23 EYLÜL
“5 dakikaya ordayım bana bir sandalye ayır.”Lily’nin cevabını beklemeden telefonu kapattım ve hızlıca sınıfa doğru yürümeye devam ettim.İlk gün kim derslere geç kalırdı?Tabiki de ben.
Kahvaltı yapamadan üzerime elime ne bulduysam giyip odamdan çıkmıştım ve ders kitaplarımı elimde taşıyorken derse yetişmeye çalışıyordum.
Sınıfın önüne geldiğimdeyse daha büyük bir hayal kırıklığına uğradım.Yanlış sınıfa gelmiştim.Yeni ders programıma bakmayı unutmuştum.Kahretsin.İlk günden bu kadar aksilik fazlaydı.Birinci sınıflar bile benim kadar dikkatsiz değildir.
Şİkayet etmeye vaktim yoktu.Gitmem gereken sınıf binanın diğer tarafındaydı ve benim çok az vaktim vardı.
Elimdeki ders kitaplarının ağırlığını hiçe sayıp koşuşturmaya devam ettim.Saçlarımı tarayamamıştım bile ve ben hareket ettikçe her tarafa dağılıyordu.Makyajsız yüzümden ve koyu göz altlarımdan bahsetmiyorum bile.
Koridorda öğrenci kalabalığının içinden sıyrılmaya çalışırken birisi bana çarptı.Omzumun acısına dikkatimi bile veremedim çünkü tüm ders kitaplarım yere düşmüştü.
“İnsan bi özür diler ama ya!”diye arkasından bağırdım.Hem rezil olmuştum hem de zaten geç kalmışken kitaplarımı düşürmüştüm.Omzumun ne kadar acıdığından bahsetmiş miydim?
Arkasını dönmeden yoluna devam etti.Yüzünü görememiştim ve kapişonuyla başını örtüyordu.
Ders kitaplarımı toplamak için yere eğildim.Tam elimi uzatıp alıcakken biri benden önce davranıp hepsini yerden topladı.
“Teşekkür ederim.”diyip ayağa kalktım ve karşımda bana yardım eden çocuğa baktım.
“Bir şey değil”diyip kitaplarımı bana verdi.
“Ben Matthew”uzattığı elini sıktım ve ismimi söyledim.
"Amelia"
“Memnun oldum Amelia.”Onu daha önce gördüğümü sanmıyordum.Hangi bölümdeydi acaba?Üniversitede o kadar çok öğrenci vardı ki hepsini tanıyamazdım ya.
“Ben de .Şey benim derse gitmem lazım.”diyip hızlıca yürümeye devam ettim.Az daha derse geç kaldığımı unutuyordum.
“Bir ara takılalım Amelia”diye arkamdan seslendiğinde arkama dönmeden el salladım.Eğer derslere geç kalmadığım bir gün olursa takılabilirdik.