Yolda yürürken zihnimde düşünceler birbirine karışıyordu. Bugün ne olurdu? Bowling salonu gerçekten eğlenceli olur muydu? Yoksa sıradan bir gün mü? Ama içimde bir his vardı, anlatması zor... Sanki bu gün diğerlerinden farklıydı.
Nihayet parka geldim, buluşma noktasına... Orada, yaşıtlarımın içinde en çok dikkat çekenler vardı; Zack, o her zaman gülümseyen ve espri yapan adam, Clara ise durgun ama keskin bakışlarıyla oradaydı. Yanlarına doğru yürüdüm, onlar da hemen fark etti beni.
“Kenji, geç kaldın be!” diye takıldı Zack, omzuma hafifçe vururken.
Clara ise hafif bir tebessümle bana baktı, gözlerinde bugün farklı bir şey vardı.
“Hazır mısın?” diye sordu Clara sessizce.
Bir an duraksadım, sonra başımı salladım. “Hazırım,” dedim. Ama içimde hala o tuhaf gerginlik vardı.
Araba yolculuğu başladı. Şehrin sesleri arkamızda kaldı, yeni bir macera bizi bekliyordu. Neb’s Fun World… O ismi duyduğumda bile kalbim hızlı atmaya başladı. Oraya yaklaşırken yol kenarında eski ve terk edilmiş bir bina dikkatimi çekti. Pencereleri kırık, duvarları dökülüyordu. Zack fark etti mi bilmiyorum, ama ben oradan geçerken bir ürperti hissettim.
“Orası da ne böyle?” diye sordum, ama Zack sadece güldü.
“Boşver, burası bizim için önemli olan yer değil. Eğlenmeye gidiyoruz!” dedi. Aracın penceresinden dışarıya baktım. Güneş yavaş yavaş yükseliyordu ve Neb’s Fun World’un büyük tabelası göz kırpıyordu. İçimde hem merak hem de korku vardı.