Korkulu bir şekilde, çaresizce yatağında yatan Mia, duyduğu seslerin gerçek olmadığını biliyordu. Ama zihninin içindeki o sesleri durduramıyordu.
Gözlerini sımsıkı kapattı ve derin bir nefes aldı.
Bir süre sonra... Sesleri artık duymuyordu.
Kendi kendine fısıldadı:
“Deliriyorum galiba...”
Gözlerini kapattı ve yavaş yavaş uykuya daldı.
Fakat bir anda kendisini karanlık bir ormanda buldu.
Etrafı sessizdi. Ağaçların arasından hiçbir ışık sızmıyordu. Karanlığın içinde yalnızca aynı ses yankılanıyordu.
“Kızım... Hadi gelsene. Bak, sana ne vereceğim...”
Ses bunu defalarca tekrarlıyordu.
Mia, korkmasına rağmen sese doğru ilerlemeye başladı. Attığı her adımda ormanın karanlığı biraz daha derinleşiyor gibiydi.
Derken bir ağaç dalında sallanan siyah, eski bir anahtar fark etti.
Mia anahtara doğru elini uzattı.
Tam anahtarı alacakken...
Bir çığlık atarak uyandı!
Nefes nefese kalmıştı. Kalbi göğsünden çıkacakmış gibi atıyordu.
Tam kendine gelmeye çalışırken kapısından gelen bir ses duydu.
“Bayan Mia, kapıyı açar mısınız?”
Mia olduğu yerde donup kaldı.
Birkaç saniye sonra aynı ses tekrar duyuldu.
“Bayan Mia?”
Üç defa daha seslendikten sonra Mia, pencereden dışarı baktı.
Kapının önünde bir polis memuru duruyordu.
Bunun üzerine yatağından kalktı ve kapıyı açmaya gitti.
Kapıyı açtığında karşısında esmer, uzun sakallı bir polis memuru duruyordu.
Mia, şaşkın bir ifadeyle:
“Buyurun memur bey, bir şey mi oldu?” dedi.
Polis memurunun tavrı biraz garipti.
Sanki Mia'dan bir şey saklıyordu.
Kalın ses tonuyla konuştu:
“Ses duyduğum için geldim. Bir şey olmadı, değil mi? İyi misiniz?”
Mia yorgun bir surat ifadesiyle başını salladı.
“Hayır... Sadece kötü bir rüya gördüm. Onun için bağırdım.”
Kısa bir sessizlik oldu.
Mia, ardından ekledi:
“Teşekkür ederim geldiğiniz için.”
Polis memuru birkaç saniye daha Mia'ya baktı.
Sonra Mia kapıyı kapattı.
Kapı kapandığında ev yeniden sessizliğe gömüldü.
Mia birkaç saniye boyunca kapının önünde öylece durdu.
Az önce gördüğü rüya hâlâ zihnindeydi.
O karanlık orman...
Ve ağaç dalında sallanan siyah, eski anahtar...
Mia gözlerini kapattı.
Bir anlığına aynı sesi yeniden duyacakmış gibi oldu.
“Kızım... Hadi gelsene... Bak, sana ne vereceğim...”