Bölüm 11
◇
İçeride silah sesi hakim oldu. Üç genç bu sesi duydukların da polisin geldiğini ve kurtulduklarını düşündüler ama yere düşen Ömer'in kanlı bedenini gördüklerinde durumun bu olmadığını kolayca anlamış oldular. Hayatları burada son bulacaktı!
“Bu gelen bir polis değil, ölümdü!”
◇
Genç kız elindeki silahı umursamazca sallayarak, "Çok zahmetli, kafasına sıkmanız yeterli neden bu kadar zahmete giriyorsunuz anlamıyorum!" dediğinde Deniz kafasını iki yana sallayarak Ömer'in ölü bedenine baktı.
"Yazık oldu, onu öldürmeyi planlamıyordum."
Dediğinde siyah saçlı, beyaz tenli kız omuz silkerek elindeki silahı yanındaki, siyah saçlı ve bronz tenli adama verdi. Deniz ise Ömer'e bakmayı bırakıp,
"Ah, neden buradasın Karaca?"
Sorduğunda, kız yani Karaca etrafındaki cesetlere bakarak, "Selim Bey, siz ikinize birini gönderdi ve onun cesedini ortadan kaldırmanızı istiyor." dediğinde bunu duyan üç genç korkuyla Karaca'ya bakmaya başladılar.
"Tamam biraz bekle şurada işimiz var, görmüyor musun!"
Dediğinde Karaca sırıtarak elini uzattı. "Devam edin, ben de sizi bir köşede izlerim, bugün en sevdiğim takımı kirletmek istemiyorum!" yanındaki adam sırıtarak onu kolundan tutarak diğer tarafa doğru götürdü.
"Sadece yürü, çok konuşuyorsun!" Karaca sinirle kolunu ondan çekerek dil çıkardı.
"Kes sesini, abin gibi seni de mi öldüreyim?" uyarı yaptığında adam sadece güldü.
"Abimi sen değil ben öldürdüm, çok konuşma da yürü!" dediğinde Deniz onları umursamadan arkasını dönerek Hakan'a baktı. Bıkkın bir tonla,
"Şu arkada gördüğün iki aptal zevkimi kaçırdı bu yüzden direk sana geçelim!"
Dediğinde Hakan korkuyla geri çekilmek istedi. Ama boynundaki kalın urgan onun geri çekilmesini engelledi. Deniz onun yanına diz çökerek elini yavaşça yukarıya kaldırdı. Demir'in de aynı uyumda ipin havaya kalkmasını sağladı.
"Artık anlatacak kimsem olmadığına göre direkt ölmen yerinde..."
Diyeceği sırada sıkılarak onları izlemeyi bırakıp araya girerek heyecanla, "Ben... ben varım! Bana anlat!" dediğinde Deniz tek kaşını kaldırarak elini kaldırmayı durdurdu. Heyecanlı genç kıza baktı. Demir'in yanındaki ikiliye bir süre baktıktan sonra,
"Ya da anlatacak kimsem varmış."
Diyerek heyecanla onun yüzüne baktığında Hakan boğazındaki kalın urganın keskin acısı ve kokuyla yüzünü daha da buruşturdu.
"O zaman bu ya*şağın ne yaptığına gelirsek, o da adi bir pedofili. Ve en son dokunduğu çocuğu boğarak öldürdü!"
Dediğinde ikili aynı anda yüzünü buruşturdu. Karaca sakince yanındaki adama gülerek, "Bu yüzden de onu asarak öldürecek, yeterince adil bir ölüm!" yanındaki adam da onu kafasıyla onayladı.
"Bak beni nasıl da anlıyorlar."
Diyerek ayağa kalkması ile ipinde bir anda yukarıya çıkması bir oldu. Hakan boğazında hissettiği baskıyı azaltmak istese de bunu engelleyen şey ellerinin arkadan bağlı olmasıydı. Bu yüzden parmak ucunda zor da olsa ayakta durmaya çalıştı. Korku ve nefessizlik sessizce bedenini ele geçirirken ölüm ona daha da yaklaştı. Nefes alamadığı için çıkardığı sesler, onun günahlarının yansımasıydı. Adam sakince, "Sadistler ama eğlenceli, bizde deneyelim mi?" sorduğunda Karaca omuz silkti.
"Güzel olurdu ama babam bunu öğrendiği anda, kurban bir anda biz oluveririz!" dediğinde yanındaki adam gülerek elini omzuna koydu.
"Ben seni korurum merak etme!" Karaca sinsice gülerek ona döndü.
"Tabi, Selim ismini duymasıyla kimin g*tü korkuyor acaba?" sorduğunda adam bir an irkilerek küfür etti. Kız ise onun bu haline kahkaha atmaya başladı. Deniz onların kavgasına bir süre baktıktan sonra Demir'e gülerek baktı.
"Diğerine geçsek iyi olur? Yoksa bunlar kavga etmeye başlayacaklar."
Dediğinde Demir gülerek ikiliye baktı. Daha sonra da Deniz'i onaylayarak boğulmakta olan Hakan'ın ipini biraz daha kaldırarak ayaklarını tamamen yerden kesilmesini sağladı. Onun boğulan bedenine sessizce güldü.
“Onun gülmesi ölümün habercisi gibiydi.”