İçeriğe geç

Soğuk Kahve

Bölüm 2 · 3 dk okuma

Soğuk Kahve

Bölüm 2

Yanlış Anlaşılma

Gerçekten berbat bir durumun içindeyiz. İkimiz de bir çıkış bulma ümidi ile sağımıza solumuza bakıp durduk ama gözlerimiz çalılar ve ağaçlardan başka bir şey görmüyordu. Burada böyle beklemek istemiyorum, gece olmak üzere ve bu ormanda gecelemek istemiyorum. İçimde biraz ümitsizlik olsa da burada beklemekten iyidir diyerek kalktım.

Karşımdaki adam kalkmak için hamle yaptığımı görünce elini uzatarak ondan destek almamı ima etti. Ama bu hareketine aldırmadım ve titreyen ayaklarıma rağmen ayağa kalktım.

-Nereye gidiyorsun?

-Bilmiyorum, burada beklemekten iyidir ama.

Sert bir ses tonuyla konuşmuştum, halen ona sinirliydim ama asıl öfkem vücudumdaki yaralardı. Çaresizlik ile bir ağaçtan destek alıp etrafı izlemeye başladım. Tanıdık bir şeyler bulurum ümidi ile etrafı izlerken adam arkamdan yanıma geldi.

-Bu arada ben Toprak.

Hiçbir şey söylemeden arkama doğru döndüm. Bu çocuksu hareketim ile hafif bir kıkırdama ile baktığım yöne döndü.

-Bilirsin yeni tanıştığın birine adını söylemek adettendir.

Bu adam beni deli edicek! Şu anda nasıl bir durumun içindeyiz idrak edebiliyor mu acaba? Derin bir iç çektim, şu anda tartışacak durumda da değilim.

-... Asel

-Memnun oldum.

Yüzünde hafif bir tebessüm ile bana baktı. Gerçekten buradan sağ çıkabilecek miyim acaba?

Etrafımı ne kadar izlesem de tanıdık hiçbir manzara yoktu. Çaresizlik ile beni yakalamadan önce koştuğum istikametin tersine yürümeye başladım. Toprak ise sessizce beni takip ediyordu. Birkaç metre ilerledikten sonra yaralarımın etkisi ile durdum ve yere oturdum. Halen acıyor ve yürüdükçe yaralarıma değen çalılar tekrar kanamalarına neden oluyordu. Toprak ise halen sessizce yaptıklarımı yapıyordu. Yanıma oturdu aynı şekilde, ben acı içinde ayaklarıma ve ellerime bakarken acıyarak başını kaldırdı ve parlayan gri gözlerle beni süzdü.

-Seni taşımamı ister misin?

-Ne?

Gülümseyerek benden cevap bekliyordu, "Na-nasıl yani?" Dedim utanarak. "Ayakların kanıyor, daha fazla yürüyebileceğini sanmıyorum. Yardım edebilirim." Dedi samimi bir şekilde.

**

Nerede olduğumuzu bilmeden ormanda dolaşıyorduk. Beni sırtına almış hem bir çıkış yolu arıyor hemde ormanın derinliklerinde uçuşan kuşlar ve rüzgar yüzüne çıkan ağaçların hışırtısını dinliyorduk. Sessizliği ilk bozan o oldu, "Of! Sanırım buradan çıkmanın yolunu bulamayacağız!" Diyerek kolunda duran kalın, siyah saatine baktı ve tekrar konuştu. "Ayrıca on beş dakika içinde dükkanda olmazsam kovulacağım!? Diyerek beni yavaşça yere, nemli toprağın üzerine bıraktı. Meraklı gri gözleriyle beni inceliyordu. Son anda aklıma geldi ve "Yiyecek bir şeyler ister misin?" diye sordum. Cevap gelmedi, biraz durdum ama yine cevap gelmedi. Bense yönümü çantama doğru çevirdim ve içinde kurabiye olan saklama kabını çıkarttım. Kapağını açıp ona doğru uzattım ve, "Ae, adın neydi bu arada?" Dedim kızaran yüzümü saklamaya çalışırken. Kocaman gülümsedi ve kutunun içinden bir kurabiye aldı, "Toprak. Adım Toprak Asel hanım." Dedi ve kurabiyeden bir ısırık aldı. "Ah! Bunu hazır mı aldın?" Yanıma oturarak. "Trampet sokağı, değil mi?" Dedi gözleri o kadar büyüleyici bakıyordu ki gözlerimi ondan alamıyordum. Evet anlamında başımı salladım. "Orada çalışıyorum ve bunları kendi elimle yapıyorum." Dedi gülerek. "Nasıl, güzel yapıyor muyum?" O sırada arkadan havlama sesleri duydum. "Ay!" Diye bağırdım istemsizce. Toprak elindeki kurabiyeyi ağzına attı ve ayağa kalkıp köpeğin yanına giderken "Şş sakın korkma. Onun adı Kartopu. Sana zarar vermez." Dedi ve Kartopu dediği köpeğin kafasını okşadı. Sonra tekrar yanıma geldi ve Kartopuna yedirmek için kabın içinden bir kurabiye daha aldı. Ardından kartopu yolu biliyormuşcasına arkasına döndü ve koşmaya başladı sonra durup bize baktı. "Hadi gel, yolu bulmuş olmalı!" Diye bana seslendi Toprak ve hızla kabımı çantama koyup yanına gittim.

Umarım bu köpek bizi çişini yaptığı yere götürmüyordur!

Emeği geçenler: @sempatik_kedi @olivia_6 @bbosvergitsinn

Merhaba, biz Çizgi Yazarlarıyız! Çizgi'de "kitabını duyurmaya çalışan ve destek arayan yazarlara" yardımcı olmak amacıyla kurulan discord sunucumuzda yazarlarımız, hikayeyi devam ettir etkinliği ile bu kurgunun temellerini attılar. Kitabı beğendiyseniz yazarları kendi hesaplarını takip ederek de destekleyebilirsiniz...

Sunucumuz yazarlara kitaplarını tanıtma, oy, yorum, eleştiri gibi desteklerin yanı sıra diğer yazarlarla arkadaşça sohbetler edebilecekleri bir ortam sunuyor. Yazarlara, kitap yazarken yardım istedikleri konularda el uzatacak olan kişiler bulabilecekleri, oyunlar ve etkinliklerle zaman geçirebilecekleri, saygılı ve huzurlu bir ortam vadediyoruz!

Eğer siz de ismini duyurmak isteyen keşfedilmemiş bir yazarsanız, topluluğumuza katılarak destek alabilirsiniz.

Aramıza katılmak isterseniz lütfen bize dönüş yapın...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.