamında başımı salladım. "Aldım, teşekkür ederim! O zaman çıkışta görüşürüz" Dedim kapıya doğru giderken. "Görüşürüz!" Dedi ve gülümsedi. Tüm gün onu düşündüm. Onun her zaman parlayan gri gözlerini ve kocaman gülüşünü bir türlü aklımdan çıkaramıyordum.
Gün hiç bu kadar uzun sürmemişti.Onunla buluşmak için çok heyecanlıydım. Sonunda çıkış saatim gelmişti. İş bitimine yarım saat kala elim ayağıma dolanmaya başlamıştı. Kalbim deli gibi atıyor halen. Hemen Trampet Sokağına gitmek istiyorum. Toprak ile konuşmak, kahve içmek ve yan yana oturmak... Aaahhh Asel ne yapıyorsun böyle, liseli çocuklar gibi iki günde aşık mı oldun adama?..
İşten çıkıp acele acele Trampet Sokağına gittim. İş çıkışı olduğu için içerisi yoğun görünüyordu. Kafenin camından yansımama bakıp üstümü düzelttim. Yanaklarım kıpkırmızı olmuş. İç çekerek yanaklarımı avucuma alıp sakinleşmeye çalıştım. Kafenin önünde dört döndükten sonra sonunda cesaretimi toplayıp içeri girdim. Toprak beni fark etmedi, içerisi çok kalabalıktı. Eve gidip daha sonra gelmeyi düşündüm ama geri gelmek için cesaretim olur mu bilmiyorum? Aceleyle etrafa bakınıp boş bir masaya geçtim. Toprak ödemelere bakıyordu, başı çok kalabalıktı yine de gülümseyerek uğurluyordu müşterilerini. Ben dalgın dalgın onu izlerken bayan garsonlardan biri yanıma gelip siparişimi sordu. Soğuk bir kahve sipariş verdim. Kısa sürede siparişim geldi. Sakince kahvemi içerken gözlerimi bir saniye Topraktan ayırmadım. Şikayet etmeden tüm müşterileri selamlıyor, ödemeleri alıyor... Çalışırken onu izlemek her saniye daha da aşık olmama neden oluyordu.
Ellerinin hareketleri, hafif gülümsemesi, gözlerinin parlayan grisi, hesap yapması... Ben, ben ne yapıyorum şu an?! Utançla başımı çevirdim, Asel bir pankart açmadığın kaldı. Aceleyle çantamdan telefonumu çıkartıp uğraşmaya başladım. Yarım saat geçmesine rağmen halen çok kalabalıktı kafe. Sanırım daha çok bekleyeceğim, Toprak'ı çalışırken izlemek hiç sorun değil ama burada böyle sapık gibi onu izlemek utanç verici. Tekrar çantamda bulunan bilgisayarımı çıkarıp staj için makale okumaya başladım.
Ben bilgisayara dalmış bir halde tekrar sipariş vermek için başımı kaldırdığımda Toprak'ın karşımda telefonuna baktığını gördüm.
-Toprak?
Sesim ile başını kaldırıp bana baktığında tekrar, hafif kısılan gözleriyle gülümsedi. Çok güzel gülüyor...
```Emeği geçenler: @sempatik_kedi @olivia_60
Merhaba, biz Çizgi Yazarlarıyız! Çizgi'de keşfedilmek isteyen ve destek arayan yazarlara yardımcı olmak amacıyla kurulan discord sunucumuzda yazarlarımız, hikayeyi devam ettir etkinliği ile bu kurgunun temellerini hep bir elden attılar. Kitabı beğendiyseniz yazarları kendi hesaplarını takip ederek de destekleyebilirsiniz...
Sunucumuz yazarlara kitaplarını tanıtma, oy, yorum, eleştiri gibi desteklerin yanı sıra diğer yazarlarla arkadaşça sohbetler edebilecekleri bir ortam sunuyor. Yazarlara, kitap yazarken yardım istedikleri konularda onlara destek verecek kişiler bulabilecekleri, oyunlar ve etkinliklerle zaman geçirebilecekleri, saygılı ve huzurlu bir ortam vadediyoruz!
Eğer siz de ismini duyurmak isteyen keşfedilmemiş bir yazarsanız, topluluğumuza katılarak destek alabilirsiniz.
Aramıza katılmak isterseniz lütfen bize dönüş yapın...```